Հրանտ Դինքի հիշատակին / In Memory of Hrant Dink

 

24.01.2026/Նիդ.օրագիր

2007 թվականի հունվարի 19-ին սպանվեց Հրանտ Դինքը՝ թուրքահայ անվանի լրագրող, մտավորական և խաղաղ երկխոսության անխոնջ ջատագով։ Նրա սպանությունը ցնցեց ոչ միայն հայկական աշխարհը, այլև ողջ միջազգային հանրությանը՝ բացահայտելով խոսքի ազատության, արդարության և մարդկային արժանապատվության համար պայքարի վտանգներն ու գինը։

19 տարի անց Հրանտ Դինքի անունը շարունակում է հնչել որպես խղճի ձայն։ 2007 թվականի հունվարի 23-ին, նրա հուղարկավորության օրը, Նիդերլանդների Հաագա քաղաքում տեղի ունեցավ մեծածավալ համերաշխության հանրահավաք, որը վկայում էր, որ Դինքի խոսքը վաղուց էր անցել ազգային և աշխարհագրական սահմաններից։

Դեռևս նրա կյանքի ընթացքում՝ 2006 թվականի նոյեմբերին, Հրանտ Դինքը այցելել էր Հաագա՝ մասնակցելու Crossing Border փառատոնին, որի ընթացքում արժանացել էր Oxfam Novib–PEN մրցանակին՝ խոսքի ազատության և համարձակ լրագրության համար։ Այդ այցի շրջանակում նա նաև հյուր էր եղել Հաագայի Աբովյան մշակութային միությունում , որտեղ հանդիպել էր համայնքի ներկայացուցիչների հետ։ Այդ հանդիպումը դարձավ հիշարժան պահ՝ հայ համայնքի հավաքական հիշողության մեջ։

Հրանտ Դինքի հիշատակին և նրա գաղափարական ժառանգությանը բազմիցս անդրադարձել է նաև «Նիդերլանդական օրագիր» էլեկտրոնային թերթը՝ ընդգծելով նրա դերը ոչ միայն որպես լրագրող, այլ որպես կամուրջ ժողովուրդների միջև։

Հրանտ Դինքը շարունակում է ապրել իր խոսքում, իր պայքարում և այն արժեքներում, որոնց համար նա երբեք չլռեց։ Նրա հիշատակը մեզ պարտավորեցնում է շարունակել ճշմարտության, արդարության և մարդկային արժանապատվության պաշտպանությունը

In Memory of Hrant Dink

On 19 January 2007, Hrant Dink — a prominent Armenian-Turkish journalist, intellectual, and tireless advocate of peaceful dialogue — was assassinated. His murder shocked not only the Armenian community but the international public at large, starkly exposing the risks faced by those who stand for freedom of expression, justice, and human dignity.

Nineteen years later, Hrant Dink’s voice continues to resonate as a moral compass. On 23 January 2007, the day of his funeral, a large solidarity rally took place in The Hague, demonstrating that his message had long transcended national and geographical boundaries.

Just months before his assassination, in November 2006, Hrant Dink visited The Hague to participate in the Crossing Border Festival, where he received the Oxfam Novib–PEN Award in recognition of his courageous journalism and commitment to free speech. During that visit, he was also a guest at the Abovian Cultural Association of The Hague, where he met with members of the Armenian community — a moment that remains deeply etched in collective memory.

Over the years, Hrant Dink’s life, legacy, and ideals have been repeatedly highlighted by the “Netherlands Diary” (Nidērlandakan Oragir) online newspaper, which has published numerous articles honoring his memory and emphasizing his role as a bridge-builder between communities.

Hrant Dink lives on — in memory, in conscience, and in the ongoing struggle for truth and justice. His legacy continues to inspire all those who believe that dialogue and humanity must prevail over hatred and silence.

Հրանտ Դինքի հիշատակի երեկո Ստոկհոլմում:

 Garo Hakopian /Նիդ.օրագիր/20.01.2026

ՍՏՈԿՀՈԼՄ – Հունվարի 19-ին Շվեդիայում կրկին հարգանքի տուրք մատուցվեց հայ-թուրք լրագրող և մարդու իրավունքների պաշտպան Հրանտ Դինքի հիշատակին, ով 2007 թվականին սպանվեց երկխոսության, խոսքի ազատության և մարդկային արժանապատվության պաշտպանության իր գործունեության համար։

Հիշատակի միջոցառումը տեղի ունեցավ Շվեդիայի Գրողների միության շենքում և արդեն տասնիններորդ տարին անընդմեջ կազմակերպվել էր Թուրքիայում մարդու իրավունքների պաշտպանության շվեդական աջակցման կոմիտեի (SSKT) կողմից։ Միջոցառումն իրականացվել էր Շվեդիայի Գրողների միության, Շվեդիայի Լրագրողների միության, Լրագրողներ առանց սահմանների (RSF), Amnesty International-ի և Շվեդական PEN-ի աջակցությամբ։

Այս կազմակերպությունների ներկայացուցիչները ներկա էին և իրենց ելույթներում ընդգծեցին, որ Հրանտ Դինքի պատգամը մինչ օրս արդիական է․ այն կոչ է արդարության, քաջության և մարդու արժանապատվության նկատմամբ հարգանքի։

Երեկոն բացվեց ավանդական հայկական դուդուկի երաժշտությամբ՝ Հայկ Հակոբյանի կատարմամբ, որը ստեղծեց զուսպ ու մտորումների մթնոլորտ։ Ցուցադրվեց նաև Հրանտ Դինքի այրու՝ Ռաքել Դինքի տեսաուղերձը, որտեղ նա խոսեց կորստի, տոկունության և սիրո ուժի մասին։

Հատուկ շնորհակալություն հայտնվեց Իսա Թուրանին՝ տարիներ շարունակ այս հիշատակը կենդանի պահելու համար։ Հայ համայնքի անունից ևս երախտագիտություն արտահայտվեց կազմակերպիչներին, խոսնակներին և ներկաներին։

Միջոցառումն ավարտվեց կրկին դուդուկի հնչյուններով՝ որպես խորհրդանշական հարգանքի տուրք և հիշեցում, որ հավաքական հիշողությունը չի մարում։

Ինչպես շեշտվեց երեկոյի ընթացքում․

«Մեկ մարդը չի կարող անել ամեն ինչ, բայց բոլորը կարող են անել ինչ-որ բան»։

Herdenkingsavond voor Hrant Dink in Stockholm  (NL)

STOCKHOLM – Op 19 januari werd in Zweden opnieuw stilgestaan bij de nagedachtenis van de Armeens-Turkse journalist en mensenrechtenverdediger Hrant Dink, die in 2007 werd vermoord vanwege zijn inzet voor dialoog, vrijheid van meningsuiting en menselijke waardigheid.

De herdenkingsbijeenkomst vond plaats in het gebouw van de Zweedse Schrijversbond en werd voor het negentiende jaar op rij georganiseerd door het Zweeds Steuncomité voor Mensenrechten in Turkije (SSKT). Het evenement werd ondersteund door de Zweedse Schrijversbond, de Zweedse Journalistenbond, Reporters Without Borders (RSF), Amnesty International en Zweeds PEN.

Vertegenwoordigers van deze organisaties waren aanwezig en benadrukten in hun toespraken dat de boodschap van Hrant Dink ook vandaag relevant blijft: een oproep tot rechtvaardigheid, moed en respect voor menselijke waardigheid.

De avond werd geopend met traditionele Armeense dudukmuziek, uitgevoerd door Hayk Hakopyan, wat zorgde voor een ingetogen en contemplatieve sfeer. Daarnaast werd een videoboodschap vertoond van Rakel Dink, weduwe van Hrant Dink, waarin zij sprak over verlies, veerkracht en de kracht van liefde.

Bijzondere dank werd uitgesproken aan Isa Turan voor zijn jarenlange inzet om deze herdenking levend te houden. Namens de Armeense gemeenschap werd tevens waardering uitgesproken aan de organisatoren, sprekers en aanwezigen.

De bijeenkomst werd afgesloten met opnieuw dudukmuziek, als een symbolisch eerbetoon en als herinnering dat collectief geheugen niet vervaagt.

Zoals tijdens de avond werd benadrukt:

“Eén persoon kan niet alles doen, maar iedereen kan iets doen.”