ՇՐՋՈՂ ՕԲԵԿՏԻՎ-2026

 Սկսվում են արձակորդների շրջանը և ՇՐՋՈՂ ՕԲԵԿՏԻՎ խորագրի ներքո Նիդ.օրագիրը ներկայացնելու է սեփական նկարահանած կադրերը` տարբեր քաղաքներից.

պատկերներ Իսպանական Salamanca քաղաքից․ պատմություն, մշակույթ և հայկական հետքերի որոնում

21.04.2026/Նիդ օրագիր/Salamanca

Իսպանիայի արևմուտքում՝ Spain-ի Castile and León տարածաշրջանում է գտնվում  Salamanca քաղաքը, որը համարվում է եվրոպական քաղաքակրթության կարևորագույն մշակութային և կրթական կենտրոններից մեկը։ Իր դարավոր պատմությամբ, բացառիկ ճարտարապետությամբ և համալսարանական ավանդույթներով՝ քաղաքը դարձել է ոչ միայն Իսպանիայի, այլև ամբողջ Եվրոպայի մտավոր կյանքի առանցքային հանգույցներից մեկը։

Պատմական ուղի և կրթական ժառանգություն

Salamanca-ի պատմությունը սկիզբ է առնում հին ժամանակներից, երբ այն բնակեցված էր իբերական ցեղերով, իսկ հետագայում անցավ հռոմեական կայսրության իշխանության տակ։ Սակայն քաղաքի իրական վերելքը սկսվեց միջնադարում, երբ այն վերածվեց կրթության և գիտության կենտրոնի։

1218 թվականին հիմնադրված University of Salamanca-ը համարվում է Եվրոպայի ամենահին համալսարաններից մեկը և դարեր շարունակ ձևավորել է գիտական մտքի զարգացման կարևոր ուղղություններ։ Այստեղ կրթություն են ստացել և դասավանդել բազմաթիվ նշանավոր գիտնականներ, իսկ համալսարանը մինչ օրս պահպանում է իր միջազգային հեղինակությունը։

Ճարտարապետություն և մշակութային միջավայր

Քաղաքը հայտնի է իր ոսկեգույն քարից կառուցված շենքերով, որոնք արևի ճառագայթների տակ ստանում են յուրահատուկ ջերմ երանգ։ Salamanca-ի պատմական կենտրոնը ներառված է UNESCO-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ որպես բացառիկ ճարտարապետական համալիր։

Քաղաքի խորհրդանիշներից են՝

Plaza Mayor՝ իսպանական ամենագեղեցիկ հրապարակներից մեկը

Salamanca Cathedral՝ հին և նոր տաճարների եզակի համադրություն

համալսարանի պատմական շենքերը, որոնք պահպանել են միջնադարյան ակադեմիական մթնոլորտը

Այս ամենը Salamanca-ն դարձնում է կարևոր զբոսաշրջային ուղղություն, որտեղ ամեն տարի ժամանում են հազարավոր այցելուներ։

Տնտեսություն և ժամանակակից կյանք

Քաղաքի տնտեսությունը հիմնականում հիմնված է կրթության, զբոսաշրջության և ծառայությունների ոլորտների վրա։ Salamanca-ն նաև երիտասարդական աշխույժ կենտրոն է՝ միջազգային ուսանողական բազմազան համայնքով, մշակութային միջոցառումներով և փառատոններով։

Հայկական հետքեր․ ներկայություն առանց համայնքի

Չնայած Salamanca-ի հարուստ պատմամշակութային ժառանգությանը, այստեղ հայկական ներկայությունը պատմականորեն սահմանափակ է եղել։ Քաղաքում չեն ձևավորվել հայկական համայնքներ, ինչպես դա տեղի է ունեցել Իսպանիայի խոշոր քաղաքներում՝ օրինակ Madrid-ում կամ Barcelona-ում։

Այնուամենայնիվ, որոշակի կապեր կարելի է նկատել կրթական և մշակութային ոլորտներում։ University of Salamanca-ը, լինելով միջազգային ակադեմիական կենտրոն, տարբեր ժամանակներում հյուրընկալել է նաև հայ ուսանողների և հետազոտողների։ Բացի այդ, հնարավոր են եղել առանձին գիտական ուսումնասիրություններ՝ կապված հայոց լեզվի կամ մշակույթի հետ, թեև դրանք չեն կազմել համակարգված ուղղություն։

Ժամանակակից շրջանում Salamanca-ում երբեմն կազմակերպվում են միջազգային մշակութային միջոցառումներ, որոնց շրջանակում կարող է ներկայացվել նաև հայկական մշակույթը։ Սակայն այս ամենը կրում է ժամանակավոր բնույթ և չի վերածվում հաստատուն համայնքային ներկայության։

Salamanca-ն քաղաք է, որտեղ պատմությունը, կրթությունն ու մշակույթը միահյուսված են յուրահատուկ ներդաշնակությամբ։ Թեև այստեղ հայկական տեսանելի ժառանգությունը գրեթե բացակայում է, քաղաքը մնում է բաց հարթակ տարբեր մշակույթների հանդիպման համար։ Այս առումով Salamanca-ն կարելի է դիտարկել ոչ թե որպես հայկական համայնքի կենտրոն, այլ որպես եվրոպական այնպիսի կրթական և մշակութային տարածք, որտեղ հայությունը ներկայանում է անհատական և ակադեմիական մակարդակներում։

ՇՐՋՈՂ ՕԲԵԿՏԻՎ

Կրկին Վենետիկ․ պատմական կենտրոն, նոր կանոններ և հայկական շերտեր

25.04.2026/Նիդ.օրագիր

Վենետիկը շարունակում է մնալ աշխարհի ամենայուրահատուկ քաղաքներից մեկը՝ իր ջրանցքներով, կամուրջներով և դարավոր ճարտարապետությամբ։ Սակայն վերջին տարիներին քաղաքը փորձում է լուծել մի խնդիր, որը դարձել է գլոբալ՝ զանգվածային զբոսաշրջության ճնշումը պատմական միջավայրի վրա։

Քաղաքի պատմական կենտրոնը համարվում է նրա հիմնական գրավչությունը։ Այստեղ են գտնվում ամենահայտնի տեսարժան վայրերը, որոնց շարքում առանձնանում է Սուրբ Մարկոսի հրապարակը՝ Վենետիկի սիրտը։ Դարեր շարունակ այն եղել է քաղաքական, կրոնական և հասարակական կյանքի կենտրոն։ Հրապարակում տեղակայված են Սուրբ Մարկոսի տաճարը՝ իր ոսկեզօծ խճանկարներով, և Դոժերի պալատը, որտեղ ժամանակին կառավարել են քաղաքը ղեկավարող դոժերը։ Այս տարածքը մշտապես մարդաշատ է և շարունակում է մնալ քաղաքի ամենաճանաչված խորհրդանիշը։

Սակայն զբոսաշրջիկների մեծ հոսքը ստիպել է Վենետիկի իշխանություններին կիրառել նոր կարգավորումներ։ Ներդրվել  մուտքի վճար, որը հիմնականում վերաբերում է մեկ օրով այցելողներին։ Վճարը կազմում է 5-ից 10 եվրո և կատարվում է առցանց գրանցման միջոցով, որի արդյունքում այցելուն ստանում է QR կոդ։ Այս համակարգը նպատակ ունի վերահսկել մարդկանց հոսքը և պահպանել քաղաքի փխրուն պատմական միջավայրը։

Սուրբ Մարկոսի հրապարակում կարելի է տեսնել նաև Վենետիկի խորհրդանիշը՝ թևավոր առյուծը։ Այն ավանդաբար կապվում է Սուրբ Մարկոսի հետ, սակայն հետաքրքիր է, որ որոշ պատմական վարկածներում այն երբեմն անվանվում է «հայկական առյուծ»։ Ըստ այդ տեսակետների՝ քանդակը կամ դրա նախատիպը կարող է ունենալ արևելյան, այդ թվում՝ հայկական մշակութային ազդեցություն։ Թեև այս վարկածը վերջնականապես ապացուցված չէ, այն ընդգծում է Վենետիկի բազմամշակութային անցյալը և տարբեր ժողովուրդների հետ ունեցած պատմական կապերը։

Քաղաքում տեսանելի է նաև հայկական ներկայությունը։ Այստեղ գործում է Հայաստանի պատվավոր հյուպատոսություն, ինչը վկայում է երկկողմ հարաբերությունների մասին։ Որոշ հատվածներում հնարավոր է տեսնել նաև հայկական դրոշը, ինչը լրացուցիչ հիշեցում է, որ Վենետիկը դարեր շարունակ եղել է տարբեր մշակույթների խաչմերուկ։

Այսպիսով, Վենետիկը միաժամանակ պահպանում է իր պատմական շքեղությունը և փորձում է հարմարվել ժամանակակից մարտահրավերներին։ Նոր մուտքի վճարը, մշակութային բազմազանությունը և պատմական շերտերը միասին ձևավորում են մի քաղաք, որը շարունակում է զարմացնել և գրավել միլիոնավոր այցելուների ամբողջ աշխարհից։

Նիդերլանդական օրագրի շրջող օբեկտիվ

Կոտոր (Մոնտենեգրո) քարե քաղաք, որտեղ լեռները խոսում են ծովի հետ

Ադրիատիկ ծովի մի խորքում, որտեղ լեռները գրեթե ուղղահայաց իջնում են ջրի մեջ, բացվում է մի քաղաք, որն ավելի շատ հիշեցնում է ժամանակի մեջ սառած պատկեր։ Kotor-ը ոչ թե պարզապես քաղաք է, այլ պատմության շերտերով կառուցված կենդանի հուշարձան։

Նիդերլանդական ճանապարհորդի աչքով Մոնտենեգրոյի Կոտորը առաջին հերթին լույսի և ստվերի խաղ է։ Նեղ, քարապատ փողոցները, որոնք ոլորվում են ինչպես հին քարտեզների վրա գծված անհասկանալի գծեր, տանում են դեպի անսպասելի հրապարակներ, փոքր եկեղեցիներ և փակ բակեր։ Հին քաղաքի սիրտը՝ Kotor Old Town, պահպանել է միջնադարյան իր կառուցվածքը՝ առանց զիջելու ժամանակակից աշխարհին։

Քաղաքը գտնվում է Kotor Bay-ի եզրին՝ մի ծոց, որը հաճախ անվանում են «Եվրոպայի ամենահարավային ֆյորդ»։ Թեև աշխարհագրական առումով դա ֆյորդ չէ, սակայն տեսարանը այնքան հզոր է, որ սահմանումները կորցնում են իրենց նշանակությունը։ Ջուրը հայելու պես հանգիստ է, իսկ լեռները՝ ծանր ու լուռ։

Կոտորը չի փորձում տպավորել բարձր ձայնով։ Նրա ուժը մանրուքների մեջ է՝ փայտե պատուհանների ճռճռոցում, հին քարերի վրա թողած քայլերի ձայնում, և առավոտյան եկեղեցական զանգերի արձագանքում։ Saint Tryphon Cathedral-ի հին պատերը, որոնք կանգուն են արդեն դարեր շարունակ, հիշեցնում են քաղաքի կրոնական և մշակութային բազմաշերտ անցյալը։

Բայց Կոտորը միայն անցյալ չէ։ Այն նաև շարժում է՝ նավերի դանդաղ մուտք ու ելք, զբոսաշրջիկների շշուկներ, սրճարանների մեջ խառնվող լեզուներ։ Հին և նոր աշխարհները այստեղ ոչ թե հակասում են, այլ համակեցում են ստեղծում։

Եվ երբ ճանապարհորդը բարձրանում է Kotor Fortress՝ հաղթահարելով հարյուրավոր աստիճաններ, քաղաքը բացվում է ամբողջությամբ։ Այդ բարձրությունից Կոտորը այլևս պարզապես վայր չէ․ այն զգացողություն է՝ միաժամանակ փոքր ու անսահման։

Նիդերլանդական օրագրի շրջող օբեկտիվի համար Կոտորը մի վայր է, որտեղ ժամանակը չի շտապում։ Եվ գուցե հենց դա է նրա ամենամեծ հմայքը՝ հիշեցնել, որ աշխարհը դեռ ունի անկյուններ, որտեղ կարելի է պարզապես կանգնել և նայել։ Այս քաղաքում հայկական հետք չգտանք։

Միկոնոս․ արևի, ծովի և… հայկական բացակայության մասին

Նիդերլանդական շրջող օբեկտիվը` Lirika զբոսաշրջիկային նավը հասցրեց

Հունաստանի ամենահայտնի կղզիներից մեկը՝ Mykonos, քաղաքը տարիներ շարունակ համարվում է եվրոպական զբոսաշրջության «այցեքարտը»։ Սպիտակ տները, կապույտ պատուհանները, քամու աղմուկը և անսպառ գիշերային կյանքը ստեղծում են մի միջավայր, որը գրավում է միլիոնավոր մարդկանց աշխարհի տարբեր ծայրերից։ Բայց երբ փորձում ենք այստեղ գտնել հայկական հետք, պատկերը դառնում է  նվազ հասանելի… ։

Ի տարբերություն Athens-ի կամ Thessaloniki-ի, որտեղ հայկական համայնքները ձևավորվել են պատմական հանգամանքների արդյունքում և ունեն եկեղեցիներ, դպրոցներ ու մշակութային կենտրոններ, Միկոնոսը երբեք չի եղել հայկական բնակեցման կենտրոն։ Այն ավելի շատ հանգստի, ոչ թե հաստատվելու վայր է։ Այստեղ հայերին կարելի է հանդիպել՝ ինչպես աշխարհի գրեթե ցանկացած զբոսաշրջային կետում՝ հյուրերի, երբեմն էլ սեզոնային աշխատողների կարգավիճակում, բայց ոչ որպես համայնք ձևավորող ուժ։

Միկոնոսի պատմական զարգացումը նույնպես չի նպաստել հայկական ներկայությանը։ Այն չի եղել խոշոր առևտրային հանգույց կամ կայսրությունների կենտրոն, որտեղ հայ վաճառականներն ու արհեստավորները սովորաբար հաստատվում էին։ Այդ պատճառով կղզու մշակութային շերտերում հայկական հետքը գրեթե բացակայում է։

Այնուամենայնիվ, կղզու քարտեզը դիտելիս կարող է աչքի ընկնել մի անուն՝ Armenistis Lighthouse։ Առաջին հայացքից թվում է՝ ահա, վերջապես մի հայկական կապ։ Բայց իրականությունը, ինչպես հաճախ է լինում, ավելի պրոզայիկ է։ «Armenistis» բառը հունարեն ծովային տերմին է և որևէ կապ չունի Հայաստանի կամ հայերի հետ։ Եթե մի փոքր կատակով մոտենանք, կարելի է ասել՝ այս փարոսը այնքան կապ ունի Հայաստանի հետ, որքան ինքը Միկոնոսը՝ աշխարհագրորեն՝ այսինքն՝ բավականին հեռու։

Այնուամենայնիվ, հայկական ներկայության բացակայությունը չի նվազեցնում Միկոնոսի գրավչությունը։ Կղզին մնում է մի վայր, որտեղ մշակույթները խառնվում են ոչ թե պատմական շերտերի, այլ ժամանակակից հոսքերի միջոցով։ Եվ գուցե հենց այդ բազմազանությունն է, որ մի օր այստեղ կստեղծի նաև ավելի տեսանելի հայկական հետք։

Մինչ այդ, Միկոնոսը մնում է գեղեցիկ, լուսավոր և… գրեթե առանց հայկական պատմության մի կետ Միջերկրական ծովի քարտեզի վրա։

ՇՐՋՈՂ ՕԲԵԿՏԻՎ

Սիրոս․ նեոկլասիկ շքեղություն և  արդեն լուռ հայկական հետք

Հունաստանի Կիկլադյան կղզիների շարքում Syros-ը առանձնանում է իր յուրահատուկ դիմագծով։ Եթե հարևան Mykonos-ը հայտնի է իր աշխույժ գիշերային կյանքով, ապա Սիրոսը գրավում է իր պատմական խորությամբ, նեոկլասիկ ճարտարապետությամբ և մշակութային բազմազանությամբ։

Կղզու սիրտը՝ Ermoupoli քաղաքը, 19-րդ դարում դարձել էր Հունաստանի ամենակարևոր նավահանգիստներից մեկը։ Այստեղի լայն փողոցները, մեծահարուստ վաճառականների տները և եվրոպական ոճի շենքերը հիշեցնում են մի ժամանակաշրջան, երբ քաղաքը համարվում էր երկրի տնտեսական կենտրոններից մեկը։

Սիրոսի ամենանշանավոր կառույցներից է Apollo Theater-ը, որը կառուցվել է իտալական օպերային թատրոնների ոճով և հաճախ անվանվում է «փոքր Լա Սկալա»։ Քաղաքի վերևում բարձրանում է նաև Saint George Cathedral-ը, որը խորհրդանշում է կղզու կաթոլիկ ժառանգությունը, մինչդեռ ներքևում՝ նավահանգստի հատվածում, կարելի է տեսնել ուղղափառ եկեղեցիներ՝ ընդգծելով Սիրոսի կրոնական բազմազանությունը։

Այս բազմամշակութային միջավայրն է, որ ժամանակին գրավել է նաև այլ ազգությունների ներկայացուցիչների ` այդ թվում հայ առևտրականներին։ 19-րդ դարում, երբ Էրմուպոլիսը ծաղկում էր որպես առևտրային կենտրոն, այստեղ հաստատվեցին նաև առանձին հայ վաճառականներ և նավագնացությամբ զբաղվող մարդիկ։ Թեև նրանց թիվը մեծ չէր, նրանք մասնակցում էին կղզու տնտեսական կյանքին՝ կապելով այն Միջերկրական ծովի այլ քաղաքների հետ։

Այնուամենայնիվ, հայկական ներկայությունը Սիրոսում մնացել է համեստ, իսկ ներկայումս այդ ակտիվությունն արդեն մարել է։ Ի տարբերություն Athens-ի կամ Thessaloniki-ի, այստեղ երբեք չի ձևավորվել կայուն հայկական համայնք՝ իր եկեղեցով կամ կրթական հաստատություններով։ Այդ պատճառով հայկական հետքը կղզում ավելի շատ պատմական հիշողություն է, քան տեսանելի ժառանգություն։

Սիրոսը այսօր շարունակում է ապրել իր մշակութային հարստությամբ՝ համատեղելով հին եվրոպական շքեղությունը և հունական կղզային հանգստությունը։ Իսկ հայկական ներկայությունը, թեև աննկատ, nonetheless հիշեցնում է, որ նույնիսկ ամենախաղաղ ու փոքր վայրերում պատմությունը հաճախ ունի իր անտեսանելի շերտերը։

Այսպիսով, Syros-ը ոչ միայն գեղեցիկ հանգստավայր է, այլև մի վայր, որտեղ կարելի է զգալ անցյալի բազմազանությունը, որտեղ պատմության հայկական էջերը գրված են ավելի համեստ ու գրեթե անտեսանելի թանաքով ու այսօր արդեն այդ մասին չի էլ հիշվում։

Hay  Azian

ԱՅԴ ՄԱՍԻՆ ՔՉԵՐԸ ԳԻՏԵՆ

Հայ սուրբը և Անկոնայի(Իտալիա) հայազգի հովանավորը

Նիդ. օրագրի շրջող օբեկտիվը այս անգամ գտավ

Սուրբ Կիրակոսի տաճարը՝  Անկոնա քաղաքում որը միջերկրածովյան հիշողության և կապերի հանգույց է 

Ադրիատիկ ծովի ափին գտնվող Ancona քաղաքը միջնադարում ձևավորվել է որպես կարևոր նավահանգիստ և առևտրային հանգույց, որտեղ հատվել են Արևելքի և Արևմուտքի ճանապարհները։ Այս քաղաքը, թեև հաճախ դուրս է մնում լայն հանրային ուշադրությունից, պահպանել է բազմաշերտ պատմական հիշողություն, որի մեջ առկա է նաև հայկական գործոնը։

Երեկոն իտալական Անկոնա քաղաքում։

Տեսաերիզ` Նիդ.օրագրի

https://youtube.com/shorts/0oM3CsryjkQ?feature=share

Անկոնան՝ բաց քաղաք առևտրի և մշակույթների համար

Միջնադարյան Անկոնան եղել է ազատ նավահանգիստ, որտեղ գործել են տարբեր ծագման վաճառականներ՝ ձևավորելով բազմազգ միջավայր։ Հայ վաճառականները, լինելով միջազգային առևտրական ցանցերի մաս, այստեղ հայտնվել են հիմնականում որպես շարժուն տնտեսական դերակատարներ։

Նրանց ներկայությունը փաստագրվում է նոտարական աղբյուրներում՝ «Armenus» կամ «mercante armeno» ձևակերպումներով։ Հայերը ներգրավված էին մետաքսի, համեմունքների և արևելյան ապրանքների շրջանառության մեջ՝ կապելով Կովկասը, Մերձավոր Արևելքը և Իտալիան։ Թեև Անկոնայում չի ձևավորվել կայուն հայկական համայնք՝ ինչպես Venice-ում, նրանց գործունեությունը հանդիսացել է միջերկրածովյան առևտրի կարևոր բաղադրիչ։

Սուրբ Կիրակոսի տաճարը՝ քաղաքային ինքնության առանցք

Անկոնայի պատմական և հոգևոր կենտրոնը Ancona Cathedral-ն է, որը բարձրանում է քաղաքի վրա՝ Գուասկո բլրի գագաթին։ Տաճարը կառուցվել է XI–XIII դարերում՝ ավելի վաղ քրիստոնեական սրբավայրի տեղում, և իր ճարտարապետությամբ միավորում է ռոմանական և բյուզանդական ազդեցությունները։

Տաճարը նվիրված է հայազգի Սուրբ Կիրակոսին (San Ciriaco)՝ Անկոնայի հովանավոր սրբին, որի մասունքները պահվում են կառույցի կրիպտայում։ Դարեր շարունակ այն հանդիսացել է ուխտագնացության վայր և քաղաքի հոգևոր կյանքի կենտրոն։

Սուրբ Կիրակոս․ պատմություն և ավանդություն

Saint Cyriacus of Ancona-ը վաղ քրիստոնեական շրջանի եպիսկոպոս և նահատակ է, որի գործունեությունը կապվում է III–IV դարերի հետ։ Նրա կերպարը ձևավորվել է ինչպես պատմական հիշատակությունների, այնպես էլ եկեղեցական ավանդությունների հիման վրա։

Հիշեցի՞ք Սերվիանտուսին, Մաստրիխտի հայազգի հովանավորին, այդպես էլ Կիրակոսն է Անկոնայի հովանավորը։ Այս երկու տարածքների բնակիչներն իրենք են պնդում որ իրենց սրբերը ծագումով հայեր են։

Որոշ ավանդական մեկնաբանություններ Կիրակոսին վերագրում են արևելյան,  նաև հայկական ծագում։ Թեև այս վարկածը չունի միանշանակ պատմագիտական հաստատում, այն արտացոլում է ավելի լայն իրողություն՝ վաղ քրիստոնեության ձևավորման շրջանում Արևելքի և Արևմուտքի միջև գոյություն ունեցող ակտիվ կապերը։ Տեղի բնակչությունը նրանց ճանաչում է որպես հայերի։

Հայկական ներկայությունը՝ անուղղակի, բայց նշանակալի

Անկոնայում հայկական հետքը պահպանվել է ոչ թե նյութական հուշարձանների, այլ պատմական հիշողության և տնտեսական գործունեության մակարդակում։ Հայ վաճառականները, լինելով շարժուն և ցանցային համայնք, ինտեգրված էին քաղաքի առևտրային կյանքին, սակայն պահպանել են իրենց կրոնական և մշակութային ինքնությունը։

Նրանց կապը քաղաքի գլխավոր տաճարի հետ ուղղակիորեն փաստագրված չէ, սակայն, հաշվի առնելով տաճարի կենտրոնական դերը քաղաքային կյանքում, կարելի է ենթադրել, որ այդ շփումները եղել են առնվազն սոցիալական և միջավայրային մակարդակում։

Համաեվրոպական համատեքստ

Անկոնայի օրինակը կարելի է դիտարկել ավելի լայն եվրոպական գործընթացների շրջանակում։ Հյուսիսային Եվրոպայում, օրինակ, Saint Servatius of Maastricht-ի կերպարը Մաաստրիխտում նույնպես կապվում է վաղ քրիստոնեության տարածման և արևելյան ազդեցությունների հետ։

Այսպիսի զուգահեռները վկայում են, որ վաղ քրիստոնեական աշխարհը ձևավորվել է շարժուն մարդկանց, գաղափարների և հավատքի փոխանակման միջոցով, որտեղ ազգային սահմանները երկրորդական էին։

Անկոնայի Սուրբ Կիրակոսի տաճարը ներկայացնում է ոչ միայն ճարտարապետական կամ կրոնական հուշարձան, այլ նաև մի յուրահատուկ կետ, որտեղ խաչվում են միջերկրածովյան առևտուրը, վաղ քրիստոնեական պատմությունը և մշակութային հիշողությունը։

Հայկական հետքը այստեղ դրսևորվում է ոչ թե տեսանելի ժառանգությամբ, այլ պատմական ներկայությամբ՝ առևտրական ցանցերի, ավանդությունների և խորհրդանշական կապերի միջոցով։ Այդ իմաստով Անկոնան հանդիսանում է Եվրոպայի այն քաղաքներից մեկը, որտեղ տարբեր աշխարհներ հանդիպել և ձևավորել են ընդհանուր պատմություն։

Պեղեց, պատրաստեց, լուսանկարեց Hay  Azian-ը