The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր

The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր
The Netherlands Diary

Thursday, 22 October 2026

Սուրբ Ղազարում ավարտվել է Մխիթար Սեբաստացու ծննդյան 350-ամյակին նվիրված միջազգային գիտաժողովը


22.10.2026/nid.oragir

Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության մայրավանքում գիտնականներն ու հոգևորականները քննարկել են Մխիթար Աբբահոր ապրած ժամանակաշրջանի եկեղեցական, քաղաքական և պատմական իրողությունները։ Գիտաժողովի շրջանակում ներկայացվել է նաև Հ. Արսեն Բագրատունու «Աստվածաշունչ» մատյանի լուսատիպ հրատարակությունը։

Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում՝ Մխիթարյան միաբանության պատմական մայրավանքում, հոկտեմբերի 19-21-ը տեղի է ունեցել Մխիթար Սեբաստացու ծննդյան 350-ամյակին նվիրված եռօրյա միջազգային գիտաժողովը՝ «Մխիթար Աբբահոր ծննդյան ժամանակաշրջանի եկեղեցական, քաղաքական և պատմական միջավայրը» խորագրով։

Ինչպես տեղեկացնում է Սուրբ Ղազարի Մայրավանքի պաշտոնական ֆեյսբուքյան էջը, գիտաժողովին մասնակցել են Եվրոպայից և Հայաստանից ժամանած հոգևորականներ ու մասնագետներ, որոնք իրենց գիտական զեկուցումներով և ուսումնասիրություններով անդրադարձել են Մխիթար Սեբաստացու գործունեության պատմական համատեքստին։

Գիտաժողովի պաշտոնական բացումը կատարել է Մխիթարյան միաբանության մայրավանքի վանահայր Հ. Համազասպ վարդապետ Քեշիշյանը։

Հ. Արսեն Բագրատունու «Աստվածաշնչի» լուսատիպ հրատարակությունը

Գիտաժողովի բացման օրը Մխիթարյան միաբանության թանգարանում տեղի է ունեցել Հ. Արսեն Բագրատունու «Աստվածաշունչ» մատյանի լուսատիպ հրատարակության շնորհանդեսը։

Մխիթարյան միաբանության կողմից՝ դոկտոր Սարգիս Մելքոնյանի համագործակցությամբ իրականացված հրատարակությունը վերարտադրում է 1860 թվականին առաջին անգամ լույս տեսած՝ հայ աստվածաշնչագիտական ժառանգության կարևոր քննական բնագրերից մեկը։

Գրքի տպագրության մեկենասն է Ռուսլան Բաղդասարյանը։ Հրատարակությանն աջակցել է «Վերականգնման, առաջընթացի և լուսավորության բարեգործական հիմնադրամը», իսկ տպագրական աշխատանքներն իրականացրել է Արմեն Հայրապետյանը։

Այս արժեքավոր հրատարակությունը շարունակում է 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ից նոյեմբերի 3-ը Մխիթարյան միաբանության կազմակերպած «Աստվածաշունչ հայկազյան» միջազգային գիտաժողովին հաջորդած աշխատանքները՝ նոր հնարավորություններ ստեղծելով հայ աստվածաշնչագիտական ժառանգության ուսումնասիրման, պահպանման և արժևորման համար։

Գիտական զեկուցումներ և մասնագիտական քննարկումներ

Գիտաժողովի գլխավոր դասախոսությամբ՝ Lectio Magistralis, հանդես է եկել Լևոն արքեպիսկոպոս Զեքիյանը՝ ներկայացնելով Մխիթար Սեբաստացու կյանքն ու գործունեությունը։

Զեկուցողների թվում էին Հ. Սերոբ վարդապետ Չամուրլյանը, Հ. Գևորգ Սարգսյանը, Հ. Պսակ վարդապետ Թեփիրճյանը, Տեր Արարատ քահանա Պողոսյանը, Քրիստիան Վինդլերը, Չեզարե Սանթուսը, Միքայել Մալխասյանը, Ռուբեն Մելիքյանը, Պաոլո Լուկկան, Արման Մալոյանը, Լիլիթ Հարությունյանը, Ալբերտո Պերատոները, Գառնիկ Ա. Հարությունյանը, Ալեսանդրո Օրենգոն, Մանե Ղևոնդյանը և Մայա Գրիգորյանը։

Գիտաժողովի տեսական հատվածին հաջորդել են ներկայացված ուսումնասիրությունների շուրջ մասնագիտական քննարկումները։ Դրանց առանցքում եղել են Մխիթար Սեբաստացու ապրած ժամանակաշրջանի եկեղեցական, քաղաքական, կանոնական և պատմական իրողությունները, ինչպես նաև այդ միջավայրի ազդեցությունը նրա գործունեության վրա։

Ժառանգություն, որը շարունակում է ապրել

Մխիթար Սեբաստացու ծննդյան 350-ամյակի առիթով կազմակերպված գիտաժողովը կարևոր նշանակություն ունի հայագիտական և աստվածաշնչագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար։ Այն հնարավորություն է տալիս նորովի դիտարկելու Մխիթար Աբբահոր ժառանգությունը՝ ընդգծելով նրա գիտական, հոգևոր և մշակութային գործունեության նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության մեջ։

Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան մայրավանքը դարեր շարունակ եղել է հայագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Այստեղ ստեղծված, ուսումնասիրված և հրատարակված բազմաթիվ աշխատություններ նպաստել են հայոց լեզվի, գրականության, պատմության և հոգևոր մշակույթի պահպանմանն ու տարածմանը։

Այսօր ևս Մխիթարյան միաբանության նախաձեռնությունները վկայում են, որ այդ ժառանգությունը ոչ միայն պատմական հիշողություն է, այլև շարունակվող գիտական ու մշակութային առաքելություն։

Սկզբնաղբյուր՝ Սուրբ Ղազարի Մայրավանքի պաշտոնական ֆեյսբուքյան էջ։

Լրացուցիչ տեղեկություններ՝ Vatican News-ի հրապարակումից։







Նիդերլանդների կառավարությունը՝ Ղարաբաղի հայկական ժառանգության մասին․ ի՞նչ պարզաբանեց նախարարը, և ի՞նչ մնաց անպատասխան

Սեպտեմբերի 25-ին «Նիդերլանդական օրագիրը» հրապարակել էր «Նիդերլանդների խորհրդարանում 13 հարց՝ Ադրբեջանի կազմակերպած շրջայցի, հայկական ժառանգության և դիվանագետների մասնակցության վերաբերյալ» հոդվածը՝ անդրադառնալով Նիդերլանդների խորհրդարանի երեք պատգամավորների՝ արտաքին գործերի նախարարին ուղղված հարցադրումներին։ Այժմ, երբ հրապարակվել են նախարար Թոմ Բերենդսենի պաշտոնական պատասխանները, հնարավորություն կա համադրելու բարձրացված հարցերն ու կառավարության դիրքորոշումը՝ պարզելու, թե ինչ գնահատականներ են տրվել հայկական մշակութային ժառանգության խնդրին, ինչով է հիմնավորվել նիդերլանդացի դիվանագետների մասնակցությունը ադրբեջանական շրջագայությանը, և որ կարևոր հարցերն են դեռևս մնում անպատասխան։

Նախորդ հրապարակումը՝ «Նիդերլանդների խորհրդարանում 13 հարց՝ Ադրբեջանի կազմակերպած շրջայցի, հայկական ժառանգության և դիվանագետների մասնակցության վերաբերյալ»

Արտաքին գործերի նախարար Թոմ Բերենդսենի պատասխանները խորհրդարանական 13 հարցերին․ հայկական մշակութային ժառանգության պաշտպանության, 2023 թվականի իրադարձությունների և դիվանագիտական պատասխանատվության շուրջ ի՞նչ պարզվեց, և ի՞նչ մնաց անպատասխան

«Նիդերլանդական օրագիր»
22.10.2026

Նիդերլանդների կառավարությունը հաստատել է, որ երկրի դիվանագետները մասնակցել են Ադրբեջանի իշխանությունների կազմակերպած շրջագայությանը Լեռնային Ղարաբաղում։ Միաժամանակ պաշտոնական պատասխաններում արձանագրվում է, որ տարածաշրջանում ցուցադրված մշակութային ժառանգությունն ունի հարուստ հայկական պատմություն։ Սակայն այն հարցում, թե ինչպես են դիվանագետներն արձագանքել հայկական վանքերի ծագման վերաբերյալ ադրբեջանական մեկնաբանություններին, կառավարությունը հստակ պատասխան չի տալիս։

Սա Նիդերլանդների արտաքին գործերի նախարար Թոմ Բերենդսենի՝ 2026 թվականի հոկտեմբերի 16-ին հրապարակված պատասխանների առանցքային առանձնահատկություններից մեկն է։ Նախարարը պատասխանել է Նիդերլանդների խորհրդարանի երեք պատգամավորների՝ Դոն Սեդերի (Don Ceder, ChristenUnie), Քրիս Ստոֆերի (Chris Stoffer, SGP) և Հենկ Վերմերի (Henk Vermeer, BBB) սեպտեմբերի 25-ին ներկայացրած 13 գրավոր հարցերին։

Հարցերը վերաբերում էին Ադրբեջանի կազմակերպած շրջագայությանը, Նիդերլանդների դիվանագետների մասնակցությանը, հայկական մշակութային ժառանգության պահպանությանը, միջազգային իրավական պարտավորություններին և Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության՝ 2023 թվականի զանգվածային տեղահանության գնահատմանը։

«Նիդերլանդական օրագիրը» սեպտեմբերի 25-ի իր հրապարակմամբ արդեն անդրադարձել էր պատգամավորների հարցադրումներին։ Այժմ նախարարի պաշտոնական պատասխանները հնարավորություն են տալիս համադրելու բարձրացված հարցերն ու կառավարության դիրքորոշումը։

Դիվանագետների մասնակցությունը՝ սովորական աշխատանքայի՞ն այց, թե՞ վիճահարույց քաղաքական միջավայր

Նախարարը հաստատել է, որ Նիդերլանդների դիվանագետները մասնակցել են Ադրբեջանի իշխանությունների կազմակերպած շրջագայությանը Ղարաբաղի տարածաշրջանում։ Պատվիրակությունը կազմված է եղել շուրջ 150 անձից՝ ավելի քան 50 երկրից։ Մասնակցել է նաև Հարավային Կովկասում Եվրամիության հատուկ ներկայացուցիչը։

Հարցին, թե ինչ չափանիշներով է որոշվում նման հրավերներն ընդունելու կամ մերժելու նպատակահարմարությունը, Բերենդսենը պատասխանել է, որ դիվանագիտական կորպուսի նման աշխատանքային այցերը դեսպանության սովորական գործունեության մաս են կազմում։

Նույն հիմնավորումն է բերվել նաև այն հարցին պատասխանելիս, թե արդյոք նպատակահարմար էր Նիդերլանդների դիվանագետների մասնակցությունը՝ հաշվի առնելով շրջագայության ընթացքում հայկական մշակութային ժառանգության ծագման վերաբերյալ հնչած պնդումները։

Նախարարի պատասխանի համաձայն՝ նման այցելությունները հնարավորություն են տալիս տեղում ծանոթանալու մշակութային ժառանգությանը։ Նա նաև նշել է, որ դեսպանությունը նման միջոցառումներին մասնակցում է միայն միջազգային գործընկերների հետ միասին։

Այդուհանդերձ, պատասխանը չի հստակեցնում՝ ինչ նախնական գնահատական է տրվել շրջագայության բովանդակությանը, ինչպես են ստուգվել ներկայացվող պատմական տեղեկությունները և արդյոք դիվանագետներն արձագանքել են վիճահարույց պնդումներին։

Գանձասարն ու Դադիվանքը․ ի՞նչ է ասում Նիդերլանդների կառավարությունը

Խորհրդարանական հարցերի ամենակարևոր հատվածներից մեկը վերաբերում էր Գանձասարի և Դադիվանքի վանական համալիրներին։

Պատգամավորները նախարարին հարցրել էին՝ արդյոք ճիշտ են տեղեկությունները, որ Ադրբեջանի կազմակերպած շրջագայության ընթացքում հայկական վանքերը ներկայացվել են որպես հին «Կովկասյան Ալբանիայի» քրիստոնեական ժառանգության մաս։ Հարցադրման մեջ հիշատակվում էին նաև հին ձեռագրերի վերաբերյալ ներկայացված տեղեկությունները և շրջագայության ընթացքում տեղի ունեցած պարի մասին հաղորդումները։

Նախարար Բերենդսենը հաստատել է, որ ադրբեջանական իշխանությունները շրջագայության ընթացքում տեղեկություններ են ներկայացրել մշակութային ժառանգության ծագման մասին՝ այն վերագրելով «Կովկասյան Ալբանիային», որը նկարագրվել է որպես Հարավային Կովկասի նախահայկական քաղաքակրթություն։

Սակայն նախարարի պատասխանի ամենաէական ձևակերպումն այս է.

«Կառավարության համար պարզ է, որ ցուցադրված մշակութային ժառանգությունն ունի հարուստ հայկական պատմություն»։

Այս հայտարարությունը կարևոր է, քանի որ Նիդերլանդների կառավարությունն իր պաշտոնական պատասխանում հստակ արձանագրում է Ղարաբաղի մշակութային ժառանգության հայկական պատմական շերտը՝ այն դեպքում, երբ ադրբեջանական կողմը ներկայացրել է այլ մեկնաբանություն։

Միևնույն ժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել փաստական ճշգրտությունը։ Նախարարը չի հայտարարել, որ շրջագայության բոլոր դրվագները հաստատված են եղել անկախ աղբյուրներով։ Նա նաև չի հայտնել, թե Նիդերլանդների դիվանագետներն անձամբ հերքել են «Կովկասյան Ալբանիայի» վերաբերյալ ներկայացված պնդումները։

Ինչ վերաբերում է պարող մասնակիցների տեսագրություններին, Բերենդսենը նշել է, որ պատգամավորների հարցում հիշատակված կադրերը նկարահանվել են այլ՝ շրջագայության հետ կապ չունեցող միջոցառման ընթացքում։

Արդյո՞ք դիվանագետները հակադարձել են ապատեղեկատվությանը

Հարցերի 12-րդ կետում պատգամավորները հղում էին արել Հարավային Կովկասում ԵՄ հատուկ ներկայացուցչի՝ X սոցիալական հարթակում կատարած գրառմանը։ Դրանում անդրադարձ էր կատարվել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև պատմական ծագման վերաբերյալ խոր տարաձայնություններին և դրանց հաղթահարման անհրաժեշտությանը։

Նիդերլանդների նախարարին ուղղված հարցը հստակ էր՝ արդյոք դիվանագիտական պատվիրակությունը շրջագայության ընթացքում բարձրացրել կամ հերքել է մշակութային ժառանգության ծագման վերաբերյալ ներկայացված տեղեկությունները։

Պատասխանում Բերենդսենը նշել է, որ ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչը Ղարաբաղ կատարած այցից հետո, նաև Նիդերլանդների անունից, այցելել է Երևանի Մատենադարան՝ հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ։ Նախարարի ներկայացմամբ՝ այդ այցը նպատակ ուներ ցույց տալու, որ Ղարաբաղի հայկական մշակութային ժառանգության պատմության վերաբերյալ տարաձայնություն չկա։

Սակայն այս բացատրությունը չի պարզաբանում բուն հարցը՝ ինչ է տեղի ունեցել Ադրբեջանի կազմակերպած շրջագայության ժամանակ։

Մատենադարան այցի մասին տեղեկությունը չի փոխարինում այն հարցի պատասխանին, թե արդյոք դիվանագետներն անմիջապես արձագանքել են ադրբեջանական կողմի ներկայացրած պատմական մեկնաբանություններին։

Այսպիսով, պաշտոնական պատասխանից հնարավոր չէ եզրակացնել, որ պատվիրակությունը տեղում վիճարկել է այդ պնդումները։ Միաժամանակ չկա նաև բավարար հիմք պնդելու, թե դիվանագետները միանշանակորեն ընդունել են դրանք։

Հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացման հարցը

Պատգամավորները նախարարից պարզաբանումներ էին պահանջել նաև Լեռնային Ղարաբաղում հայկական եկեղեցիների և այլ մշակութային արժեքների ոչնչացման, ինչպես նաև տեղանունների փոփոխության վերաբերյալ։

Բերենդսենը հաստատել է, որ Ադրբեջանն օգտագործում է Ղարաբաղի տարածաշրջանի տեղանունների ադրբեջանական տարբերակները։ Նա այդ հանգամանքն առանձնացրել է հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացման վերաբերյալ մտահոգիչ տեղեկություններից։

Նախարարը նշել է, որ տարածաշրջանի մշակութային ժառանգությունն ունի երկար ու բարդ պատմություն, և վերջին տասնամյակների ընթացքում վնասվել կամ ոչնչացվել են ինչպես հայկական, այնպես էլ ադրբեջանական մշակութային արժեքներ։

Նա կարևորել է 1954 թվականի Հաագայի կոնվենցիան և դրա 1999 թվականի Երկրորդ արձանագրությունը՝ ընդգծելով, որ երկու երկրներն էլ այդ միջազգային փաստաթղթերի կողմեր են, և դրանք պարտավորեցնում են զինված հակամարտությունների ընթացքում կանխել մշակութային արժեքների վնասումը։

Նիդերլանդները կոչ է անում Հայաստանին և Ադրբեջանին կատարել իրենց պարտավորությունները և ապահովել միմյանց մշակութային ժառանգության պաշտպանությունը։

Այստեղ ակնհայտ է կողմերի միջև հավասարության սինդրոմը: Սակայն պատասխանը չի ներկայացնում կոնկրետ հուշարձանների վերաբերյալ անկախ ուսումնասիրությունների արդյունքներ և չի տալիս Ադրբեջանի գործողությունների ամբողջական գնահատականը։ Ընդհանուր կոչը՝ պահպանել մշակութային արժեքները, դեռ ինքնին չի ապացուցում, որ այդ պարտավորությունները կատարվում են գործնականում։

Նախիջևանի նախադեպը և Ադրբեջանի ստանձնած պարտավորությունները

Պատգամավորները հիշեցրել են նաև Նախիջևանում հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացման դեպքերը՝ հարցնելով, թե արդյոք այդ նախադեպը հիմք չի տալիս մտահոգվելու Լեռնային Ղարաբաղի հայկական ժառանգության ապագայի համար։

Նախարարը պատասխանել է, որ հայերի և ադրբեջանցիների միջև տարածաշրջանային հակասություններն ունեն պատմական արմատներ, որոնք հասնում են 19-րդ դարի վերջին։ Այդ երկար ժամանակահատվածում երկու կողմերում էլ մարդիկ հարկադրված են եղել լքել իրենց բնակավայրերը, իսկ նյութական և ոչ նյութական ժառանգությունը կրել է վնասներ։

Կառավարությունը կարևորում է հայկական և ադրբեջանական մշակութային ժառանգության նկատմամբ հարգանքն ու դրա պաշտպանությունը։

Ինչ վերաբերում է Ադրբեջանի նախկին խոստումներին՝ պահպանելու մշակութային ժառանգությունը և համագործակցելու ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հետ, Բերենդսենը նշել է, որ 2026 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն և Ադրբեջանը քննարկել են համագործակցության ամրապնդումը։ Կառավարությունը ողջունում է այդ քայլերը։

Նախարարը հավելել է, որ Ղարաբաղ կատարած շրջագայության ընթացքում Նիդերլանդների դեսպանությունը ծանոթացել է Ադրբեջանի կողմից վերականգնված հայկական ժառանգության նմուշների։

Այնուամենայնիվ, պատասխանում չի ներկայացվել անկախ վերահսկողության կամ համապարփակ ուսումնասիրության եզրակացություն, որով հնարավոր կլիներ հաստատել, թե հայկական մշակութային ժառանգության պաշտպանությունն ամբողջությամբ ապահովված է։

Հարց է ինչ շարժառիթներով ու հիմունքներով են այդ հուշարձանները «վերականգնվել»:  Վերականգնված հուշարձանների առկայությունը կարևոր փաստ է, բայց այն ինքնին չի պատասխանում բոլոր այն մտահոգություններին, որոնք վերաբերում են տարածաշրջանի հայկական ժառանգության պահպանությանը։

Էթնիկ զտման հարցում կառավարությունը վերջնական գնահատական չի տալիս

Խորհրդարանականները նախարարին ուղղակիորեն հարցրել էին՝ արդյոք Նիդերլանդների կառավարությունը համարում է, որ 2023 թվականին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի է ունեցել էթնիկ զտում՝ ավելի քան 100 հազար հայերի՝ Հայաստան տեղափոխվելու պայմաններում։

Բերենդսենի պատասխանի համաձայն՝ Նիդերլանդների համար անհրաժեշտ է անկախ հետաքննություն կամ միջազգային իրավական որոշում՝ պարզելու համար՝ արդյոք տեղի է ունեցել էթնիկ զտում կամ միջազգային մարդասիրական իրավունքի այլ խախտում։

Այսպիսով, կառավարությունը պաշտոնական պատասխանում չի տալիս 2023 թվականի իրադարձությունների՝ որպես էթնիկ զտման իրավական որակավորում։ Սակայն այն չի հայտարարում նաև, որ նման բան տեղի չի ունեցել։

Նախարարն ընդգծել է, որ կառավարության առաջնահերթություններից է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև համապարփակ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումը։ Նա դրական է գնահատել 2025 թվականի օգոստոսին երկու երկրների կողմից համաձայնագրի նախաստորագրումից հետո արձանագրված քայլերը։

Այստեղ ևս նկատելի է կառավարության մոտեցումը՝ իրավական գնահատականների հարցում զգուշավորություն և քաղաքական առաջնահերթություն՝ խաղաղության գործընթացի շարունակման համար։

Արդարադատության միջազգային դատարանի որոշումները․ ինչո՞ւ Նիդերլանդները չի ստանձնում վերահսկողության դերը

Պատգամավորները հարցրել էին նաև, թե որքանով է Ադրբեջանը կատարել ՄԱԿ-ի Արդարադատության միջազգային դատարանի՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի գործերով 2021 և 2023 թվականներին ընդունած ժամանակավոր միջոցները, ինչպես նաև ինչ պարտավորություններ են այդ որոշումներից բխում Նիդերլանդների համար։

Բերենդսենը պատասխանել է, որ դատարանի այդ որոշումները պարտադիր են Հայաստանի և Ադրբեջանի համար, սակայն պարտադիր չեն Նիդերլանդների համար։ Հետևաբար, Նիդերլանդների կառավարությունն իրեն իրավասու չի համարում գնահատելու դրանց կատարման աստիճանը կամ վերահսկելու դրանց իրականացումը։

Միաժամանակ նախարարն ընդգծել է, որ Նիդերլանդները՝ որպես Արդարադատության միջազգային դատարանի հյուրընկալող երկիր, սովորաբար կոչ է անում պետություններին կատարել դատարանի որոշումները։

Նա նպատակահարմար չի համարել այդ հարցով խորհրդատվություն խնդրել Նիդերլանդների միջազգային հարաբերությունների խորհրդատվական մարմնից՝ AIV-ից՝ պատճառաբանելով, որ հիշատակված որոշումները Նիդերլանդների համար իրավական պարտավորություններ չեն ստեղծում։

Այս պատասխանը ցույց է տալիս, որ կառավարությունը տարբերակում է դատարանի որոշումների՝ կողմերի համար պարտադիր լինելը և երրորդ պետության իրավական պարտավորությունները։ Սակայն քաղաքական առումով Նիդերլանդների դիրքորոշումը սահմանափակվում է հիմնականում միջազգային իրավունքի պահպանման ընդհանուր կոչերով։

Ի՞նչ է մնում անպատասխան

Նախարարի պատասխանները թույլ են տալիս առանձնացնել մի քանի հարց, որոնց վերաբերյալ հստակ պարզաբանումներ չեն տրվել։

  • Ի՞նչ նախնական գնահատականով է Նիդերլանդների դեսպանությունը որոշել մասնակցել Ադրբեջանի կազմակերպած շրջագայությանը։

  • Արդյո՞ք դիվանագետները տեղում վիճարկել են հայկական վանքերի ծագման վերաբերյալ ադրբեջանական մեկնաբանությունները։

  • Ինչպե՞ս է ստուգվում հայկական մշակութային ժառանգության պաշտպանության վերաբերյալ Ադրբեջանի ստանձնած պարտավորությունների կատարումը։

  • Ի՞նչ լրացուցիչ քայլեր կարող են ձեռնարկվել, եթե հայկական մշակութային արժեքների ոչնչացման վերաբերյալ մտահոգությունները հաստատվեն։

  • Ի՞նչ պայմաններում և ինչ ընթացակարգով կարող է միջազգային իրավական կամ անկախ հետաքննություն գնահատել 2023 թվականի իրադարձությունները։

Սրանք հարցեր են, որոնք կարելի է բարձրացնել՝ առանց նախարարի պատասխանը խեղաթյուրելու կամ չհաստատված պնդումներ ներկայացնելու։

Խաղաղության գործընթացը և մշակութային ժառանգության պաշտպանությունը

Բերենդսենը հայտնել է, որ 2026 թվականի հոկտեմբերի 26–27-ին Հայաստանի և Ադրբեջանի իր գործընկերների հետ հանդիպումների ընթացքում քննարկելու է նախաստորագրված խաղաղության համաձայնագրի ստորագրման և խաղաղության գործընթացի շարունակման հարցերը։ Նա մտադիր է ընդգծել նաև մշակութային ժառանգության փոխադարձ պաշտպանության կարևորությունը։

Խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումը կարող է նշանակալի քայլ լինել տարածաշրջանի կայունության համար։ Սակայն հայկական մշակութային ժառանգության պահպանությունը պահանջում է ոչ միայն քաղաքական հայտարարություններ, այլև գործնական երաշխիքներ, մասնագիտական գնահատում, թափանցիկություն և պահպանության արդյունքների ստուգելիություն։

Հատկապես կարևոր է, որ մշակութային ժառանգության ծագման վերաբերյալ պատմական պնդումները դիտարկվեն գիտական փաստերի և մասնագիտական ուսումնասիրությունների հիման վրա, այլ ոչ թե դառնան քաղաքական մրցակցության միջոց։

«Նիդերլանդական օրագրի» դիտարկումը

Նիդերլանդների կառավարության պաշտոնական պատասխաններում առկա է կարևոր արձանագրում․ Ղարաբաղի մշակութային ժառանգությունն ունի հարուստ հայկական պատմություն։ Սա էական է այն պայմաններում, երբ Ադրբեջանի կողմից այդ ժառանգության ծագման վերաբերյալ ներկայացվում են հակասական մեկնաբանություններ։

Միևնույն ժամանակ կառավարությունը ընդունելի է համարում իր դիվանագետների մասնակցությունը Ադրբեջանի կազմակերպած շրջագայությանը՝ այն դիտարկելով որպես դեսպանության սովորական աշխատանքային գործունեություն։ Իսկ տեղում ադրբեջանական մեկնաբանություններին դիվանագետների արձագանքի վերաբերյալ հստակ տեղեկություն չի ներկայացնում։

Հետևաբար, այս փաստաթուղթը միաժամանակ արձանագրում է հայկական ժառանգության պատմական նշանակության ճանաչումը և բաց է թողնում մի շարք հարցեր՝ կապված դիվանագիտական պատասխանատվության, ստուգման մեխանիզմների ու մշակութային արժեքների պաշտպանության գործնական արդյունքների հետ։

«Նիդերլանդական օրագիրը», որը սերտորեն համագործակցում է Նիդերլանդների հայկական կազմակերպությունների դաշնության (FAON) հետ շարունակելու է հետևել այս հարցին՝ ուշադրություն դարձնելով Նիդերլանդների կառավարության հետագա քայլերին, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության գործընթացին և հայկական մշակութային ժառանգության պաշտպանությանն ուղղված կոնկրետ գործողություններին։

«Նիդերլանդական օրագիր»
22.10.2026

Հոդվածի աղբյուրը՝ Նիդերլանդների արտաքին գործերի նախարար Թոմ Բերենդսենի՝ 2026 թվականի հոկտեմբերի 16-ին հրապարակված պատասխանները խորհրդարանի գրավոր հարցերին՝ AH 393, 2026Z20020։ Հարցերը ներկայացվել են Դոն Սեդերի, Քրիս Ստոֆերի և Հենկ Վերմերի կողմից՝ 2026 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։

------------------------

Ստորև ներկայացնում ենք  Նիդերլանդների արտաքին գործերի նախարար Թոմ Բերենդսենի՝ խորհրդարանական գրավոր 13 հարցերին տված պատասխանների հայերեն թարգմանությունը՝ պահպանելով բնագրի բովանդակությունը, իրավական ձևակերպումները և պաշտոնական ոճը։ 

Նիդերլանդների արտաքին գործերի նախարարի պատասխանները խորհրդարանական գրավոր հարցերին

Փաստաթղթի համարը՝ AH 393, 2026Z20020

Նախարար Թոմ Բերենդսենի (Արտաքին գործերի նախարարություն) պատասխանները։ Ստացվել է 2026 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։

Հարց 1

Ճի՞շտ է, որ Նիդերլանդների դիվանագետները մասնակցել են Ադրբեջանի կողմից կազմակերպված՝ Լեռնային Ղարաբաղում անցկացված շրջագայությանը։

Պատասխան

Այո՛։ Նիդերլանդների դիվանագետները մասնակցել են Ադրբեջանի իշխանությունների կազմակերպած՝ Ղարաբաղի տարածաշրջանով շրջագայությանը։ Նրանք ընդգրկված էին շուրջ 150 հոգուց բաղկացած պատվիրակության կազմում, որը ներկայացնում էր ավելի քան 50 երկիր։ Շրջագայությանը մասնակցել է նաև Հարավային Կովկասում Եվրամիության հատուկ ներկայացուցիչը։

Հարց 2

Ի՞նչ հանգամանքներ են սովորաբար հաշվի առնվում՝ նման հրավերներն ընդունելու կամ մերժելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս։

Պատասխան

Դիվանագիտական կորպուսի նման աշխատանքային այցերին մասնակցելը դեսպանության սովորական աշխատանքային գործունեության մաս է կազմում։

Հարց 3

Ձեր գնահատմամբ՝ որքանո՞վ է Ադրբեջանն արդեն կատարել Արդարադատության միջազգային դատարանի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ սահմանված ժամանակավոր միջոցներից բխող պահանջները։

Հարց 4

Ձեր գնահատմամբ՝ որքանո՞վ է Ադրբեջանը կատարել Արդարադատության միջազգային դատարանի՝ 2021 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ հայկական մշակութային ժառանգության վերաբերյալ սահմանված ժամանակավոր միջոցի պահանջները։

3-րդ և 4-րդ հարցերի պատասխանները

Արդարադատության միջազգային դատարանի՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարուցված գործերով ժամանակավոր միջոցների վերաբերյալ որոշումները պարտադիր են համապատասխան կողմերի համար։ Այդ որոշումները պարտադիր չեն Նիդերլանդների համար, ուստի դրանց կատարումը վերահսկելը նույնպես Նիդերլանդների իրավասության մեջ չի մտնում։

Հետևաբար, կառավարությունը չի կարող գնահատել, թե որքանով են այդ որոշումները կատարվել։ Այդուհանդերձ, Նիդերլանդները, որպես Արդարադատության միջազգային դատարանի հյուրընկալող երկիր, սովորաբար կոչ է անում պետություններին կատարել այդ դատարանի որոշումները։

Հարց 5

Ճի՞շտ է, որ Ադրբեջանը փոխում է Լեռնային Ղարաբաղի տեղանունները և ոչնչացնում հայկական եկեղեցիներն ու մշակութային այլ ժառանգությունը։ Ո՞րն է ձեր գնահատականն այս հարցի վերաբերյալ։

Պատասխան

Ճիշտ է, որ Ադրբեջանը Ղարաբաղի տարածաշրջանի տեղանունների համար օգտագործում է ադրբեջանական անվանումներ։ Սա առանձին հարց է և կապ չունի հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացման վերաբերյալ մտահոգիչ տեղեկությունների հետ։

Տարածաշրջանի մշակութային ժառանգությունն ունի երկարատև և բարդ պատմություն։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում վնասվել կամ ոչնչացվել են ինչպես հայկական, այնպես էլ ադրբեջանական մշակութային արժեքներ։

Այս հարցում Նիդերլանդները մեծ կարևորություն է տալիս 1954 թվականի Հաագայի կոնվենցիային և 1999 թվականի Երկրորդ արձանագրությանը, որոնց մասնակից են երկու երկրներն էլ։ Այս միջազգային փաստաթղթերը պարտավորեցնում են կողմերին կանխել զինված հակամարտությունների ընթացքում մշակութային արժեքներին հասցվող վնասը։

Ուստի Նիդերլանդները երկու երկրներին էլ հորդորում է կատարել այդ պարտավորությունները և նպաստել միմյանց մշակութային ժառանգության պաշտպանությանը՝ որպես համապարփակ խաղաղության համաձայնագրի բաղադրիչ։

Հոկտեմբերի 26-ին և 27-ին նախատեսված իմ այցի ընթացքում հայ և ադրբեջանցի զրուցակիցների հետ հանդիպումներում այս հարցը նույնպես կքննարկվի։

Հարց 6

Կառավարության գնահատմամբ՝ 2023 թվականին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցե՞լ է էթնիկ զտում։ Եթե ոչ՝ ինչո՞ւ։ Ի՞նչ արձագանք է կառավարությունը նպատակահարմար համարում ստեղծված իրավիճակին և ավելի քան 100 հազար մարդու՝ դեպի Հայաստան բռնի տեղահանմանը։

Պատասխան

Նիդերլանդների համար անհրաժեշտ է անկախ հետաքննություն կամ միջազգային իրավունքի հիման վրա կայացված որոշում՝ պարզելու համար, թե արդյոք տեղի է ունեցել էթնիկ զտում կամ միջազգային մարդասիրական իրավունքի այլ խախտումներ։

Կառավարության առաջնահերթություններից է, որ երկու երկրները հասնեն համապարփակ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրմանը։ Կառավարությունը տեսնում է, որ 2025 թվականի օգոստոսին երկու երկրների կողմից համաձայնագրի նախաստորագրումից հետո բազմաթիվ դրական քայլեր են կատարվել։

Հոկտեմբերի 26-ին և 27-ին Ադրբեջան և Հայաստան կատարելիք իմ այցի ընթացքում ես կհայտնեմ իմ աջակցությունն այդ գործընթացին։

Հարց 7

Տեղյա՞կ եք, որ Ադրբեջանը նախկինում՝ Ադրբեջանի էքսկլավ Նախիջևանում, հիմնահատակ ոչնչացրել է հայկական մշակութային ժառանգությունը։ Կիսո՞ւմ եք այն մտահոգությունը, որ նույն ճակատագիրը կարող է սպասվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի ժառանգությանը։

Պատասխան

Հայերի և ադրբեջանցիների միջև տարածաշրջանային լարվածությունն ունի պատմական արմատներ, որոնք հասնում են 19-րդ դարի վերջին։

Այդ երկար ժամանակահատվածում երկու կողմերում էլ մարդկանց մեծ խմբեր վտարվել են իրենց բնակավայրերից և կրել նյութական ու ոչ նյութական վնասներ, այդ թվում՝ մշակութային ժառանգության կորուստների հետևանքով։

Կառավարությունը կարևորում է տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության նկատմամբ հարգանքը և դրա պաշտպանությունը թե՛ Հայաստանի, թե՛ Ադրբեջանի կողմից։ Այդ պատճառով կառավարությունը մեծ նշանակություն է տալիս համապարփակ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրմանը, որը պետք է ներառի նաև մշակութային ժառանգության պահպանումը։

Հարց 8

Հիշո՞ւմ եք ձեր նախորդի պատասխանները հայկական ժառանգության ոչնչացման վերաբերյալ գրավոր հարցերին, ինչպես նաև այն խոստումը, որը Նիդերլանդները ստացել էր Ադրբեջանից՝ մշակութային ժառանգությունը պաշտպանելու վերաբերյալ։ Դրանից հետո ի՞նչ քայլեր է ձեռնարկել Նիդերլանդները այս հարցում։

Պատասխան

Այո՛։ Նիդերլանդները ադրբեջանցի և հայ զրուցակիցների հետ հանդիպումների ընթացքում բազմիցս՝ բարձր մակարդակով, բարձրացրել է մշակութային ժառանգության պաշտպանության կարևորության հարցը։

Հարց 9

Ձեր գնահատմամբ՝ Ադրբեջանը կատարե՞լ է իր ստանձնած պարտավորությունը։ Եթե այո՝ ինչի՞ վրա է հիմնված այդ գնահատականը։ Եթե ոչ՝ ի՞նչ քայլեր եք ձեռնարկելու։

Պատասխան

Ադրբեջանը պարտավորվել է պաշտպանել տարածաշրջանի մշակութային ժառանգությունը և համագործակցել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հետ։

2026 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն և Ադրբեջանը քննարկել են իրենց համագործակցության ամրապնդման հարցը։ Կառավարությունը ողջունում է այդ քայլերը։

Ղարաբաղում կազմակերպված շրջագայություններին մասնակցելու ընթացքում Նիդերլանդների դեսպանությունը ծանոթացել է Ադրբեջանի կողմից վերականգնված հայկական մշակութային ժառանգության նմուշների։

Հարց 10

Ճի՞շտ են այն տեղեկությունները, որ Ադրբեջանի կառավարության կազմակերպած շրջագայության ընթացքում ապատեղեկատվություն է ներկայացվել՝ հայկական Գանձասարի և Դադիվանքի վանքերը բնութագրելով որպես «հին ալբանական քրիստոնեական ժառանգության անբաժանելի մաս», արհամարհական արտահայտություններ են արվել «հին ձեռագրերի օրինակների» վերաբերյալ, և տեղի է ունեցել պար։ Ինչպե՞ս եք գնահատում այս հանգամանքները։

Պատասխան

Շրջագայության ընթացքում Ադրբեջանի իշխանությունները տեղեկություններ են ներկայացրել մշակութային ժառանգության ծագման մասին։ Ադրբեջանական իշխանությունները հայտնել են, որ այդ ժառանգությունը, իրենց պնդմամբ, «կովկասյան-ալբանական» է՝ այն ներկայացնելով որպես Հարավային Կովկասի նախահայկական քաղաքակրթություն։

Կառավարության համար պարզ է, որ ցուցադրված մշակութային ժառանգությունն ունի հարուստ հայկական պատմություն։

Ինչ վերաբերում է հարցում հիշատակված՝ պարող մասնակիցների տեսագրություններին, դրանք նկարահանվել են շրջագայության հետ կապ չունեցող մեկ այլ միջոցառման ընթացքում։

Հարց 11

Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ նպատակահարմա՞ր եք համարում, որ Նիդերլանդների դիվանագետները մասնակցել են Ադրբեջանի կազմակերպած այդ շրջագայությանը։ Եթե այո՝ ինչո՞ւ։

Պատասխան

Այո՛։ Նման այցելությունները դեսպանության սովորական աշխատանքային գործունեության մաս են կազմում և հնարավորություն են տալիս տեղում ծանոթանալու Ղարաբաղի մշակութային ժառանգությանը։

Ի դեպ, դեսպանությունը նման այցելություններին մասնակցում է միայն այն դեպքում, երբ դրանք իրականացվում են միջազգային գործընկերների հետ համատեղ։

Հարց 12

Ինչպե՞ս եք գնահատում Հարավային Կովկասում և Վրաստանի ճգնաժամի հարցերով ԵՄ հատուկ ներկայացուցչի՝ X սոցիալական հարթակում կատարած գրառումը՝ հաշվի առնելով նաև 4-րդ հարցը։ Գրառման մեջ նշվում է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև առկա խոր տարաձայնություններն ու տարբեր պատմական մեկնաբանությունները, օրինակ՝ որոշ վայրերի ծագման վերաբերյալ, պետք է քննարկվեն և լուծում ստանան։

Արդյո՞ք պատվիրակությունը շրջագայության ընթացքում բարձրացրել կամ հերքել է մշակութային ժառանգության ծագման վերաբերյալ տարածված ապատեղեկատվությունը։ Եթե ոչ՝ ինչո՞ւ։

Պատասխան

Ղարաբաղ կատարած այցից հետո ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչը, նաև Նիդերլանդների անունից, այցելել է Երևանի Մատենադարան՝ հին ձեռագրերի ինստիտուտ, որպեսզի ցույց տա, որ Ղարաբաղի հայկական մշակութային ժառանգության պատմության վերաբերյալ տարաձայնություն չկա։

Նախաստորագրված խաղաղության համաձայնագիրը հնարավորություն է տալիս Հայաստանին և Ադրբեջանին կնքելու լրացուցիչ պայմանավորվածություններ, այդ թվում՝ մշակույթի ոլորտում։ Վերջնականապես երկու երկրներին է վերապահված նման պայմանավորվածությունների շուրջ հետագա համաձայնություններ ձեռք բերելը։

Հետևաբար, հոկտեմբերի 26-ից 27-ը Ադրբեջան և Հայաստան կատարելիք իմ այցերի ընթացքում երկկողմ հանդիպումներում ես կընդգծեմ արդեն նախաստորագրված խաղաղության համաձայնագիրը ստորագրելու և խաղաղության գործընթացը շարունակելու կարևորությունը, որի շրջանակում պետք է տեղ ունենա նաև մշակութային ժառանգության փոխադարձ պաշտպանությունը։

Հարց 13

Ի՞նչ միջազգային իրավական պարտավորություններ են բխում Նիդերլանդների համար Արդարադատության միջազգային դատարանի՝ վերոնշյալ որոշումներից։ Հնարավո՞ր է արդյոք այս հարցի վերաբերյալ խորհրդատվություն խնդրել Նիդերլանդների միջազգային հարաբերությունների խորհրդատվական մարմնից՝ AIV-ից։

Պատասխան

Արդարադատության միջազգային դատարանի որոշումը պարտադիր է միայն տվյալ գործի կողմերի համար և Նիդերլանդների համար որևէ պարտավորություն չի ստեղծում։ Հետևաբար, այս հարցի վերաբերյալ AIV-ից խորհրդատվություն ստանալը նպատակահարմար չէ։

Թարգմանչական նշում․ թարգմանության մեջ պահպանվել են բնագրի ձևակերպումներն ու իրավական իմաստը։ Մասնավորապես, նախարարի այն պատասխանը, որ հայկական մշակութային ժառանգությունն ունի հարուստ հայկական պատմություն, ներկայացված է բնագրին համապատասխան՝ առանց լրացուցիչ մեկնաբանության։


Wednesday, 21 October 2026

Կանից մինչև Վատիկան. ադրբեջանական գորգի մշակութային դիվանագիտությունը և հայկական ժառանգության պաշտպանության խնդիրը

20.10.2026/Niderlandakan oragir/Hay Azian

Վերջին տարիներին ադրբեջանական գորգը դուրս է եկել թանգարանային դահլիճներից և դարձել միջազգային դիվանագիտական հարթակների կենտրոնական գործիք։ Կաննից (2019) մինչև Հաագա (2025) և Վատիկան (2026) ձգվող ցուցահանդեսային շղթան ցույց է տալիս, թե ինչպես է մշակութային ժառանգությունը վերածվում արտաքին քաղաքականության ռազմավարական լեզվի։ Այս հոդվածը վերլուծում է ադրբեջանական մշակութային դիվանագիտության իրական նպատակները, դրա քողարկված պատերազմը Հայաստանի դեմ և առաջարկում է հայկական կողմի համար գործողության հետևողական ռազմավարություն։

1. Ադրբեջանական մշակութային դիվանագիտության մեխանիզմը

1.1. Կանն 2019. «New Discoveries» նախագիծը

2019 թվականի օգոստոսին Կաննում անցկացված «New Discoveries: New Motifs in Azerbaijani Carpet-making Art» ցուցահանդեսը կազմակերպվել էր Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի, Ֆրանսիայում Ադրբեջանի դեսպանության և Կաննի քաղաքապետարանի կողմից։ Ինչ տարբերություն կա ադրբեջանցիների ու հայերի միջև: Ներկայացվել են Էլդար Միկայիլզադեի 13 գորգի էսքիզներ, որոնք հիմնված էին Շեքիի Խանի պալատի և Շեքիխանովների տան մոտիվների վրա: Այս ցուցահանդեսը կարևոր էր նրանով, որ ներկայացնում էր ոչ միայն պատրաստի գորգ, այլ նոր գորգային խումբ՝ Շեքիի մոտիվների հիման վրա։

2020 թվականի հունվարին նույն ցուցահանդեսը տեղափոխվեց Փարիզ՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կենտրոնակայան, ինչը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մեկ մշակութային նախագիծը ստանում միջազգային ինստիտուցիոնալ հարթակ։

1.2. Հաագա 2025. «Մշակութային ինքնություն և կենդանի հիշողություն»

2025 թվականի մայիսի 16-ից հունիսի 20-ը Հաագայի քաղաքապետարանի Atrium-ում անցկացվեց «The Splendour of Azerbaijani Carpets: Learning Through Art» ցուցահանդեսը, որը կազմակերպել էին Նիդերլանդներում Ադրբեջանի դեսպանությունը և Azerkhalcha OJSC-ն:. Ցուցահանդեսի պաշտոնական նկարագրության մեջ գորգը ներկայացվում էր որպես մշակութային ինքնության և «կենդանի հիշողության» կրող։

Այստեղ հատկապես ուշագրավ է Ղարաբաղի թեմայի ներկայացումը։ Ցուցադրվել են դասական Ղարաբաղյան Gasimushaghi և Chalabi գորգերի մեկնաբանություններ, որոնք ներկայացվում են որպես ադրբեջանական գորգագործական դպրոցի մաս։

1.3. Վատիկան 2026. «Երկնային կրոններ» նախագիծը

2026 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վատիկանի Anima Mundi ազգագրական թանգարանում բացվեց «Heavenly Religions» ցուցահանդեսը, որը ներկայացնում էր երեք գորգ՝ նվիրված աբրահամյան երեք կրոններին՝ իսլամին, քրիստոնեությանը և հուդայականությանը։

Ցուցահանդեսը կազմակերպել էին Վատիկանի քաղաք-պետության կառավարությունը և Սուրբ Աթոռում Ադրբեջանի դեսպանությունը՝ Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի աջակցությամբ։ Գորգերը ձեռագործ են՝ ադրբեջանցի նկարիչ Էլդար Միկայիլզադայի նախագծերով:.

Այս ցուցահանդեսի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ 2025 թվականի հոկտեմբերին Մեհրիբան Ալիևան այդ գորգերը ներկայացրել էր Հռոմի Պապ Լեո XIV-ին, ինչը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մշակութային նախագիծը ստանում բարձրագույն կրոնական հարթակ։

2. Մշակութային քողարկված պատերազմը Հայաստանի դեմ

2.1. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի 2010 թվականի որոշման սահմանափակ մեկնաբանություն

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն 2010 թվականին «Traditional art of Azerbaijani carpet weaving in the Republic of Azerbaijan» անվամբ ավանդական ադրբեջանական գորգագործության արվեստը ներառել է Մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկում։ Սակայն այս գրանցումը վերաբերում է միայն Ադրբեջանի Հանրապետությունում ավանդական գորգագործության արվեստին և չի նշանակում, որ Հարավային Կովկասի պատմական բոլոր գորգերը բացառապես ժամանակակից Ադրբեջանի ազգային սեփականությունն են։

2.2. Ղարաբաղյան գորգերի հայկական ծագումը

Հայկական կողմի ուսումնասիրությունները վկայում են, որ Ղարաբաղը եղել է հայկական մշակույթի և գորգագործության կենդանի կենտրոն դարեր շարունակ։ Հայերը եղել են այս տարածաշրջանի բնիկ և մշտական բնակիչներ՝ ստեղծելով բազմաժանր գորգարվեստ՝ Շուշիի, Վարանդայի, Ջրաբերդի և Քաշաթաղի գորգագործական ավանդույթներով:.

Հայկական ամենահին պահպանված գորգերը, որոնք ունեն արձանագրություններ և ամսաթվեր, արտադրվել են հենց Արցախում (Ղարաբաղում)՝

  • Երահորան աղոթագորգ (1512) – ցուցադրվել է Վիեննայի կիրառական արվեստի թանգարանում

  • «Գոհար» կամ «Գուհար» գորգ (1699-1700) – նախկինում պահվել է Լոնդոնի Վիկտորիա և Ալբերտ թանգարանում, այժմ՝ մասնավոր հավաքածուում ԱՄՆ-ում

  • Ներսես VI կաթողիկոսի համար հյուսված գորգ (1731) – պահվում է Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց տաճարում

2.3. Գորգագործության ավանդույթի յուրացման պատմությունը

Ադրբեջանական «Ադրբեջանական գորգ» ակադեմական հայեցակարգը ներմուծվել է 1961 թվականին ադրբեջանցի գորգագետ Լաթիֆ Քերիմովի կողմից, ով, ըստ ապացույցների, վերապատրաստվել էր Երևանում։ Փաստորեն, տեղի է ունեցել հայկական մշակույթի սեգմենտի փուլային և մտածված յուրացում Ադրբեջանական ԽՍՀ քաղաքական ղեկավարության կողմից՝ սկսած 1950-ականներից։

Լ. Քերիմովը անձամբ հին գորգեր էր գնում Հայաստանի հայ բնակչությունից և տեղափոխում Ադրբեջան՝ դրանք ներառելով «ադրբեջանական մշակութային ժառանգության» ցանկերում։ Ամերիկացի արվեստի պատմաբան Լորեն Առնոլդը նշում է, որ «ավելի քան հինգ հարյուր տարի առաջ հայկական գորգերը լավ հայտնի էին, գնահատվում և հարգվում էին քրիստոնեական Արևմուտքում՝ շատ ավելի վաղ, քան ադրբեջանական ժողովուրդը հայտնվեց»։

2.4. Ալբանական տեսության կիրառությունը

Ադրբեջանը պնդում է, որ Ղարաբաղի հայկական պատմամշակութային հուշարձանները, ներառյալ եկեղեցիները, ալբանական են։ Այս «Կովկասյան ալբանական» տեսությունը օգտագործվում է որպես գործիք՝ Ղարաբաղում հայկական քրիստոնեական և մշակութային ժառանգությունը յուրացնելու համար。 Հայկական իրավական կենտրոնը կոչ է արել Վատիկանի համալսարանին չանցկացնել համաժողով, որը լեգիտիմացնում է Ադրբեջանի մշակութային յուրացումը՝ նշելով, որ դա կարող է նպաստել «ժխտման և մշակութային ցեղասպանության» ավելի լայն արշավին։

2.5. Գորգերի «ազատագրումը» որպես տարածքային պահանջների մեղմ արտահայտություն

Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ Ադրբեջանի կողմից գորգի նկատմամբ սեփականության պահանջը վերաբերում է ոչ միայն մշակութային, այլև տարածքային վեճերին։ Բաքվի կողմից Azarxalcha-ի ստեղծման հիմնական նպատակը բացահայտորեն նշվում է որպես «մեր գորգերի գողությունը հայերի կողմից կանխելը»։ Գողության և յուրացման թեման առանցքային է ադրբեջանական գորգային պատմության մեջ, որտեղ գորգերը ներկայացվում են որպես հայերից «ազատագրված»։ Այս լեզուն արտացոլում է Ադրբեջանի տարածքային պահանջները, ինչպես երևաց 2020 թվականի պատերազմի ժամանակ, երբ Ալիևը հատուկ շեշտում էր գյուղերի «ազատագրման» մասին իր ազգային ուղերձներում։

3. Հայկական կողմի մարտահրավերներն ու հնարավորությունները

3.1. Հայաստանի մշակութային դիվանագիտության ներկա վիճակը

Հայաստանը չունի Ադրբեջանի նման ռեսուրսներ պետական գորգարտադրության և առաջմղման համար, սակայն մեծ շեշտ է դնում գորգերի վրա որպես ազգային ինքնության և շարունակականության խորհրդանիշների՝ ցեղասպանության, պատերազմի և աքսորի առջև։

2025 թվականի նոյեմբերին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հանդիպել է Հայ մշակույթի և արվեստի միջազգային համակարգման խորհրդի անդամների հետ՝ քննարկելու Հայաստանի մշակութային դիվանագիտության ամրապնդմանն ուղղված քայլերը:. Քննարկվել են հայկական արվեստի միջազգային ճանաչելիության բարձրացման և համաշխարհային մշակութային հարթակներում Հայաստանի ներկայության ընդգծման ուղիները։

3.2. Հայկական գորգերի միջազգային ներկայացման առկա օրինակներ

Չնայած մարտահրավերներին, կան դրական օրինակներ հայկական գորգերի միջազգային ներկայացման ոլորտում։

«Weaving Culture» ցուցահանդես (2026) – 2026 թվականի մայիսի 15-ից օգոստոսի 15-ը Հայաստանի ազգային պատկերասրահում անցկացվեց Աննա Բողիգուիանի «Weaving Culture» ցուցահանդեսը, որը ներկայացնում էր 37 ձեռագործ գորգ և գոբելեն՝ ստեղծված Ղարաբաղից տեղահանված վեց ջուլհակ կանանց կողմից՝ օգտագործելով տեղական բուրդ և ավելի քան երկու հարյուր ներկեր։ Ցուցահանդեսը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է ժամանակակից արվեստի միջոցով ներկայացնել հայկական գորգի պատմությունն ու ներկա մարտահրավերները։

Մեգերյան գորգեր – Մեջերյան ընտանիքը չորս սերունդ շարունակ զբաղվում է գորգերի վաճառքով, վերականգնմամբ և արտադրությամբ։ Նրանք ստեղծում են շքեղ գորգեր՝ օգտագործելով միայն Հայկական լեռնաշխարհից արդյունահանվող ներկեր և դարավոր հայկական արհեստագործության հատուկ տեխնիկաներ։ Այսօր Մեջերյան ընտանիքը տիրում է Մեջերյան գորգի մշակութային համալիրին, որը ներառում է գործարան, հին գորգերի թանգարան և խանութ:.

Հայաստան-Լեհաստան համատեղ ցուցահանդես – 2026 թվականի սեպտեմբերին Հայաստանը և Լեհաստանը քննարկում էին համատեղ գորգերի ցուցահանդես անցկացնելու հնարավորությունը՝ նպատակ ունենալով ընդգծել երկու երկրների մշակութային ժառանգության ընդհանուր գծերը և պատմական կապերը:. Հայաստանում նախատեսվում է բացել գորգերի թանգարան, ինչը նոր հեռանկարներ կստեղծի երկու երկրների ժառանգության առաջմղման համար։

Մեղրի – ԱՊՀ մշակութային մայրաքաղաք 2026 – 2026 թվականի մայիսի 16-17-ը Մեղրին հյուրընկալեց 5-րդ միջազգային արհեստների փառատոնը, որտեղ ներկայացվեցին հայկական և արտասահմանյան արհեստավորների աշխատանքներ, ներառյալ գորգագործությունը, ասեղնագործությունը, ժանյակագործությունը և այլ ավանդական արհեստներ։

3.3. Հայկական կողմի ռազմավարական մոտեցումը

Հայկական կողմի համար անհրաժեշտ է ոչ թե միայն արձագանքել ադրբեջանական նախաձեռնություններին, այլ աշխատել նույնքան հետևողականորեն՝ օգտագործելով հին քարտեզներ, թանգարանային հավաքածուներ, արխիվային փաստաթղթեր, ճանապարհորդների նկարագրություններ, մասնագիտական ուսումնասիրություններ և թվայնացված կատալոգներ։

Առաջարկվող քայլերը ներառում են՝

  1. Փաստագրական բազայի ամրապնդում – Հայկական գորգերի ծագման, տարածվածության և մշակութային պատկանելիության վերաբերյալ գիտական ապացույցների համակարգված հավաքում և թվայնացում։

  2. Միջազգային ցուցահանդեսային ռազմավարություն – Հայկական գորգերի ցուցահանդեսների կազմակերպում այնպիսի հեղինակավոր հարթակներում, ինչպիսիք են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն, Եվրոպական խորհրդարանը, խոշոր թանգարանները։

  3. Մշակութային դիվանագիտության ինստիտուցիոնալացում – Հայ մշակույթի և արվեստի միջազգային համակարգման խորհրդի նման մարմինների ամրապնդում և նրանց գործունեության հետևողական զարգացում։

  4. Սփյուռքի ներուժի օգտագործում – Հայկական սփյուռքի մշակութային կազմակերպությունների և անհատ արվեստագետների ներգրավումը միջազգային ներկայացման գործընթացում։

  5. Թվային դիվանագիտություն – Հայկական մշակութային ժառանգության վերաբերյալ բազմալեզու թվային բովանդակության ստեղծում և տարածում։

4. 2026 թվականի ապրիլի 30-ի իրադարձությունը. մշակութային դիվանագիտության բացահայտ հայտարարություն

2026 թվականի ապրիլի 30-ին Վատիկանում՝ Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի հետ համատեղ իրականացված նախագծերի ներկայացման միջոցառման ժամանակ ցուցադրվել էր «Heavenly Religions» եռապատկեր գորգային կոմպոզիցիան։ Ադրբեջանի պաշտոնական աղբյուրը այն բացահայտորեն անվանում է Ադրբեջանի «մշակութային դիվանագիտության ռազմավարության» արտահայտություն։

Այս ձևակերպումը հատկապես ուշագրավ է, քանի որ ոչ թե արտաքին դիտորդն է օգտագործում «մշակութային դիվանագիտություն» հասկացությունը, այլ այն հենց ադրբեջանական պաշտոնական ներկայացման մեջ է օգտագործվում։ Սա ցույց է տալիս, որ Ադրբեջանը բացահայտորեն ընդունում է մշակութային ժառանգության օգտագործումը որպես արտաքին քաղաքականության գործիք։

5. Եզրակացություն. ինչպե՞ս պատասխանել

Գորգը քաղաքական զենք չէ, բայց պետությունը կարող է այն դարձնել մշակութային դիվանագիտության լեզու։ Եվ երբ այդ լեզուն հնչում է Կաննի, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի, Հաագայի կամ Վատիկանի նման միջազգային հարթակներում, արժե ոչ միայն հիանալ գույներով ու նախշերով, այլև կարդալ՝ ինչ պատմություն է պատմվում դրանց միջոցով։

Հայկական կողմի համար կարևոր է ոչ միայն հարցնել՝ «Ի՞նչ են նրանք ներկայացնում», այլ նաև՝ «Ի՞նչ ենք մենք ներկայացնում, որտե՞ղ ենք ներկայացնում և ի՞նչ փաստերով ենք ներկայացնում»։

Մշակութային ժառանգության պայքարում երբեմն հաղթում է ոչ թե նա, ով ավելի բարձր է խոսում, այլ նա, ով ավելի լավ է փաստագրում, պահպանում և ներկայացնում իր ժառանգությունը։

Հայաստանի մշակութային դիվանագիտության ամրապնդումը, հայկական գորգերի միջազգային ներկայացման հետևողական ռազմավարությունը և փաստական բազայի ամրապնդումը կարևոր քայլեր են ադրբեջանական մշակութային յուրացմանը հակազդելու համար։ Միայն հետևողական, փաստահեն և միջազգային մակարդակի մշակութային ներկայացման քաղաքականությունը կարող է ապահովել հայկական ժառանգության արժանի տեղը համաշխարհային մշակութային քարտեզի վրա։

«Նիդերլանդական օրագիր»

Tuesday, 20 October 2026

COP17 Երևանում․ Նիդերլանդները՝ բնության պահպանության համատեղ պատասխանատվության մասին

 

Նիդերլանդների պատվիրակությունը՝ Սաննե Կրաուդի գլխավորությամբ, ակտիվորեն մասնակցում է Երևանում անցկացվող կենսաբազմազանության համաշխարհային համաժողովին։ Երկրի դեսպանությունը ներկայացնում է բնապահպանական նախաձեռնություններ և կարևորում մինչև 2030 թվականը ստանձնած նպատակների իրականացումը։

20.10.2026 / Նիդ.օրագիր / Միջազգային

Երևանը հյուրընկալում է ՄԱԿ-ի Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովը՝ COP17-ը, որի ուշադրության կենտրոնում բնության պահպանությունն է և կենսաբազմազանության կորստի դեմ պայքարը։ Միջազգային այս կարևոր իրադարձությանը ակտիվորեն մասնակցում է նաև Նիդերլանդների Թագավորությունը։

Հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ-ում Նիդերլանդների Թագավորության դեսպան Մարիկե Մոնրոյ-Վինթերը մասնակցել է համաժողովին ընդառաջ կայացած Առաջնորդների գագաթնաժողովի բացման արարողությանը՝ Նիդերլանդների պատվիրակության ղեկավար Սաննե Կրաուդի հետ, որը Նիդերլանդների գյուղատնտեսության, ձկնորսության, սննդի անվտանգության և բնության նախարարության միջազգային կենսաբազմազանության քաղաքականության թիմի ղեկավարն է։

Նիդերլանդների պատվիրակության ղեկավար Սաննե Կրաուդ

Դեսպանը բարձր է գնահատել միջոցառման մեկնարկը՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը Հայաստանի և բնության պահպանության միջազգային ջանքերի համար։

«Տպավորիչ մեկնարկ էր։ Հիացած եմ այս միջոցառմամբ։ Համաժողովը նշանակալի է Հայաստանի համար և կարևոր ներդրում է բնության պահպանման գործում։ Նիդերլանդները շարունակելու է սատարել Հայաստանին այս ճանապարհին»,- նշել է Մարիկե Մոնրոյ-Վինթերը։

Բուենոս Այրեսից՝ Երևան

Հոկտեմբերի 18-ին դեսպանն անդրադարձել է COP17-ի նշանակությանը՝ այն կապելով նաև իր դիվանագիտական անցյալի հետ։ Կարիերայի վաղ տարիներին նա մասնակցել էր Բուենոս Այրեսում կայացած կլիմայական համաժողովին, իսկ այժմ ականատես է Հայաստանի՝ միջազգային բնապահպանական խոշոր միջոցառում հյուրընկալելու կարողությանը։

Նիդերլանդների Թագավորության դեսպան Մարիկե Մոնրոյ-Վինթեր

Դեսպանի խոսքով՝ Հայաստանը կարող է հպարտանալ նման լայնամասշտաբ համաժողով կազմակերպելով և աշխարհին ներկայացնելով իր բնությունն ու կենսաբազմազանությունը։

Հոկտեմբերի 19-ին մեկնարկած COP17-ի առիթով Մոնրոյ-Վինթերը տեսաուղերձով խոսել է կենսաբազմազանության պահպանության համաշխարհային նշանակության մասին։

Նա ընդգծել է, որ կենսաբազմազանությունը պարզապես բնության պահպանություն չէ․ այն կյանքի հիմքն է։ Աղտոտվածությունն ու բնական ռեսուրսների գերշահագործումը նպաստում են կենսաբազմազանության նվազմանը։ 2022 թվականին երկրները համաձայնության են եկել մինչև 2030 թվականը դրա վիճակը բարելավելու նպատակների շուրջ։

Դեսպանի գնահատմամբ՝ COP17-ը կարևոր հանգրվան է այդ նպատակների իրականացման առաջընթացը գնահատելու համար։ Չնայած արդեն ձեռնարկված քայլերին՝ աշխարհը դեռ բավարար չափով չի առաջադիմել, և անհրաժեշտ են ավելի մեծ ջանքեր՝ սահմանված նպատակներին հասնելու համար։

Նիդերլանդների տաղավարը և «EcoPhoto Hunt»-ը

Հոկտեմբերի 19-ին Նիդերլանդների դեսպանության տեղական թիմն այցելել է համաժողովի Կապույտ գոտի, որտեղ ներկայացված է նաև Նիդերլանդների տաղավարը։

Դեսպանության նախաձեռնություններից է «EcoPhoto Hunt» լուսանկարչական մրցույթը։ Դրա միջոցով բնապահպանական թեման ներկայացվում է լուսանկարչության լեզվով՝ հանրության ուշադրությունը հրավիրելով բնության արժեքի և պահպանության անհրաժեշտության վրա։

COP17-ի միջոցառումներն անցկացվում են Կապույտ և Կանաչ գոտիներում։ Դեսպանության տրամադրած տեղեկատվության համաձայն՝ Կանաչ գոտում նախատեսվում է ներկայացնել մրցույթի լավագույն տասը աշխատանքները, որոնցից կընտրվեն երկու հաղթողները։

Այս նախաձեռնությունը համաժողովի բնապահպանական օրակարգը հանրությանն ավելի հասանելի դարձնելու միջոցներից է՝ գիտական և քաղաքական քննարկումներին զուգահեռ խրախուսելով նաև անհատական ստեղծագործական մասնակցությունը։

ՄԵՐ ԴԻՏԱՐԿՈՒՄԸ

Երբ դիվանագիտությունը երկխոսություն է նաև մամուլի հետ

Այս նյութի պատրաստման ընթացքում «Նիդերլանդական օրագիրը» դիմել է Նիդերլանդների դեսպանությանը՝ ճշտելու երկրի մասնակցության, պատվիրակության և նախաձեռնությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Դեսպանությունը սիրահոժար տրամադրել է իր հրապարակային հաղորդագրություններն ու անհրաժեշտ պարզաբանումները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին ներկայացնել ավելի ամբողջական պատկեր։

Միաժամանակ հարկ ենք համարում նշել, որ Նիդերլանդներում Հայաստանի դեսպանությանն ուղղված մեր բազմաթիվ հարցումները մինչ օրս պատասխան չեն ստացել։ Այս տարբերությունը կարևոր է ոչ թե երկու դեսպանությունների աշխատանքը համեմատելու ինքնանպատակ ցանկությամբ, այլ հանրային հաղորդակցության սկզբունքի տեսանկյունից։

Դիվանագիտական ներկայացուցչությունների աշխատանքը միայն պաշտոնական միջոցառումներին մասնակցելը չէ․ այն նաև հասարակության և լրատվամիջոցների հետ երկխոսությունն է։ Լրագրողական հարցումներին արձագանքելը նպաստում է տեղեկացվածությանը, թափանցիկությանը և Հայաստանի ու Նիդերլանդների միջև հարաբերությունների ավելի լիարժեք լուսաբանմանը։

Երևանում անցկացվող COP17-ը բնության պահպանության շուրջ միջազգային համագործակցության կարևոր փորձություն է։ Նիդերլանդների մասնակցությունը ցույց է տալիս, որ այդ օրակարգը ներառում է ոչ միայն միջպետական քննարկումներ, այլև հանրային նախաձեռնություններ։ Իսկ մինչև 2030 թվականը ստանձնած նպատակների իրական արժեքը որոշվելու է նրանով, թե որքանով դրանք կվերածվեն շոշափելի գործողությունների։

«Նիդերլանդական օրագիր»

Նյութը պատրաստվել է Նիդերլանդների Թագավորության դեսպանության տրամադրած տեղեկատվության հիման վրա։

COP17 in Yerevan: The Netherlands Highlights Shared Responsibility for Protecting Nature

20 October 2026 | The Netherlands Diary | International

Yerevan is hosting the 17th Conference of the Parties to the UN Convention on Biological Diversity (COP17), bringing together representatives from around the world to discuss the protection and restoration of biodiversity. The Netherlands is actively participating in the conference, highlighting the importance of international cooperation and shared responsibility for protecting nature.

From Buenos Aires to Yerevan

On 17 October, Marieke Monroy-Winter, Ambassador of the Kingdom of the Netherlands to Armenia, attended the opening ceremony of the Leaders’ Summit ahead of COP17, together with Sanne Kruid, Head of the Netherlands Delegation.

Reflecting on the conference, Ambassador Monroy-Winter said:

“For me, COP17 Armenia is a return to the early years of my diplomatic career, when I attended a COP in Buenos Aires, so I know what to expect. I think Armenia can be proud of hosting such a large-scale conference and showcasing its wonderful nature and biodiversity to the world.”

The Ambassador also highlighted the significance of the Leaders’ Summit and the role of international cooperation in protecting nature.

“It was an impressive start. I am delighted with this event. The conference is significant for Armenia and an important contribution to nature conservation. The Netherlands will continue to support Armenia on this journey.”

Biodiversity: The Foundation of Life

In a video message published on 19 October, Ambassador Monroy-Winter emphasised that biodiversity is about much more than nature conservation: it is the foundation of life itself.

She noted that biodiversity is declining as a result of pollution and the overexploitation of natural resources. In 2022, countries agreed on global goals to improve biodiversity by 2030. COP17 provides an opportunity to assess progress towards those commitments.

The Ambassador stressed that the world has not yet made sufficient progress and that much more needs to be done to protect biodiversity.

The Dutch Pavilion and Local Initiatives

On 19 October, members of the Dutch Embassy’s local team visited the Blue Zone and the Dutch Pavilion at COP17.

The Embassy is also supporting initiatives that encourage public engagement with nature, including the EcoPhoto Hunt photography competition. According to information provided by the Embassy, the ten best photographs will be displayed in the Green Zone, where two winners will be selected.

The initiative offers an opportunity to draw attention to the natural world through photography and to encourage greater awareness of biodiversity.

COP17: From Commitments to Action

COP17 in Yerevan is an important opportunity to assess how far countries have progressed towards their biodiversity commitments and what further action is needed to meet the 2030 goals.

The Netherlands’ participation and its continued support for environmental cooperation underline a central message of the conference: protecting biodiversity requires not only commitments, but also practical action and sustained cooperation among countries, institutions and communities.

Source: Information provided by the Embassy of the Kingdom of the Netherlands.

OUR OBSERVATION

When Diplomacy Also Means Dialogue with the Media

In preparing this article, The Netherlands Diary contacted the Embassy of the Kingdom of the Netherlands, which responded positively and provided information about its participation in COP17.

By contrast, inquiries previously sent by the publication to the Embassy of the Republic of Armenia in the Netherlands have so far remained unanswered.

Communication between diplomatic missions and the media is an important part of public diplomacy. Timely responses to journalists’ inquiries help ensure that communities receive accurate information about diplomatic activities, international cooperation and matters of public interest.

This experience also highlights the value of openness and dialogue in diplomatic communication.

Niderlandakan oragir



Monday, 19 October 2026

Ի՞նչ է տեղի ունեցել Ֆրանսիայում

 

18.10.2026/Նիդ.օրագիր

Այո՛, այսօրվա՝ 2026 թվականի հոկտեմբերի 18-ի, կիրակի օրվա Ֆրանսիայից եկող լուրերն իսկապես մտահոգիչ են։ Հրապարակված տեղեկությունների համաձայն՝ շաբաթ օրը՝ հոկտեմբերի 17-ին, Ֆրանսիայի բազմաթիվ քաղաքներում սոցիալական բողոքի ցույցերը վերածվել են զանգվածային անկարգությունների, կողոպուտների և ոստիկանության հետ բախումների։ Կիրակի օրը լարվածությունը դեռ չէր թուլացել։ 

 Զանգվածային ցույցեր՝ թանկացումների դեմ

Շաբաթ օրը Ֆրանսիայի փողոցներ են դուրս եկել հարյուր հազարավոր մարդիկ։ Իշխանությունների գնահատմամբ՝ ցուցարարների թիվը կազմել է շուրջ 550 հազար, իսկ կազմակերպիչների տվյալներով՝ հասել 800 հազարի։ Բողոքի պատճառներն էին կյանքի թանկացումը, սոցիալական անհավասարությունը, կրթական համակարգի խնդիրներն ու հանրային ծառայությունների վատթարացումը։

 Բախումներ, հրդեհներ և թալան

Փարիզում բախումներ են տեղի ունեցել ցուցարարների և ոստիկանության միջև։ Կիրակի օրը Հանրապետության հրապարակում ոստիկանությունը կիրառել է արցունքաբեր գազ։

 Լիմոժում հրդեհվել է քաղաքի պատմական քաղաքապետարանը։ Շենքը ծանր վնասվել է, իսկ աշտարակի հատվածը փլուզվել է։

 Բորդոյում, Լիոնում, Մարսելում և այլ քաղաքներում վնասվել ու թալանվել են խանութներ, հարձակման են ենթարկվել հանրային շենքեր, այրվել են մեքենաներ։

 Որոշ վայրերում անկարգությունների մասնակիցները հարձակվել են նաև ոստիկանության աշխատակիցների վրա։

 Ձերբակալվածների և վիրավորների մեծ թիվ

Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարար Լորան Նյունյեսի՝ կիրակի հրապարակված տվյալների համաձայն՝ անկարգությունների կապակցությամբ ձերբակալվել է շուրջ 1,800 մարդ։ Փարիզի շրջանում ձերբակալվածների թիվը հասել է 855-ի։ Հաղորդվում է նաև հարյուրավոր ոստիկանների վիրավորվելու մասին։ Բողոքի ցույցերի ընթացքում Փարիզում մեկ ցուցարար մահացել է սրտի կանգից։

Ի՞նչ է սպասվում առաջիկայում

Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը կիրակի երեկոյան՝ տեղական ժամանակով ժամը 20։00-ին, նախատեսել էր դիմել ժողովրդին։ Կառավարության առջև այժմ երկու հրատապ խնդիր է՝ վերականգնել հասարակական կարգը և արձագանքել թանկացումների ու սոցիալական դժգոհության պատճառներին։

Կարևոր է հասկանալ, որ սա միայն առանձին քաղաքներում տեղի ունեցած անկարգությունների շարք չէ։ Խաղաղ բողոքի ցույցերին մասնակցել են հարյուր հազարավոր քաղաքացիներ, իսկ դրանց մի մասը վերածվել է բռնության և ավերածությունների։ Իրավիճակը խորացնում է նաև Ֆրանսիայում առկա քաղաքական լարվածությունը՝ 2027 թվականի նախագահական ընտրություններից առաջ։

Այս տեղեկությունները հիմնված են կիրակի օրվա հրապարակումների վրա։ Դրանք դեռ զարգացող իրադարձություններ են, և զոհերի, վիրավորների ու վնասների վերջնական տվյալները կարող են փոխվել։

Աղբյուրներ՝ Reuters, Associated Press, AFP։


NEW RESEARCH UNVEILS THE LINGUO-PSYCHOLOGICAL POWER OF DREAMS FROM ANCIENT BATTLEFIELDS TO MODERN PSYCHOANALYSIS

 

Naira Gasparyan, PhD, Associate Prof., YSU
For The Netherlands’ Diary (NidOragir) from Yerevan

Dr. Naira S. Mkrtchyan’s research bridges traditional dream-interpretation folklore ("dream manuals"), psychoanalysis, and modern psycholinguistics—viewing dreams as a structured, highly functional linguistic system.

The 3 Dimensions of the Subconscious

• Linguistic ("Dream Grammar"): Translates abstract impulses into a decodable narrative through metaphors and allegories (e.g., representing work-related stress as driving a car with broken brakes).

• Psychological (Latent Truths): Neutralizes defense mechanisms during sleep, exposing the individual's core emotional state and expectations.

• Pragmatic (Inner "Speech Acts"): Functions as warning signals, psychological interventions, or mental testing grounds for future scenarios.

Historical and Military Significance Under acute combat stress, subconscious intuition has repeatedly been converted into history-shaping strategies:

• Antiquity & Middle Ages: Alexander the Great (siege of Tyre), Emperor Constantine (Chi-Rho symbol), Xerxes I, and Joan of Arc (lifting the siege of Orléans).

• Empires to World Wars: Babur (capture of Samarkand), Abraham Lincoln (warning visions), Adolf Hitler (leaving a shelter moments before an artillery strike in WWI), and George S. Patton (intuitive regrouping of troops during the Battle of the Bulge).

Practical Value

1. In Clinical Practice: Bypasses conscious resistance to work directly with core psychological conflicts.

2. In Personal Self-Regulation: Alleviates daytime anxiety, clarifies personal boundaries, and restores emotional balance.

3. In the Family Environment: Enhances emotional literacy, helping parents accurately decode children's nightmares.

ՆՈՐ ՀԵՏԱԶՈՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ԲԱՑԱՀԱՅՏՈՒՄ Է ԵՐԱԶՆԵՐԻ ԼԵԶՎԱ-ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆ ՈՒԺԸ՝ ԱՆՏԻԿ ՌԱԶՄԱԴԱՇՏԵՐԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ՀՈԳԵՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ

Նաիրա Հ․Գասպարյան, բ․գ․թ․, դոցենտ, ԵՊՀ 
Նիդերլանդական Օրագրի/NidOragir/ համար Երևանից

Դոկտոր Նաիրա Ս. Մկրտչյանի հետազոտությունը կամուրջ է ձգում ավանդական «երազահանների», հոգեվերլուծության և ժամանակակից հոգելեզվաբանության միջև՝ երազները դիտարկելով որպես կառուցարկված ու բարձր ֆունկցիոնալությամբ լեզվական համակարգ։

Ենթագիտակցության 3 չափումները

• Լեզվաբանական («Երազային քերականություն»). Աբստրակտ ազդակները փոխաբերությունների ու այլաբանությունների միջոցով թարգմանում է վերծանելի պատումի (օր.՝ աշխատանքային սթրեսը ներկայացնելով անարգելակ մեքենա վարելով)։

• Հոգեբանական (Ծածուկ ճշմարտություններ). Քնի ընթացքում չեզոքացնում է պաշտպանական մեխանիզմները՝ մերկացնելով անհատի բուն հուզական վիճակն ու ակնկալիքները։

• Պրագմատիկ (Ներքին «խոսքային ակտեր»). Գործում է որպես նախազգուշացնող ազդանշան, հոգեբանական միջամտություն կամ ապագայի սցենարների փորձադաշտ։

Պատմական և ռազմական նշանակությունը Մարտական սուր սթրեսի պայմաններում ենթագիտակցական ինտուիցիան վերածվել է պատմություն ձևափոխող ռազմավարությունների.

• Անտիկ շրջան և միջնադար. Ալեքսանդր Մակեդոնացի (Տյուրոսի գրավում), Կոստանդիանոս կայսր (Chi-Rho խորհրդանիշ), Քսերքսես I, Ժաննա դ'Արկ (Օրլեանի պաշարման վերացում)։

• Կայսրություններ և համաշխարհային պատերազմներ. Բաբուր (Սամարղանդի գրավում), Աբրահամ Լինքոլն (նախազգուշացնող տեսիլքներ), Ադոլֆ Հիտլեր (Առաջին աշխարհամարտում հրետակոծությունից առաջ ապաստարանը լքելը), Ջորջ Փաթոն (Արդենների ճակատամարտում զորքերի ինտուիտիվ վերախմբավորում)։

Կիրառական արժեքը

1. Կլինիկական պրակտիկայում. Շրջանցում է գիտակցական դիմադրությունը՝ ուղղակիորեն աշխատելով հոգեկան առանցքային կոնֆլիկտների հետ։

2. Անհատական ինքնակարգավորման մեջ. Մեղմում է անհանգստությունը, հստակեցնում անձնական սահմանները և վերականգնում հուզական հավասարակշռությունը։

3. Ընտանեկան միջավայրում. Բարձրացնում է հուզական գրագիտությունը՝ օգնելով ծնողներին ճիշտ վերծանել երեխաների մղձավանջները։ 



Friday, 16 October 2026

Հայ մամուլի օրը․ պատմական էջերից մինչև թվային շտեմարաններ․ «Հայ մամուլն» այժմ հասանելի է նաև Եվրոպայից

 Հոկտեմբերի 16-ը Հայ մամուլի օրն է։ Հայաստանի ազգային գրադարանը շարունակում է հայ պարբերական մամուլի ժառանգության թվայնացման և հանրայնացման աշխատանքը, իսկ «Հայ մամուլ» էլեկտրոնային շտեմարանն այժմ հասանելի է նաև Եվրոպայում գտնվող ընթերցողների համար։


16.10.2026/Նիդ.օրագիր/խմբագրի սյունակ

Հայ մամուլի օրը ևս մեկ առիթ է արժևորելու լրագրության դերը հասարակական կյանքի ձևավորման, ազգային ինքնության պահպանման, պատմական հիշողության փոխանցման և հանրային կարծիքի ձևավորման գործում։ Սա նաև հնարավորություն է անդրադառնալու մամուլի անցած ճանապարհին՝ առաջին հայկական պարբերականից մինչև մեր օրերի էլեկտրոնային լրատվամիջոցները։

«Ազդարարից» մինչև մեր օրերը

Հայ պարբերական մամուլի պատմությունը սկսվում է 1794 թվականի հոկտեմբերի 16-ից, երբ Հնդկաստանի Մադրաս քաղաքում լույս տեսավ առաջին հայերեն պարբերականը՝ «Ազդարարը»։ Այն հիմնադրել և հրատարակել է Հարություն քահանա Շմավոնյանը։

Մինչև 1796 թվականի մարտը հրատարակված հանդեսի 18 համարներում տեղ էին գտել ոչ միայն լուրեր, այլև գրական ստեղծագործություններ, թարգմանություններ և պատմական նյութեր։ «Ազդարարը» դարձավ հայ մամուլի պատմության մեկնակետը՝ հիմք դնելով մի ավանդույթի, որը հետագայում մեծ ազդեցություն ունեցավ հայ հասարակական, քաղաքական, գրական և մշակութային կյանքի վրա։

Հայ մամուլը հետագա դարերում կարևոր դեր է ունեցել ազգային զարթոնքի, կրթության տարածման, հասարակական բանավեճերի և Սփյուռքի տարբեր համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Թերթերն ու ամսագրերը հաճախ եղել են ոչ միայն տեղեկատվության, այլև ազգային հիշողության ու ինքնության պահպանման միջոց։

Հայաստանում հոկտեմբերի 16-ը որպես Մամուլի օր նշվում է 2004 թվականից՝ Հայաստանի կառավարության որոշմամբ։ Օրվա ընտրությունը կապված է հենց «Ազդարարի» առաջին համարի լույսընծայման տարեթվի հետ։

 Հայաստանի ազգային գրադարանը՝ հայ մամուլի պահպանության կարևոր կենտրոն

Հայ պարբերական մամուլի ժառանգության պահպանման գործում առանձնահատուկ դեր ունի Հայաստանի ազգային գրադարանը։ Այն աշխարհի ամենախոշոր հայկական տպագիր ժառանգության պահոցներից է, որի հավաքածուն ընդգրկում է տարբեր ժամանակներում և աշխարհի տարբեր երկրներում հրատարակված հայերեն ու հայերենին առնչվող պարբերականներ։

Գրադարանը վերջին տարիներին լայնածավալ աշխատանք է իրականացնում մամուլի թվայնացման և նիշերի օպտիկական ճանաչման՝ OCR տեխնոլոգիայի կիրառման ուղղությամբ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պահպանել հին թերթերի ու ամսագրերի թվային պատճենները, այլև դրանց բովանդակությունը դարձնել ավելի մատչելի որոնման և ուսումնասիրության համար։

Հայաստանի ազգային գրադարանի հրապարակած տվյալների համաձայն՝ թվայնացվել է մամուլի 8 818 915 էջ, իսկ նիշերի օպտիկական ճանաչման միջոցով մշակվել է 7 734 452 էջ։

Այս թվերի հետևում մեծածավալ աշխատանք է՝ տասնամյակների ու դարերի մամուլի էջերը թվային միջավայր տեղափոխելու, դրանց պահպանությունը բարելավելու և հետազոտողների, լրագրողների, պատմաբանների, ուսանողների ու ընթերցողների համար հասանելի դարձնելու ուղղությամբ։ Հայ մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար կարևոր աղբյուր է Հայաստանի ազգային գրադարանի «Հայ մամուլ» էլեկտրոնային շտեմարանը։

🔗 Շտեմարանի հասցեն՝ https://tert.nla.am/

Շտեմարանն ընդգրկում է 1794 թվականից մինչև մեր օրերը հրատարակված հայկական պարբերականները՝ աշխարհի տարբեր երկրներում լույս տեսած թերթերն ու ամսագրերը։ Այստեղ ներկայացված են նաև էլեկտրոնային հրատարակություններ և օտարալեզու պարբերականներ, որոնց բնագրային լեզուներից մեկը հայերենն է։ Թվայնացված համարների առկայության դեպքում հնարավոր է դրանք ընթերցել առցանց։

Հատկանշական է, որ այժմ շտեմարանը հասանելի է նաև Եվրոպայում գտնվող օգտատերերի համար։ Անվտանգության նկատառումներով հասանելիությունը նախկինում սահմանափակված էր եվրոպական երկրներից։ Դրա վերականգնումը կարևոր հնարավորություն է ստեղծում Եվրոպայում բնակվող հայերի, հայագիտական ուսումնասիրություններ կատարողների և հայ մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Սա հատկապես կարևոր է Սփյուռքի այն ներկայացուցիչների համար, որոնք ցանկանում են ուսումնասիրել իրենց համայնքների պատմությունը, գտնել ընտանեկան կամ հասարակական կյանքի հետ կապված հին հրապարակումներ, հետևել տարբեր ժամանակաշրջաններում հայ մամուլում արտացոլված իրադարձություններին։

Հին թերթերի թվային էջերը հաճախ բացահայտում են այնպիսի մանրամասներ, որոնք հնարավոր չէ գտնել ժամանակակից հրապարակումներում։ Դրանք վկայություններ են անցյալի հասարակական տրամադրությունների, մշակութային իրադարձությունների, քաղաքական քննարկումների և ազգային կյանքի մասին։

 Մամուլը փոխվում է, նրա առաքելությունը՝ ոչ

Այսօր լրատվական դաշտը զգալիորեն փոխվել է։ Լրատվամիջոցների մեծ մասը գործում է էլեկտրոնային ձևաչափով, իսկ բազմաթիվ պարբերականներ, ինչպես մերը, իրենց բովանդակությունը տարածում են կայքերի, սոցիալական ցանցերի և թվային հարթակների միջոցով։ Տեղեկատվությունը հաճախ ընթերցողին է հասնում հրապարակումից վայրկյաններ անց։

Թվային միջավայրն ընդլայնել է մամուլի լսարանը՝ հնարավորություն տալով աշխարհի տարբեր երկրներում բնակվող մարդկանց հետևել իրենց հայրենիքի իրադարձություններին։ Միաժամանակ այն նոր խնդիրներ է առաջ բերել՝ կապված տեղեկատվության հավաստիության, աղբյուրների ստուգման, արխիվների պահպանման և հրապարակումների երկարաժամկետ հասանելիության հետ։

Թվային լրատվության տարածման պայմաններում էլ ավելի մեծ նշանակություն է ստանում հին մամուլի պահպանումը։ Այսօրվա էլեկտրոնային հրապարակումները վաղվա պատմական աղբյուրներն են լինելու։ Հետևաբար, մամուլի ժառանգության թվայնացումը միայն անցյալը պահպանելու միջոց չէ․ այն նաև ապագա սերունդների համար տեղեկատվական հիշողություն ստեղծելու աշխատանք է։

Հայաստանի ազգային գրադարանի «Հայ մամուլ» շտեմարանը այդ առումով կարևոր կամուրջ է անցյալի և ներկայի միջև։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հայ մամուլի պատմական զարգացումը, համադրել տարբեր ժամանակաշրջանների հրապարակումները և ավելի խորությամբ հասկանալ մեր հասարակության անցած ճանապարհը։

 Շնորհավոր Մամուլի օրը

«Նիդերլանդական օրագիրը» շնորհավորում է Մամուլի օրվա առթիվ բոլոր լրագրողներին, խմբագիրներին, լուսանկարիչներին, հրատարակիչներին, արխիվագետներին և մամուլի պահպանության ու տարածման գործին մասնակցող մասնագետներին։

Մաղթում ենք, որ մամուլը շարունակի ծառայել ճշմարտության որոնմանը, հանրային շահին, ազատ մտքին և պատմական հիշողության պահպանմանը։

Մամուլի պատմությունը միայն անցյալի պատմությունը չէ։ Այն նաև մեր այսօրվա վկայությունն է և վաղվա պատմական հիշողությունը։