Մեր ժամանակի նահապետը՝ Վանդոս Ղարագյոզյան Հարեհաս

 

Լույս է տեսել մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ, Վանաձորի պատվավոր քաղաքացի Վանդոս Ղարագյոզյանի նոր աշխատությունը՝ «Ծանրամարտ. Օլիմպիադայից օլիմպիադա. Տոկիո–Փարիզ»։ Ծավալուն, հարուստ փաստական նյութերով և բարձրորակ տպագրությամբ այս աշխատությունը հեղինակի արդեն քառասունհինգերորդ գիրքն է։ Այն նվիրված է լեգենդար ծանրորդ Յուրի Վարդանյանի հիշատակին և հայկական ծանրամարտի հարյուրամյակին։

Գրքում ներկայացված են աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների, օլիմպիական խաղերի արդյունքները, հայ ծանրորդների մասնակցությունն ու ձեռքբերումները, մրցումների ընթացքը, ռեկորդները։ Սակայն, ինչպես և հեղինակի նախորդ աշխատություններում, այստեղ խոսքը միայն մարզական վիճակագրության մասին չէ։ Վանդոս Ղարագյոզյանի գրքերը վաղուց դարձել են ծանրամարտի պատմության յուրատեսակ տարեգրություն, իսկ շատ մասնագետներ դրանք իրավամբ համարում են հանրագիտարանային արժեք ունեցող աշխատություններ։

Նրա մասին խոսելիս միայն գրքեր հիշելը քիչ է։ Վ. Ղարագյոզյանի կյանքն ու գործունեությունը վաղուց դուրս են եկել մեկ բնագավառի սահմաններից։ Ղարագյոզյանները Լոռու հայտնի տոհմերից են։ Ապուպապերով էրզրումցի, ապա արդեն Ղարաքիլիսայի՝ այսօրվա Վանաձորի բնակիչ դարձած այդ ընտանիքը քաղաքի պատմության մեջ իր հաստատուն տեղն ունի։ Այդ տոհմի արժանի զավակներից մեկն էլ Վանդոս Ղարագյոզյանն է, ում կենսագրության գրեթե յուրաքանչյուր էջ կապված է իր ծննդավայր Վանաձորի հետ։

Նրա գործունեությունը բազմաճյուղ է՝ արտադրական, պետական, հասարակական, մարզական, գիտամանկավարժական։ Երիտասարդ տարիքից աշխատել է արտադրության մեջ, ղեկավարել համամիութենական նշանակության մորթու-մուշտակի ֆաբրիկան։ Այդ տարիներին ձեռնարկությունը դարձավ հանրապետությունում ամենահաջողակներից մեկը․ տասնհինգ տարի անընդմեջ կոլեկտիվը պահեց համամիութենական մրցույթի փոխանցիկ կարմիր դրոշը։

Սակայն մարդիկ հիշում են ոչ միայն հաջողությունները։ Հիշում են նաև ղեկավարին, ով գիտեր իր աշխատողների հոգսերն ու կարիքները, ով կարողանում էր գնահատել աշխատանքը և արժևորել մարդուն։

Հետագայում նրան վստահվեց ևս մի պատասխանատու առաքելություն։ 1989 թ․ պատգամավորները նրան ընտրեցին Վանաձոր քաղաքի ղեկավար։ Դա ծանր ժամանակաշրջան էր՝ երկրաշարժից հետո վերականգնման կարիք ունեցող քաղաք, տնտեսական և քաղաքական մեծ փոփոխություններ։ Այդ տարիներին սկսվեցին վերականգնման լայնածավալ աշխատանքներ, կառուցվեցին բնակարաններ, դպրոցներ, մանկապարտեզներ, երկաթուղային կայարանում ավելացան լրացուցիչ գծեր, ձևավորվեցին նոր թաղամասեր՝ Տարոնները։

Այդ ամենի կողքին շարունակվում էր նաև նրա կապը մարզաշխարհի հետ։ Ծանրամարտի հանդեպ հետաքրքրությունը ժամանակի ընթացքում վերածվեց լուրջ հետազոտական աշխատանքի։ Նա սկսեց հավաքել տարբեր մրցումների տվյալներ, փաստեր, արդյունքներ։ Որոնումների արդյունքը դարձավ առաջին մեծածավալ աշխատությունը՝ «Ծանրամարտ. օլիմպիական խաղեր, աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններ»։

Երբ այդ գիրքը ներկայացվեց ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիայում, մի պահ լռություն տիրեց։ Հեղինակը սպասում էր մասնագետների կարծիքին։ Եվ ֆեդերացիայի նախագահ Գոտֆրիդ Շրյոդերը վեր կացավ տեղից ու ծափահարեց՝ բարձր գնահատելով կատարված աշխատանքի ծավալն ու արժեքը։ Գիրքը ընդունվեց ոչ միայն որպես հաջողված աշխատություն, այլև որպես ծանրամարտի պատմության կարևոր աղբյուր։ Հետագայում լույս տեսան նոր հատորներ։

Այսօր Վ. Ղարագյոզյանը հեղինակ է մենագրությունների, բուհական դասագրքերի, գիտական հոդվածների, որոնք օգտագործում են մարզիչներ, ուսանողներ և հետազոտողներ։

Նրա ստեղծագործական հետաքրքրությունները չեն սահմանափակվում մարզական թեմաներով։ Վերջերս նա հրատարակեց «Ղարագյոզյան տոհմի պատմությունը»՝ մեծածավալ մի գիրք, ուր հավաքված են սերունդների հիշողությունները, ընտանեկան պատմությունները, քաղաքի կյանքի դրվագները։ Այդ աշխատությունը նույնպես յուրատեսակ փաստագրություն է՝ ոչ միայն մեկ ընտանիքի, այլև ամբողջ ժամանակաշրջանի մասին։

Վ. Ղարագյոզյանը մինչ օրս դասավանդում է Վանաձորի պետական համալսարանում։ Նրան ճանաչում են որպես փորձառու գիտնականի և պահանջկոտ, բայց հոգատար դասախոսի։ Նրա հեղինակած դասագրքերով սովորում են ապագա մասնագետներ, իսկ գիտական աշխատանքները շարունակում են համալրել հայկական մարզական գրականությունը։

Մարդկանց հիշողության մեջ նրա կերպարը միայն պաշտոններով ու կոչումներով չի չափվում։ Ընկերները նրան մի անվանում են տվել՝ Վանդոս Հարեհաս, քանի որ այն մարդկանցից է, ովքեր միշտ պատրաստ են օգնության հասնելու։

Անվանի գրող Վահագն Մուղնեցյանը դիպուկ է բնութագրել նրան. «Նա միշտ նույն Մեծ Ախպերն է՝ նույն ծանր, ապահով ձեռքը ընկերոջ ուսին»։

Վ. Ղարագյոզյանը շարունակում է աշխատել նույն եռանդով՝ դասավանդել, ուսումնասիրել, գրել գրքեր։ Նրա գրքերը դարձել են մարզական գիտության կարևոր աղբյուրներ, իսկ անցած ճանապարհը՝ օրինակ այն բանի, թե ինչ կարող է անել մարդը, երբ աշխատանքը դառնում է կյանքի բնական շարունակությունը։

Եվ երբ նայում ես նրա անցած ուղուն, հասկանում ես, որ այն միայն անձնական կենսագրություն չէ։ Այն մի ամբողջ ժամանակաշրջանի պատմություն է, որտեղ կա աշխատանք, նվիրում, գիտություն և քաղաքին ծառայելու զգացում։

Այդ պատճառով էլ Վանաձորի մասին խոսելիս, քաղաքի հիշարժան անունների շարքում բնականորեն հիշատակվում է նաև մեկը՝ Վանդոս Ղարագյոզյան։ Մարդ, որի կյանքն ու գործը վաղուց դարձել են ժամանակի հիշողության մի մասը։

Գագիկ Անտոնյան

Ռոբին Հայկ Գելիչին հրաժեշտի խոսք է ասել համայնքային խորհրդում

 

Ռոբին Հայկ Գելիչին հրաժեշտի խոսք է ասել համայնքային խորհրդում

Vandaag markeert een bijzonder moment in mijn leven. Na 12 jaar neem ik afscheid van de gemeenteraad een periode die, als ik erop terugkijk, werkelijk voorbij is gevlogen.

Ik was pas 23 jaar toen ik begon. Jong, vol energie en met de wil om iets te betekenen voor onze gemeenschap. Vandaag, op mijn 35e, sluit ik dit hoofdstuk af met dankbaarheid en trots.

Drie keer heb ik het vertrouwen mogen krijgen van de inwoners, telkens gekozen met voorkeurstemmen. Dat vertrouwen heeft mij altijd diep geraakt en gemotiveerd om mij in te zetten voor de mensen die ik mocht vertegenwoordigen.

Mijn rol was niet altijd op de voorgrond. Ik heb er bewust voor gekozen om vaak achter de schermen te werken: verbinden, lobbyen, gesprekken voeren en bruggen bouwen. Niet voor de aandacht, maar voor het resultaat. Ik heb altijd geprobeerd te handelen vanuit principes – niet vanuit partijpolitiek, maar vanuit wat ik oprecht juist vond voor onze gemeenschap.

Deze jaren stonden voor mij in het teken van samen bouwen. Politiek doe je niet alleen dat doe je met en voor mensen. Luisteren, begrijpen en soms ook moeilijke keuzes maken, dat hoort erbij.

Natuurlijk waren er ook momenten van uitdaging en verschil van inzicht. Maar juist daarin heb ik geleerd om vast te houden aan mijn waarden en om respectvol met elkaar in gesprek te blijven.

Mijn vertrek is een bewuste keuze. Ik geloof dat het goed is dat ook anderen de kans krijgen om te dienen. Nieuwe mensen brengen nieuwe energie en een frisse blik dat houdt onze democratie sterk en in beweging.

Wat voor mij het meest waardevol is geweest, zijn de mensen om mij heen. Mijn familie jullie waren mijn fundament, vooral in moeilijke tijden. Zonder jullie had ik dit niet kunnen doen.

Mijn vrienden dank voor jullie steun en het feit dat jullie altijd naast mij zijn blijven staan.

En mijn collega’s binnen en buiten de raad, dank voor de samenwerking en de gezamenlijke inzet voor onze stad. We waren het niet altijd eens, maar er was altijd respect.

Vandaag ben ik ook stil bij de waardering die ik heb mogen ontvangen, waaronder een koninklijke onderscheiding. Ik zie dit niet alleen als iets persoonlijks, maar vooral als een erkenning voor het werk dat we samen hebben gedaan voor onze gemeenschap.

Twaalf jaar… het lijkt lang, maar het is voorbijgevlogen. Drie periodes vol inzet, betrokkenheid en ervaringen die ik voor altijd meeneem.

Vandaag sluit ik dit hoofdstuk af met dankbaarheid en rust.

Met Gods zegen.

Dank jullie wel.

-----------

Այսօր իմ կյանքում նշանավորվում է մի հատուկ պահ։ Տասներկու տարի անց ես հրաժեշտ եմ տալիս համայնքային խորհրդին՝ մի ժամանակաշրջան, որը, երբ հետադարձ հայացք եմ նետում, իսկապես թռչել է անցել։

Ես ընդամենը քսաներեք տարեկան էի, երբ սկսեցի։ Երիտասարդ, լի էներգիայով և անկեղծ ցանկությամբ՝ ինչ-որ նշանակալի բան անել մեր համայնքի համար։ Այսօր, երեսունհինգ տարեկանում, ես փակում եմ այս գլուխը խոր երախտագիտությամբ և հպարտությամբ։

Երեք անգամ ես վստահություն եմ ստացել բնակիչներից՝ ամեն անգամ ընտրվելով նախապատվության ձայներով։ Այդ վստահությունը միշտ խորապես ինձ շոշափել է և մղել է անմնացորդ նվիրվել այն մարդկանց, ում ներկայացնելու պատիվն եմ ունեցել։

Իմ դերը միշտ չէր, որ առաջնային պլանում էր։ Ես գիտակցաբար նախընտրել եմ հաճախ աշխատել վարագույրի հետևում՝ կապեր հաստատելով, զրույցներ վարելով, լոբբինգ անելով և կամուրջներ կառուցելով։ Ոչ ուշադրության կամ գովասանքի համար, այլ արդյունքի համար։ Ես միշտ փորձել եմ գործել սկզբունքներից ելնելով՝ ոչ թե կուսակցական քաղաքականությունից, այլ նրանից, ինչը համարում էի անկեղծորեն ճիշտ և օգտակար մեր համայնքի համար։

Այս տարիները ինձ համար նշանակում էին միասին կառուցել։ Քաղաքականությունը մենակ չես անում. այն անում ես մարդկանց հետ և մարդկանց համար։ Լսել, հասկանալ, երբեմն էլ դժվար որոշումներ կայացնել՝ այդ ամենը նույնպես պատկանում է այս գործին։

Իհարկե, կային նաև մարտահրավերների և տեսակետների տարբերության պահեր։ Սակայն հենց դրանց մեջ եմ ես սովորել հաստատուն պահել իմ արժեքները և հարգալից մնալ փոխադարձ երկխոսության մեջ։

Իմ հեռանալը գիտակցված ընտրություն է։ Ես հավատում եմ, որ լավ է, երբ ուրիշներն էլ հնարավորություն են ստանում ծառայելու համայնքին։ Նոր մարդիկ բերում են նոր էներգիա և թարմ հայացք, ինչը մեր ժողովրդավարությունը պահում է կենսունակ և շարժման մեջ։

Ինձ համար ամենաարժեքավորը եղել են իմ շրջապատի մարդիկ։ Իմ ընտանիք, դուք իմ հիմքն էիք, հատկապես դժվարին ժամանակներում։ Առանց ձեր աջակցության ես չէի կարողանա անցնել այս ճանապարհը։

Իմ ընկերներ, շնորհակալություն ձեր անսահման աջակցության և այն փաստի համար, որ միշտ իմ կողքին եք մնացել։

Իմ գործընկերներին՝ խորհրդում և դրանից դուրս, խորին շնորհակալություն համագործակցության և մեր քաղաքի համար միասնական ջանքերի համար։ Մենք միշտ չէր, որ համաձայն էինք, սակայն միշտ հարգանք էր տիրում մեր հարաբերություններում։

Այսօր ես լռությամբ հիշատակում եմ նաև այն գնահատանքը, որին արժանացել եմ, այդ թվում՝ թագավորական պարգևատրումը։ Ես այն ընկալում եմ ոչ միայն որպես անձնական ճանաչում, այլ առաջին հերթին որպես մեր համատեղ աշխատանքի ընդունում մեր համայնքի բարօրության համար։

Տասներկու տարի… թվում է՝ երկար է, բայց իսկապես թռչել է անցել։ Երեք ժամանակաշրջան՝ լի նվիրումով, ներգրավվածությամբ և անմոռանալի փորձառություններով, որոնք հավերժ կմնան ինձ հետ։

Այսօր ես փակում եմ այս էջը խոր երախտագիտությամբ և ներքին հանգստությամբ։

Աստծո օրհնությամբ։

Շնորհակալություն բոլորիդ։

Նարեկյան ոգին Ամստերդամում․ հոգևոր և մշակութային համախմբման տոն

31.03.2026/Նիդ.օրագիր

Մեծ Պահքի առաջին օրը Ամստերդամում կայացավ նշանակալից մի միջոցառում, որը համախմբեց տարբեր համայնքների ներկայացուցիչներին՝ հավատքի, մշակույթի և հոգևոր ժառանգության շուրջ։ «Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի» հիմնադրամի նախաձեռնությամբ արդեն իններորդ անգամ կազմակերպվեցին Նարեկյան ընթերցումները՝ այս անգամ տեղի ունենալով Սուրբ Նիկողայոս բազիլիկայի վեհաշուք կամարների ներքո։ Ինչպես նիդ.օրագրին տեղեկացնում է  Ամստերդամի Գր.Նարեկացի հիմնադրամը`

միջոցառման առանձնահատկությունը պայմանավորված էր ոչ միայն դրա շարունակականությամբ, այլև խորհրդանշական միջավայրով։ Անցյալ տարի հենց այս բազիլիկայում տեղադրված Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու հուշատախտակը (նկարում) դարձավ երեկոյի հոգևոր առանցքը։ «Մատյան ողբերգության» անմահ տողերը հնչեցին հուշատախտակի նորովի ներկայությամբ՝ հաղորդելով ընթերցումներին խորապես աղոթական և խորհրդածական շունչ։

Հիմնադրամի առաքելությունը՝ հայ հոգևոր և մշակութային ժառանգությունը միջազգային հանրությանը ներկայացնելը, այս միջոցառմամբ ստացավ նոր ընդգծում։ Ընթերցումները կազմակերպվել էին էկումենիկ ձևաչափով՝ համախմբելով Ամստերդամում և շրջակայքում գործող տարբեր քրիստոնեական համայնքների ներկայացուցիչներին։ Սա վկայում է ինչպես Նարեկացու ժառանգության համամարդկային արժեքի, այնպես էլ հայ մշակույթի միավորող ներուժի մասին։

Երեկոն բացվեց Ամստերդամի դեկան և Սուրբ Նիկողայոս բազիլիկայի ռեկտոր հայր Էրիկ Ֆեննիսի ողջույնի խոսքով, ով տարիներ շարունակ կարևոր դեր է կատարում հայ և նիդերլանդական համայնքների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Այնուհետև ցուցադրվեց Հռոմից ուղարկված տեսաուղերձը՝ Արևմտյան Եվրոպայում Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ներկայացուցիչ և Սուրբ Աթոռում Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատվիրակ արքեպիսկոպոս Խաժակ Պարսամյանի կողմից, որը ևս մեկ անգամ ընդգծեց միջոցառման համաեկեղեցական նշանակությունը։

Մշակութային բաժինը շարունակվեց ռեժիսոր Լիլիթ Մխիթարյանի (պրոդյուսեր Ռուզաննա Գազարյան) «Նարեկացի» նոր վավերագրական ֆիլմից հատվածների ցուցադրությամբ։ Ֆիլմը ներկայացնում է մեծ մտածողի կյանքի ուղին և նրա ստեղծագործության համամարդկային նշանակությունը՝ շեշտադրելով Նարեկացու բացառիկ դերը համաքրիստոնեական հոգևոր ավանդույթի մեջ։ Հատկանշական է, որ ֆիլմը վերջերս ներկայացվել է Վատիկանում և առաջիկայում կցուցադրվի միջազգային հարթակներում։

Միջոցառման կարևորագույն դրվագներից էր բազմալեզու ընթերցումը։ «Մատյան ողբերգության» աղոթքները հնչեցին հայերեն, հոլանդերեն և արաբերեն՝ խորհրդանշելով Նարեկացու խոսքի համընդհանուր հասանելիությունը։ Տեր Տարոն Թադևոսյանի, Արմինե Գրիգորյանի, հայր Էրիկ Ֆեննիսի, Էդդի Ռեֆհեյսի և սարկավագ Մարկ Անտոնիոյի ընթերցումները բազիլիկայում ստեղծեցին խոր հոգևոր մթնոլորտ՝ լի լռությամբ և ներքին կենտրոնացմամբ։

Երեկոյի ընթացքում տեղի ունեցավ նաև հանդիսավոր պարգևատրման արարողություն։

Մեծ գոհունակությամբ հիմնադրամի նախագահ Վահան Ավագյանը հայտարարեց, որ 2025 թվականի «Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի» հիմնադրամի մրցանակը շնորհվում է Սուրբ Նիկողայոս բազիլիկայի ռեկտորին և Ամստերդամի դեկանին՝ պարոն Էրիկ Ֆեննիսին՝ հայ և նիդերլանդական համայնքների միջև կապերի ամրապնդման, փոխըմբռնման խթանման և մշակութային համագործակցության զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար։ Այս պարգևատրումը ոչ միայն երախտագիտության արտահայտություն էր, այլև ապագա համագործակցության ամուր հիմք։

Ամստերդամում կայացած Նարեկյան ընթերցումները վկայեցին, որ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու հոգևոր ժառանգությունը շարունակում է կենդանի մնալ և ներշնչել տարբեր ազգերի ու մշակույթների ներկայացուցիչներին։ Նրա աղոթքը, ծնված դարերի խորքում, այսօր էլ միավորում է մարդկանց՝ անկախ լեզվից, ազգությունից և դավանանքից։

Այսպիսով, Նարեկյան երեկոն դարձավ ոչ միայն հիշատակի միջոցառում, այլ կենդանի օղակ անցյալի և ներկայի, Հայաստանի և աշխարհի, հավատքի և մշակույթի միջև։

Տավրոս Ասլանյանը Ամստելվինի քաղաքային խորհրդում հրաժեշտի շնորհակալական խոսք է ասել

Հարգելի՛ նախագահ, խորհրդի գործընկերներ, գործադիր մարմնի անդամներ և այլ ներկաներ,

Այս երեկո ես հրաժեշտ եմ տալիս Ամստելվինի քաղաքային խորհրդին։ Ընդհանուր առմամբ՝ ես տասնվեց տարի ակտիվորեն զբաղվել եմ տեղական քաղաքականությամբ, որից տասներկուսը՝ որպես խորհրդի անդամ D66 կուսակցության անունից։ Սա մի ժամանակահատված էր, որի ընթացքում ես մեծ կրքով և նվիրվածությամբ ծառայել եմ մեր համայնքին։

Իմ առաջին չորս տարիների ընթացքում ես հիմնականում զբաղվել եմ տնտեսության և ձեռներեցության հարցերով։ Դրանք շատ ուսանելի տարիներ էին, որոնց ընթացքում ես Ամստելվինը ճանաչեցի ձեռնարկատերերի և տեղական տնտեսության տեսանկյունից։ Այսօր, որպես տեղական ձեռնարկատեր, ես ամեն օր ինքս զգում եմ, թե որքան կարևոր է, որ քաղաքապետարանը միշտ կանգնած լինի իր ձեռնարկատերերի կողքին։ Այդ պատճառով կոչ եմ անում իմ հաջորդներին՝ միշտ լսեք տեղական փոքր և միջին ձեռնարկատիրության (ՓՄՁ) ձայնը։

Հաջորդ ութ տարիների ընթացքում, որպես խորհրդի անդամ, ես ի թիվս այլ պարտականությունների՝ ստանձնել եմ տարածական պլանավորման և բնակարանաշինության խոսնակի պաշտոնը։ Այս և մյուս պորտֆելներում իմ գործընկերների հետ միասին ես նախաձեռնել և աջակցել եմ մի շարք կարևոր առաջարկների, օրինակ՝ համատեղ բնակարանաշինության և բնակարանների բաժանման նոր կանոններին։ Մենք նաև սկսել ենք Կրոնենբուրգի և Լեգմերի հին գրասենյակային թաղամասերի վերափոխումը։

Այլ նախաձեռնություններ, ինչպիսիք են խանութների կիրակի օրերին աշխատաժամերի երկարացումը, կիրակի օրերին աղբահանության կայանի բացումը և սոցիալական բնակարանները սեփական բնակիչներին վաճառելու խրախուսումը, նույնպես այն նախաձեռնություններից են, որոնց վրա ես հպարտությամբ եմ նայում։

Հարգելի նախագահ,

Ամստելվինը գեղեցիկ համայնք է։ Համայնք, որով ես հպարտանում եմ և որտեղ մեծ հաճույքով եմ ապրում։ Մեր քաղաքը առանձնանում է իր կանաչ բնույթով և լավ զարգացած ենթակառուցվածքներով։ Այս ամենը Ամստելվինը դարձնում է հիանալի վայր ապրելու, աշխատելու և ձեռնարկատիրությամբ զբաղվելու համար։ Եվ այստեղ էլ կոչ եմ անում իմ հաջորդներին՝ երբեք տեսադաշտից չկորցրեք այս հիմնական արժեքները, որովհետև դրանք բնավ ինքնըստինքյան չեն տրված։

Որպես խորհրդի անդամ՝ վերջին տասներկու տարիների ընթացքում ես լիովին նվիրվել եմ մեր քաղաքի զարգացմանը։ Այդ աշխատանքը միշտ կատարել եմ մեծ նվիրվածությամբ և համոզմունքով՝ իմ կուսակիցների, խորհրդի գործընկերների, գրասենյակի և վարչական աշխատակիցների աջակցությամբ։

Նախ և առաջ շնորհակալություն եմ հայտնում D66 կուսակցության իմ գործընկերներին՝ այս բոլոր տարիների ընթացքում ցուցաբերած համագործակցության, վստահության և աջակցության համար։ Բնականաբար, շնորհակալություն եմ հայտնում նաև այլ կուսակցությունների գործընկերներին՝ հաճելի համագործակցության, բովանդակալից քննարկումների և մեր գեղեցիկ քաղաքի համար միասին աշխատելու համար։

Եվ վերջում՝ շնորհակալություն իմ ընտանիքին։ Խորհրդի անդամի աշխատանքը պահանջում է շատ ժամանակ և էներգիա՝ հաճախ երեկոներին և հանգստյան օրերին։ Շատ եմ շնորհակալ նրանց համբերության և անմնացորդ աջակցության համար այս բոլոր տարիների ընթացքում։

Ես հպարտությամբ եմ նայում անցած ժամանակահատվածին և խորապես շնորհակալ եմ այն վստահության համար, որ ստացել եմ՝ այս պատասխանատու աշխատանքը կատարելու համար։ Դա մեծ պատիվ էր։

Շնորհակալություն ուշադրության համար։ Հուսով եմ՝ շուտով կհանդիպենք Ամստելվինում։

Շնորհակալություն։

Հարգանքով՝

Տավրոս Ասլանյան

-----

Geachte voorzitter,

geachte raadsleden,

leden van het college en overige aanwezigen,

Vanavond neem ik afscheid van de gemeenteraad van Amstelveen.

In totaal ben ik zestien jaar actief geweest in de lokale politiek, waarvan twaalf jaar als raadslid namens D66. Het was een periode waarin ik mij met grote passie en toewijding heb mogen inzetten voor onze gemeente.

In mijn eerste vier jaar heb ik mij vooral beziggehouden met de thema’s economie en ondernemerschap. Dat waren zeer leerzame jaren, waarin ik Amstelveen beter heb leren kennen vanuit het perspectief van ondernemers en de lokale economie. Als lokale ondernemer ervaar ik nu dagelijks zelf hoe belangrijk het is dat een gemeente naast haar ondernemers staat. Daarom doe ik een oproep aan mijn opvolgers: luister altijd goed naar het lokale MKB!

In de daaropvolgende acht jaar heb ik als raadslid onder meer het woordvoerderschap ruimtelijke ordening en wonen op mij genomen. In deze en andere portefeuilles heb ik samen met mijn collega’s verschillende voorstellen mogen initiëren en steunen, zoals nieuwe regels voor woningdelen en -splitsen. Ook zijn we gestart met de transformatie van de oude kantoorwijken Kronenburg en Legmeer.

Andere initiatieven waar ik met trots op terugkijk, zijn onder meer de langere openingstijden van winkels op zondag, de openstelling van het afvalbrengstation op zondag en het stimuleren van de verkoop van corporatiewoningen aan de eigen bewoners.

Voorzitter,

Amstelveen is een prachtige gemeente. Een gemeente waar ik trots op ben en waar ik met veel plezier woon. Onze stad kenmerkt zich door haar groene karakter en goede voorzieningen. Dat maakt Amstelveen tot een fijne plek om te wonen, te werken en te ondernemen.

Ook hier wil ik een oproep doen aan mijn opvolgers: raak deze kernwaarden nooit uit het oog, want ze zijn allesbehalve vanzelfsprekend!

Als raadslid heb ik mij de afgelopen twaalf jaar met volle overtuiging ingezet om een steentje bij te dragen aan onze stad. Dat heb ik altijd gedaan met grote betrokkenheid en overtuiging, samen met mijn fractiegenoten, collega-raadsleden en de ondersteuning van de griffie en de ambtelijke organisatie.

Allereerst wil ik mijn D66-collega’s hartelijk bedanken voor de samenwerking, het vertrouwen en de steun gedurende al die jaren. Natuurlijk dank ik ook de collega’s van de andere partijen voor de prettige samenwerking, de inhoudelijke discussies en het gezamenlijke werk voor onze mooie stad.

Tot slot wil ik mijn gezin bedanken. Het raadslidmaatschap vraagt veel tijd en energie, vaak in de avonden en in het weekend. Ik ben hun dan ook zeer dankbaar voor hun geduld en steun gedurende al die jaren.

Ik kijk met trots terug op deze periode en ben dankbaar voor het vertrouwen dat ik heb gekregen om dit werk te mogen doen.

Het was een grote eer.

Dank u wel voor uw aandacht. Ik hoop u allen snel weer ergens in Amstelveen te ontmoeten.

Dank u wel.

Met vriendelijke groet,

Tawros Aslanjan

ՄԱԼԹԱՅԻՑ` ԼԱՎԱԳՈւՅՆ ԱՐԴՅՈւՆՔՆԵՐՈՎ

 

31.03.2026 | Նիդերլանդական օրագիր

Մարտի 28-ին Մալթայում կայացավ միջազգային հեղինակավոր դաշնամուրային մրցույթ, որը համախմբել էր շուրջ քսան երկրների լավագույն դաշնակահարներին։ Երաժշտական այս բարձրակարգ հարթակը դարձավ արվեստի լեզվով մրցակցության, վարպետության և մշակութային երկխոսության յուրահատուկ տոն։

Նիդերլանդները մրցույթում ներկայացնում էին միջազգային մրցույթների դափնեկիր դաշնակահար Արայիկ Միրզոյանը և նրա երեք հայազգի շնորհալի սաները։ Նրանց մասնակցությունը ոչ միայն պատիվ էր, այլև պատասխանատվություն՝ բարձր մակարդակով ներկայացնելու թե՛ իրենց ուսուցչի, թե՛ հայկական դաշնամուրային դպրոցի ավանդույթները։

Մրցույթի արդյունքները դարձան առանձնապես տպավորիչ։

Առաջին մրցանակին արժանացավ Արայիկ Միրզոյանը՝ իր վիրտուոզ կատարմամբ և խոր զգացողությամբ հմայելով ժյուրիին ու հանդիսատեսին։

Երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցրեց երիտասարդ տաղանդ Մենուա Աղամալյանը, որի կատարումները առանձնացան նրբությամբ և երաժշտական մտածողության հասունությամբ։

Երրորդ մրցանակին արժանացան Անգելինա Իսաիկյանն ու Մանե Հարությունյանը՝ ցուցադրելով բարձր տեխնիկա, արտահայտչականություն և բեմական վստահություն։

Այս արդյունքները վկայում են ոչ միայն անհատական հաջողությունների, այլև հայկական դաշնամուրային դպրոցի կենսունակության և շարունակական զարգացման մասին՝ միջազգային հեղինակավոր հարթակներում։

Այս հաղթանակը պարզապես մրցութային արդյունք չէ․ այն տարիների նպատակասլաց աշխատանքի, նվիրվածության և արվեստին հավատարմության մարմնավորումն է։ Արայիկ Միրզոյանի և նրա սաների գրանցած հաջողությունները ևս մեկ անգամ ընդգծում են, որ հայկական կատարողական արվեստը շարունակում է իր հաստատուն ներկայությունը միջազգային բեմերում։

«Նիդերլանդական օրագիրը» ջերմորեն շնորհավորում է Արայիկ Միրզոյանին և իր սաներին՝ մաղթելով նորանոր ստեղծագործական վերելքներ, մեծ բեմեր և միջազգային նոր հաղթանակներ։