Ռոբին Հայկ Գելիչին հրաժեշտի խոսք է ասել համայնքային խորհրդում

 

Ռոբին Հայկ Գելիչին հրաժեշտի խոսք է ասել համայնքային խորհրդում

Vandaag markeert een bijzonder moment in mijn leven. Na 12 jaar neem ik afscheid van de gemeenteraad een periode die, als ik erop terugkijk, werkelijk voorbij is gevlogen.

Ik was pas 23 jaar toen ik begon. Jong, vol energie en met de wil om iets te betekenen voor onze gemeenschap. Vandaag, op mijn 35e, sluit ik dit hoofdstuk af met dankbaarheid en trots.

Drie keer heb ik het vertrouwen mogen krijgen van de inwoners, telkens gekozen met voorkeurstemmen. Dat vertrouwen heeft mij altijd diep geraakt en gemotiveerd om mij in te zetten voor de mensen die ik mocht vertegenwoordigen.

Mijn rol was niet altijd op de voorgrond. Ik heb er bewust voor gekozen om vaak achter de schermen te werken: verbinden, lobbyen, gesprekken voeren en bruggen bouwen. Niet voor de aandacht, maar voor het resultaat. Ik heb altijd geprobeerd te handelen vanuit principes – niet vanuit partijpolitiek, maar vanuit wat ik oprecht juist vond voor onze gemeenschap.

Deze jaren stonden voor mij in het teken van samen bouwen. Politiek doe je niet alleen dat doe je met en voor mensen. Luisteren, begrijpen en soms ook moeilijke keuzes maken, dat hoort erbij.

Natuurlijk waren er ook momenten van uitdaging en verschil van inzicht. Maar juist daarin heb ik geleerd om vast te houden aan mijn waarden en om respectvol met elkaar in gesprek te blijven.

Mijn vertrek is een bewuste keuze. Ik geloof dat het goed is dat ook anderen de kans krijgen om te dienen. Nieuwe mensen brengen nieuwe energie en een frisse blik dat houdt onze democratie sterk en in beweging.

Wat voor mij het meest waardevol is geweest, zijn de mensen om mij heen. Mijn familie jullie waren mijn fundament, vooral in moeilijke tijden. Zonder jullie had ik dit niet kunnen doen.

Mijn vrienden dank voor jullie steun en het feit dat jullie altijd naast mij zijn blijven staan.

En mijn collega’s binnen en buiten de raad, dank voor de samenwerking en de gezamenlijke inzet voor onze stad. We waren het niet altijd eens, maar er was altijd respect.

Vandaag ben ik ook stil bij de waardering die ik heb mogen ontvangen, waaronder een koninklijke onderscheiding. Ik zie dit niet alleen als iets persoonlijks, maar vooral als een erkenning voor het werk dat we samen hebben gedaan voor onze gemeenschap.

Twaalf jaar… het lijkt lang, maar het is voorbijgevlogen. Drie periodes vol inzet, betrokkenheid en ervaringen die ik voor altijd meeneem.

Vandaag sluit ik dit hoofdstuk af met dankbaarheid en rust.

Met Gods zegen.

Dank jullie wel.

-----------

Այսօր իմ կյանքում նշանավորվում է մի հատուկ պահ։ Տասներկու տարի անց ես հրաժեշտ եմ տալիս համայնքային խորհրդին՝ մի ժամանակաշրջան, որը, երբ հետադարձ հայացք եմ նետում, իսկապես թռչել է անցել։

Ես ընդամենը քսաներեք տարեկան էի, երբ սկսեցի։ Երիտասարդ, լի էներգիայով և անկեղծ ցանկությամբ՝ ինչ-որ նշանակալի բան անել մեր համայնքի համար։ Այսօր, երեսունհինգ տարեկանում, ես փակում եմ այս գլուխը խոր երախտագիտությամբ և հպարտությամբ։

Երեք անգամ ես վստահություն եմ ստացել բնակիչներից՝ ամեն անգամ ընտրվելով նախապատվության ձայներով։ Այդ վստահությունը միշտ խորապես ինձ շոշափել է և մղել է անմնացորդ նվիրվել այն մարդկանց, ում ներկայացնելու պատիվն եմ ունեցել։

Իմ դերը միշտ չէր, որ առաջնային պլանում էր։ Ես գիտակցաբար նախընտրել եմ հաճախ աշխատել վարագույրի հետևում՝ կապեր հաստատելով, զրույցներ վարելով, լոբբինգ անելով և կամուրջներ կառուցելով։ Ոչ ուշադրության կամ գովասանքի համար, այլ արդյունքի համար։ Ես միշտ փորձել եմ գործել սկզբունքներից ելնելով՝ ոչ թե կուսակցական քաղաքականությունից, այլ նրանից, ինչը համարում էի անկեղծորեն ճիշտ և օգտակար մեր համայնքի համար։

Այս տարիները ինձ համար նշանակում էին միասին կառուցել։ Քաղաքականությունը մենակ չես անում. այն անում ես մարդկանց հետ և մարդկանց համար։ Լսել, հասկանալ, երբեմն էլ դժվար որոշումներ կայացնել՝ այդ ամենը նույնպես պատկանում է այս գործին։

Իհարկե, կային նաև մարտահրավերների և տեսակետների տարբերության պահեր։ Սակայն հենց դրանց մեջ եմ ես սովորել հաստատուն պահել իմ արժեքները և հարգալից մնալ փոխադարձ երկխոսության մեջ։

Իմ հեռանալը գիտակցված ընտրություն է։ Ես հավատում եմ, որ լավ է, երբ ուրիշներն էլ հնարավորություն են ստանում ծառայելու համայնքին։ Նոր մարդիկ բերում են նոր էներգիա և թարմ հայացք, ինչը մեր ժողովրդավարությունը պահում է կենսունակ և շարժման մեջ։

Ինձ համար ամենաարժեքավորը եղել են իմ շրջապատի մարդիկ։ Իմ ընտանիք, դուք իմ հիմքն էիք, հատկապես դժվարին ժամանակներում։ Առանց ձեր աջակցության ես չէի կարողանա անցնել այս ճանապարհը։

Իմ ընկերներ, շնորհակալություն ձեր անսահման աջակցության և այն փաստի համար, որ միշտ իմ կողքին եք մնացել։

Իմ գործընկերներին՝ խորհրդում և դրանից դուրս, խորին շնորհակալություն համագործակցության և մեր քաղաքի համար միասնական ջանքերի համար։ Մենք միշտ չէր, որ համաձայն էինք, սակայն միշտ հարգանք էր տիրում մեր հարաբերություններում։

Այսօր ես լռությամբ հիշատակում եմ նաև այն գնահատանքը, որին արժանացել եմ, այդ թվում՝ թագավորական պարգևատրումը։ Ես այն ընկալում եմ ոչ միայն որպես անձնական ճանաչում, այլ առաջին հերթին որպես մեր համատեղ աշխատանքի ընդունում մեր համայնքի բարօրության համար։

Տասներկու տարի… թվում է՝ երկար է, բայց իսկապես թռչել է անցել։ Երեք ժամանակաշրջան՝ լի նվիրումով, ներգրավվածությամբ և անմոռանալի փորձառություններով, որոնք հավերժ կմնան ինձ հետ։

Այսօր ես փակում եմ այս էջը խոր երախտագիտությամբ և ներքին հանգստությամբ։

Աստծո օրհնությամբ։

Շնորհակալություն բոլորիդ։