The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր

The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր
The Netherlands Diary

Friday, 7 June 2024

Սփյուռքի գործերի հանձնակատարների նշանակումները հայ համայնքներում նոր հնարավորություններ են ստեղծում

 

Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանը հայտնում է, որ առցանց հանդիպումներ է ունեցել ՀՀ վարչապետի որոշմամբ մինչ օրս տարբեր երկրներում նշանակված Սփյուռքի գործերի հանձնակատարների հետ:

Մասնավորապես, հանդիպմանը ներկա են գտնվել Դիանա Հովակիմյանը (Լեհաստան), Սերժ Անգելյանը (Գերմանիա), Աննա Կարապետյանը (Դանիա), Սարո Խուդավերդին (Իտալիա), Մաթո Հախվերդյանը և Հայկ Ազիզբեկյանը (Նիդերլանդներ), Հասմիկ Թորոսյան-Գրիգորյանը (Իսպանիա), Գարաբեդ Հակոբյանը (Շվեդիա), Վահրամ Ճուղուրյանը (Սլովակիա), Դանիել Դավթյանը (Ֆինլանդիա), Ռոբերտ Տեր Արսենյանը և Վահագն Մովսեսյանը (Ֆրանսիա):

 Սփյուռքի գործերի հանձնակատարների նշանակումները հայ համայնքներում նոր հնարավորություններ են ստեղծում համայնք-պետություն կապերի զարգացման համար: 

Հանդիպման ընթացքում քննարկվել են Սփյուռքի գործերի հանձնակատարների աշխատանքային գործառույթների շրջանակը և գործունեության նկարագիրը: Հանձնակատարները ներկայացրել են համայնքային աշխատանքի ընթացքը, առաջիկա անելիքները և կարևորել միմյանց հետ ցանցային համագործակցությունը: 

Քննարկվել են նաև աշնանը կայանալիք Համաշխարհային հայկական գագաթնաժողովին առնչվող հարցեր:




Տ ․Խաժակ արք․ Պարսամեանի այցը Ալմելո. Եզակի անձնաւորութեան եւ հոգեւոր առաջնորդի հանդիպումը երիտասարդներուն հետ

Տ․Խաժակ Սրբազան իր եզրափակիչ խօսքով կոչ ուղղեց երիտասարդներուն խորապէս մտածելու, համարձակօրէն գործելու, ամբողջ սիրտով պարտաւորուելու եւ ինքնազարգանալու։

Սոյն թուականի Յունիսի 1-ին Հոլանտայի Ալմելո քաղաքի Ս․ Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցւոյ անուանակոչութեան տօնին առթիւ, տեղի հայ համայնքը պատիւ ունեցաւ հիւրընկալելու Տ․ Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամեանը։

Այս տարի յոբելենական տարի է, կը զուգադիպի Ալմելոյի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցւոյ 20-ամեակին, եւ համայնքը կը պատրաստուի նշելու զայն Սեպտեմբեր ամսուն։ Սրբազանի այցին առիթով եկեղեցւոյ սրահէն ներս համախմբուած էին աւելի քան 200 հոլանտահայ երիտասարդ հաւատաւորներ, որոնք եկած էին հաղորդակից դառնալու բազմամեայ փորձառութեան եւ խորաթափանց մտածողութեան տէր հոգեւոր առաջնորդի հետ։

Հանդիպման սկիզբը Սրբազանը իր խօսքով ընդգծեց հայ եկեղեցւոյ պատմական եւ հոգեւոր նշանակութիւնը, անցեալէն սերած հարուստ ժառանգութիւնը, որ սերտ առնչութիւն ունի համայնքի ներկայ եւ ապագայ բաղձանքներու հետ։ Ապա հրաւիրեց մասնակիցները առաջնորդուելու այդ գաղափարներով, քննարկելու կատարելիք անձնական ներդրումներու մասին՝ եկեղեցւոյ բարօրութեան եւ իրենց հաւատքի զօրացման համար։

Ելոյթէն ետք ներկաները հնարաւորութիւն ունեցան հարցադրումներու եւ միտքերու փոխանակման ճանապարհով շփուելու Սրբազան հօր հետ, որուն շնորհիւ դահլիճէն ներս ստեղծուեց ջերմ մթնոլորտ՝ անկեղծ երկխօսութեան ոգիի ներքոյ։


Միջոցառման աւարտին առաջացան քանի մը աշխատանքային խումբեր, որոնց մասնակիցները հնարաւորութիւն ունեցան քննարկելու անձի ձեւաւորման եւ եկեղեցապատկան գործունէութեան յաջողութեան գրաւականներու վերաբերեալ հարցեր։ Քննարկումներու ընթացքին մեծ արձագանգ կը գտնէ Սրբազանին առաջարկած անձի զարգացման եւ ինքնակառավարման կեդրոնական թեման։ Ան իր խօսքը հիմնաւորեց տարբեր օրինակներով եւ վկայութիւններով եւ մատնանշեց մարդկային բարեմասնութիւնները ինչպիսիք են քաջութիւնը, կարեկցանքը, վստահելիութիւնը եւ ստեղծագործող ոգին: Սրբազանը բացատրեց, թէ մնայուն ժառանգութեան ստեղծման եւ անձնական բարձր նպատակներու հասնելու համար որքան կարեւոր են այդ արժէքները։

Արդարեւ, Սրբազանին պատգամները ուղղուած երիտասարդներուն առանցքային նշանակութիւն ունէին՝ իրենց անհատականութիւնը դրսեւորելու, բացայայտելու եւ հայկական ժառանգութեան տէր կանգնելու։ Ան մասնակիցները յորդորեց խորամուխ ըլլալ իրենց հայեցիութեան եւ թաքնուած գանձերուն, բացայայտել եւ գնահատել իւրայատուկ մշակութային եւ հոգեւոր արժէքները: Սրբազանը կարեւորեց նաեւ կանանց ներգրաւուածութիւնը եւ անոնց դերը համայնքի եւ եկեղեցւոյ կեանքէն ներս, ինչպէս նաեւ ժամանակակից ճարտարագիտական ձեռքբերումներու օգտագործումը՝ քրիստոնէական արժէքներու տարածման համար։


Տ․ Խաժակ Սրբազան իր եզրափակիչ խօսքով կոչ ուղղեց երիտասարդներուն խորապէս մտածելու, համարձակօրէն գործելու, ամբողջ սիրտով պարտաւորուելու եւ ինքնազարգանալու։ Ան խրախուսեց զանոնք օգտագործելու իրենց հնարաւոր բոլոր միջոցները՝ դրականօրէն նպաստելու իրենց համայնքին եւ ամրապնդելու այն գաղափարը, որ իրենց ներգործութիւնը կրնայ առանցքային ըլլալ։


Հիմք ընդունելով այս ոգեշնչող իրադարձութիւնը՝ աշնանը Նիդեռլանդներու մէջ կը նախատեսուի իրականացնել նման հաւաք, որ կը միտի համայնքէն ներս խթանել հոգեւոր վերածնունդի գաղափարը։ Սրբազան հօր այցի ընթացքին կայանալիք միջոցառման նպատակն է սնուցել ցանուած սերմերը եւ առաջնորդել զանոնք այն ճանապարհով, որ հիմնուած է հաւատքի եւ մշակութային ժառանգութեան վրայ։

Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամեանի այցը Ալմելո արթնութեան կոչ էր ողջ համայնքին եւ յատկապէս երիտասարդներուն։ Այդ մտորումները ոգեշնչման ե՛ւ անձնական, ե՛ւ հաւաքական կեանքի զարթնումի նոր մարտահրաւէր էր։


Ներկայիս համայնքը մեծ խանդավառութեամբ եւ յանձնառութեամբ կը պատրաստուի իրենց եկեղեցւոյ 20-ամեակի ոգեկոչման հանդիսութեան՝ խոր հասկնալով որ իրենք են ժառանգորդները եւ պահապանները մեր հոգեւոր եւ մշակութային արժէքներուն։ Այս միջոցառումով համայնքի երիտասարդները կը խոստանան գործով ապացուցել այն ինչի մասին կը պատգամէր Սրբազան հայրը։


ՀԱՅ ԳՐԱՏՊՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՐԵՎԱՆԻ ԳՐԱՏՊՈՒԹՅԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆՈՒՄ

Դեռ 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Հայաստանի ազգային գրադարանում, տնօրեն բ․գ․թ․ Աննա Չուլյան, բացվեց տարածաշրջանում իր տեսակի մեջ եզակի Գրատպության թանգարանը, որի 6 սրահներում ներկայացված են նախագրային շրջանից մինչև գիրն ընկած ժամանակահատվածում  ստեղծված գրավոր մշակույթի նմուշներ՝ ժայռապատկերներ, սեպագիր արձանագրություններ։ Թանգարանը գիտա-կրթական  հսկայածավալ գործունեություն է իրականացնում։ Գրատպության թանգարանի մասին տեղեկատվությունն առկա է ոչ միայն հայ թանգարանային մշակույթի այլև միջազգային մշակույթի տեղեկատվական էջերում։ 

Գրադարանի աշխատակիցների ողջ կազմը թանգարանի վարիչ Բալասան Հարությունյանի անմիջական ղեկավարությամբ և մասնակցությամբ սիրով ու պատրաստակամությամբ են ընդունում տարբեր տարիքի հյուրերին և օգնում նրանց տեղափոխվելու մի զարմանահրաշ աշխարհ, որին առնչվելը  ոչ միայն ճանաչողական հետաքրքիր հորիզոններ է բացում, այլև պատճառում է մեծ գեղագիտակաան հաճույք։ Թանգարանը պարունակում է եզակի ցուցադրություններ, ինչպես հարուստ գրական ժառանգության մասին պատմող, այնպես էլ գրատպության զանազան սարքավորումների, դրանց աշխատանքի և աշխատանքը կազմակերպողների մասին։ Տեղեկատվությունն այնքան մեծ է, որ առաջին հայացքից թվում է թե մտապահելը դյուրին չի լինի։ 

Թանգարանն աշխատում է թանգարանային ռեժիմով , մասնակցում է թանգարանային գիշերվա միջոցառումներին, արհեստավարժ աշխատակիցները մի քանի լեզուներով անչափ հետաքրքիր են ներկայացնում ցուցանմուշներ, եվրոպայում տպագրված թանկարժեք քարտեզները, եզակի գրքերը ու ամսագրեր, տպագրված նմուշներ, որն հաճախ զուգակցվում է դասախոսություններով՝ առաջադեմ տեխնոլոգիաների կիրառմամբ: 

Մշտական ցուցադրությունից բացի,  թանգարանն իր հաճախորդների համար իրականացնում է արժեքավոր թանգարանի մասին պատմող ճանաչողական ֆիլմերի ցուցադրություն, որոնցից կարելի է նշել  «Բացահայտիր Հայաստանը», «Հայ գրքի ճանապարհը 16-18րդ դդ» ֆիլմերը։ Վերջինս պատմում է հայ գրքի տպագրության կայացման ուղու մասին՝ Մխիթարեան Միաբանությունից Սուրբ Ղազար Վենետիկ։ Ցուցանմուշների մեջ յուրահատուկ տեղ ունեն հայ գրքի տպագրության բնագավառում Հակոբ Մեղապարտի կատարած աշխատանքը նշող, 1512 թիվ, ցուցանմուշները։  Թանգարանի աշխատակիցները մեծ հպարտությամբ են լուսաբանում հայ տպագրության անցած ուղին։ Հայ-իրանական մշակութային կապերը ներկայացված են առանձնահատուկ խնամքով,  ցուցանմուշները պատմում են  Անդրե Սևրուգյանի՝ Դարվիշի աշխատանքների մասին։ 

Թանգարան-դպրոց համագործակցության սահմաններում, ինչպես պատմեցին թանգարանի աշխատակիցները, դպրոցներին տրվում են բազմակի այցելության հատուկ  անվճար այցետոմսեր։ Ճանաչողական շրջայցերի միջոցով աշակերտները բացահայտում են հայերեն առաջին տպագիր գիրքն ու ամսագիրը, հայ գրատպության ավելի քան 510-ամյա պատմությունը, առաջին Աստվածաշունչն ու քարտեզը, փայտափորագիր տախտակներն ու կլիշեները։ 

Եվրոպական բազմաթիվ քաղաքներում ստեղծված տպարանները հրատարակում էին գրքեր ու պարբերականներ, որտեղ կարելի է գտնել ոչ միայն հայ հեղինակների գործեր այլև եվրոպացի հեղինակների դասական աշխատությունների որակյալ թարգմանություններ։ Հայ գրատպությունը ծաղկում էր ապրում Եվրոպայի սրտում։ Ստեղծվեցին բազմաթիվ տպագրատներ։ Օրինակ, Մարսելում հայկական տպարանը սկսել է գործել 1673թ., իսկ Տրիեստեից բերված տպագրական մեքենայով և հայկական տառերով հիմնադրվում է նոր տպարան վարժարանին կից։ 

Թանգարանում ցուցադրված աշխարհում քաջ հայտնի քարտեզը պատրաստվել է Ամստերդամում հայերի կողմից 1695 թվին։

18-րդ դարի սկզբին Ամստերդամի հայկական տպարանը շարունակում էր կատարելագործվել տպագրական արվեստի մեջ և կարճ ժամանակահատվածում մինչև 1717 թվականը լույս է տեսնում 14 անուն հրատարակություն, որոնցից առանձնապես հիշատակելի է եվրոպացի առաջին հայագետ Յոհան Յոախիմ Շրյոդերի (1680 – 1756թթ.) գրաբարին նվիրված «Արամեան լեզուին գանձ», 1711թ., (Thesaurus linguae armenicae) հայերեն-լատիներեն հայագիտական աշխատությունը, որը ցուցադրված է թանգարանի «Հայ գրատպության սփյուռքը» սրահում:

Արևմտյան Հայաստանի բազմաթիվ քաղաքներում և վանքերին կից մեծ զարգացում է ապրել գրատպությունը՝ շնորհիվ հայ մտավորականների ջանքերի և եվրոպայից բերված սարքերի։

Նոր տեխնոլոգիաներով հագեցած ՀՀ Գրատպության թանգարանը 2018 թվականից դարձել է Եվրոպական գրատպության թանգարանների ասոցիացիայի անդամ, այն այլընտրանքային կրթական ինտերակտիվ միջավայր է թե՛ այբուբենը նոր-նոր սովորող առաջին դասարանցու, թե՛ ուսանողների, թե՛ հայոց տպագիր մտքով հետաքրքրվողների համար: Հետաքրքրական է, որ թանգարանը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում արտասահմանցի ուսանողների և զբոսաշրջիկների համար, որոնք ծանոթանալով նմուշներին բացահայտում են Հայաստանը յուրովի։

Հատուկ ՆիդՕրագրի համար 

Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանից 

Նաիրա Գասպարյան, բ․գ․թ․, ԵՊՀ Դոցենտ

THE HISTORY OF ARMENIAN TYPOGRAPHY IN YEREVAN MUSEUM OF TYPOGRAPHY 

For NidOragir

From Yerevan, the capital of Armenia 

Naira Gasparyan, PhD, YSU Associate Professor

On September 25, 2017, the National Library of Armenia, headed by Anna Chulyan (Ph.D), opened the Museum of Typography, unique in its kind in the region, presenting exhibits of the written culture created from the pre-writing period to petroglyphs and cuneiform inscriptions in its 6 halls. The museum, carries out huge scientific and educational activities. The information about the Museum of Typography is available not only on the information pages of the Armenian museum culture, but also on the information pages of the international culture.

The entire staff of the library and the manager of the museum Balasan Harutyunyan, welcome museum guests of different ages with love and willingness and help them move to the amazing world, which not only opens up interesting cognitive horizons, but also secures great aesthetic pleasure. The museum contains unique exhibits, both about the rich typography heritage, and about various printing equipment, their work and the printing work organizers. The information is so huge that at first sight it seems not to be easily memorized.

The museum works in the ordinary museum mode, participates in “museum night” events, professional guides in several languages present interesting exhibits, expensive maps printed in Europe, unique books and magazines, printed material, and often deliver their speeches and lectures using advanced technologies.

In addition to the permanent exhibition, the museum shows informative films for its visitors about the valuable museum exhibits, Armenian writing and publishing culture, among which we can mention the films "Discover Armenia", "The Way of the Armenian Book 16-18th Centuries". The latter tells us about the path to the establishment of Armenian book printing, from the Mkhitarian Congregation to St. Lazarus Venice, mentioning the year of 1512 to mark the work done by Hakob Meghapart in the field of Armenian book printing. The employees of the museum present speeches covering the path of Armenian printing with great pride. Armenian-Iranian cultural ties are presented with special care, the exhibits tell us about the works of Andre Sevrugyan, Darvish. 

Within the framework of museum-school cooperation, as a museum employee said, schools are given special free tickets for multiple visits. Through cognitive tours, students discover the first printed book and magazine in Armenian, the more than 510-year history of Armenian printing, the first Bible and map, woodcut plates and clichés.

The activity of Armenian printing houses in many European cities was marked by printing books and periodicals where one could find not only works by Armenians but also high quality translations of classical works by European authors. Armenian publishing began to blossom in the heart of Europe. There appeared many publishing houses in Europe. For example, the Armenian printing house started working in Marseille in 1673, and a new printing house was founded, next to the school, as soon as some printing equipment and Armenian letters were brought from Trieste. 

The world-famous map displayed in the museum was made by Armenians in Amsterdam in 1695.

At the beginning of the 18th century, the Armenian printing house in Amsterdam continued to improve the art of printing and in a short period of time until 1717, 14 publications were published, among which the "Treasure of the Aramaic Language" dedicated to the collection of the first European Armenologist Johann Joachim Schröder (1680 - 1756) is worth mentioning. In 1711, (Thesaurus linguae armenicae) the Armenian-Latin Armenian work, which is exhibited in the museum's "Diaspora of Armenian Literature" hall was published.

In many places and monasteries of Western Armenia, printing developed greatly thanks to the efforts of Armenian intellectuals and devices brought from Europe.

Equipped with new technologies, the RA Museum of Typography has become a member of the Association of European Typography Museums since 2018. It is an alternative educational interactive environment for first-graders who are just learning the alphabet, students, and those interested in the Armenian printed mind.

It should also be mentioned that the museum is of great interest to foreign students and tourists, who discover Armenia in their own way by getting to know the magnificent exhibits.














Thursday, 23 May 2024

ԳՅՈՒՄՐՈՒ «ՎԱՐԴՈՒՀԻ» ԱՐՎԵՍՏԻ ԴՊՐՈՑԻ ՆՐԲԱՃԱՇԱԿ ԲԱԼԵՏԱՅԻՆ ԱՐՎԵՍՏԸ՝ ՀԱՄԱՏԱՐԱԾ ՀԻԱՑՄՈՒՆՔԻ ԱՌԱՐԿԱ


Հատուկ ՆիդՕրագրի համար 

ԵՊՀ դոցենտ, բ․գ․թ․ Նաիրա Գասպարյան

Անդրադարձ կատարելով ուղիղ մեկ դար առաջ Գյումրիում ծնունդ առած հայաստանյան բալետի մշակույթին՝ գեղագետ, մեր կայքէջի լավ բարեկամ Լևոն Լաճիկյանը «Օյունջյան» ԲՀ-ի «Վարդուհի» արվեստի դպրոցը որակում է որպես 100-ամյա հայկական բալետի արժանավոր շարունակող։ Դպրոցի դասական պարի բաժնի սաները օրերս կայացած «Ձոն լինելիության» երևանյան համերգում ապացուցեցին, որ օրինական ժառանգորդն են հայկական բալետի փառապանծ ավանդույթների:


Բազմաթիվ արվեստագետներ, արվեստասերներ և Գյումրու յուրահատուկ կոլորիտի սիրահարներ էին հավաքվել Երևանի «Ավետիսյան»    դպրոցում (Հարավ-արևմտյան թաղ., Բաբաջանյան 42/7) մայիսի 17-ին, ժամը 13:00-ին, դիտելու Գյումրու «Վարդուհի»   արվեստի դպրոցի սաների ելույթը։ Մեկ ժամանոց հայտագիրը բալետային համարներից  զատ ներառում էր նաև դասական գործիքային ու վոկալ, ինչպես նաև խմբերգային երաժշտություն:

Ըստ էության, միջոցառումն 1-ին անգամ էր ազդարարում հայկական բալետի 100–ամյակը։ Պատմական ակնարկից պարզում ենք, որ Գյումրին մեզանում նաև նրբագեղ բալետային արվեստի բնօրրանն է: Հենց այս արվեստաշունչ քաղաքում է 1923-1926թթ. գործել օպերետային թատրոնը, որտեղ հանդես են եկել Շարա Տալյանը, Հայկանուշ Դանիելյանը, Ալեքսանդր Մելիք-Փաշաևը, Լևոն Իսեցկին և այլ նշանավոր կատարողներ: Հայերենով բեմադրվել են Բիզեի «Կարմեն», Գունոյի «Ֆաուստ» օպերաները, Կալմանի «Սիլվա» օպերետը, մանկական շատ օպերաներ... Ուղիղ մեկ դար առաջ՝ 1924թ. հունիսի 17-ին, արհեստավարժ թատերախումբը քաղաքի թատրոնի բեմում ներկայացրել է Գունոյի հիշյալ օպերայի «Վալպուրգյան գիշեր» բալետային հատվածը: Հայկական բալետի ուսումնասիրող և խորագիտակ Արծվի Բախչինյանը, հենվելով ժամանակի մամուլի հիացական արձագանքների վրա, այն իրավամբ համարում է հայկական բալետի ծննդյան օր:

«Վարդուհի» արվեստի դպրոցի սաների «Ձոն լինելիության» երևանյան փայլուն ու անմոռանալի համերգը վկայեց, որ  Մայիս ամիսը հայոց մեջ եղել և մնալու է որպես անցյալի ու ապագա հաղթանակների ամիս...

Լուսանկարներում՝ Գյումրվա բալետային ներկապնակն իր ողջ հմայքով։ 


THE FINE BALLET ART OF GYUMRU "VARDUHI" ART SCHOOL IS A SUBJECT OF WIDE ADMIRATION

Naira Gasparyan, PhD, Associate professor

For NidOragir


Commenting on the Armenian ballet culture born in Gyumri exactly a century ago, Levon Lachikyan, an esthetician and a good friend of our website, qualifies the "Varduhi" art school of "Oyunjian" CF as a worthy successor of the 100-year-old Armenian ballet. The students of the classical dance department of the school proved that they are the legitimate heirs of the glorious traditions of Armenian ballet at the recently held Yerevan concert of “An Ode to Existence".

Many artists, art lovers and lovers of the unique color of Gyumri gathered at the Avetisyan School in Yerevan (South-Western District, Babajanyan 42/7) on May 17, at 1:00 p.m., to watch the Gyumri "Varduhi" art school students’ performance. In addition, the one-hour program also included classical instrumental and vocal, as well as choral music.

Basically, the event announced the 100th anniversary of Armenian ballet for the first time. From the historical review, we find out that Gyumri is also the birthplace of elegant ballet art. It was in this artistic city that the operetta theater operated in 1923-1926, where Shara Talyan, Haykanush Danielyan, Alexander Melik-Pashaev, Levon Isetsky and other famous performers acted. Bizet's "Carmen", Gounod's "Faust" operas, Kalman's operetta "Silva", many children's operas were staged in Armenian. Exactly a century ago, in 1924. on June 17, the professional theater troupe presented the ballet part of Gounod's opera "Walpurgian Night" on the stage of the city theater. Artsvi Bakhchinyan, a researcher and scholar of Armenian ballet, based on the adoring reactions of the press of the time, rightly considers it the birthday of Armenian ballet.

The brilliant and unforgettable Yerevan concert of "Dzon Linelutyan / An Ode to Existence" by the students of "Varduhi" art school testified that the month of May was and will remain the month of past and future victories among Armenians...

Find ballet Gyumri with all its charm in the photos attached.

Գյումրու բալետին առնչվող պարոն Լաճիկյանի հարցազրույցը և ներկայացրած տեղեկատվությունը մարզային ՑԱՅԳ հեռուստաընկերությանը

Wednesday, 22 May 2024

Խաչքարի օծում Մատրիտի մայր տաճարի բակին մէջ

 

Pontifical Legation of the Western Europe կայքը Նիդերլանդական օրագրին (Niderlandakan Oragir / Diary of the Netherlands/Նիդերլանդական օրագիր) փոխանցում է, որ Հոգեգալստեան տօնի առիթով օծուեցաւ Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի տարածքին տեղադրուած խաչքարը։: Այդ մասին լուր է տարածել նաև Vatican News կայքը:
Յաւարտ արարողութեան Մատրիտի մայր տաճարին մէջ մատուցուեցաւ Ս․ Պատարագ՝ նախագահութեամբ Մատրիտի Արքեպիսկոպոսի։
Կիրակի 19-ը Մայիս, առաւօտեան ժամը 11։30-ին Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի առջեւ զետեղուած խաչքարի օծման կարգը կատարուեցաւ՝ ձեռամբ Արեւմտեան Եւրոպայի Հայրապետական պատուիրակ եւ Վատիկանի մէջ
Հայաստանեայց Եկեղեցւոյ ներկայացուցիչ Գերշ․ Տ․ Խաժակ Արք. Պարսամեանի եւ Մատրիտի Արքեպիսկոպոս մետրոպոլիտ, Կարդինալ Խոսէ Քոպօ Քանոյի, որուն կը մասնակցէր նաեւ Սպանիոյ եւ Փորթուկալի մէջ Հայրապետական պատուիրակի փոխանորդ Հոգշ․ Տ․ Շնորհք Աբղ․ Սարգսեանը:
Ներկայ եղան Սպանիոյ Թագաւորութեան մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան դեսպան պրն․ Սօս Աւետիսեանն ու դեսպանութեան ողջ անձնակազմը, Մատրիտի երկրորդ փոխ քաղաքապետ պրն․ Բորխա Ֆանխուլը, քաղաքային խորհուրդի խորհրդական պրն․ Խուան Տելէս, սպանական PRISA՝ հաղորդակցութեան, կրթութեան, մշակոյթի եւ զուարճանքի ոլորտներու մէջ առաջին ընկերութեան փոխնախագահ՝ տիկ․ Պիլար Խիլը եւ Հաստատութիւններու հետ յարաբերութիւններու գծով բաժինի վարիչ պրն․ Խուան Տելէսը, Սպանիոյ եւ Նիկարագուայի դեսպանը, այլ պատուաւոր հիւրեր եւ բազում հայ հաւատաւորներ Սպանիայի տարբեր վայրերէն։
Օծուեցաւ Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի տարածքին տեղադրուած խաչքարը
Օծուեցաւ Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի տարածքին տեղադրուած խաչքարը
Մոմիկի Նորավանքի ասեղնագործ խաչքարին նմանող այս խաչարձանը, որուն հեղինակը Արտակ Համբարձումեանն է, տեղադրուած էր անցեալ տարուան Օգոստոսին` նուիրատուութեամբ Մատրիտի հայ համայնքին, որպէս բարեկամութեան եւ երախտագիտութեան նշան Սպանիոյ ժողովուրդի եւ անոր Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ հանդէպ։
Յաւարտ արարողութեան Մատրիտի մայր տաճարին մէջ մատուցուեցաւ Ս․ Պատարագ՝ նախագահութեամբ Մատրիտի Արքեպիսկոպոսի։
Կարդինալ Խոսէ Քպօ Քանոն իր քարոզին մէջ անդրադարձաւ Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ, ի մասնաւորի Խաժակ Արք․Պարսամեանին, ով Հոգեգալստեան այս հոգեպարար տօնի առիթով կը մասնակցէր մայր տաճարի մէջ մատուցուելիք Սուրբ Պատարագին, իր հաւատաւոր հօտի հետ միասին:
Ծիրանաւորը զուգահեռներ կատարեց Տիրոջ աշակերտներու միասին եւ միախորհուրդ ըլլալու եւ այդ օրը, հայ ու սպանացի հոգեւորականներու ու հաւատացեալ ժողովուրդի միասնական աղօթք բարձրացնելու հետ:
«Ինչպէս որ Տիրոջ առաքեալներն էին տարբեր իրենց մարդկային էութեամբ, բայց միասնական իրենց հաւատքով, այնպէս ալ մենք այսօր տարբեր ենք մեր մշակոյթներով, սակայն միասնական ենք մեր հաւատքին մէջ: Պայման չէ որ մեր միասնականութիւնը բացառի մեր բազմազանութիւնը: Աշխարհը առաւել քան երբեւէ կարիք ունի աստուածային խաղաղութեան, որ կարենայ իրականութիւն դառնալ մեր միասնական աղօթքի միջոցով` խնդրելով Ամենակարող Աստուծմէ, որ առաքէ իր խաղարարար Սուրբ Հոգին եւ միաւորէ մեզ բոլորս իր շուրջը», - ըսաւ Մատրիտի հոգեւոր առաջնորդը:
Օծուեցաւ Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի տարածքին տեղադրուած խաչքարը
Օծուեցաւ Մատրիտի Ալմուտենա մայր տաճարի տարածքին տեղադրուած խաչքարը
Պատարագի վերջաւորութեան իր խօսքին մէջ Խաժակ Սրբազան նախ անդրադարձաւ խաչքարին՝ որպէս հայազգի ինքնութեան եզակի եւ մնայուն խորհրդանիշի, անոր հաւատքի, մշակութային ժառանգութեան եւ քանդակագործութեան արուեստի կարեւոր արտայայտութեան, որու յատկանշական տարրը՝ խաչն է:
Յիշեցնելով, որ Քրիստոնէութեան վաղ օրերէն խաչը եղած է ինչպէս Կաթողիկէ, այնպէս ալ Հայ Եկեղեցւոյ համար հաւատքի յաւիտենական խորհրդանիշ, սիրոյ, զոհաբերութեան եւ փրկագործութեան մարմնաւորում, ան մասնաւորեց, որ նորաօծ խաչքարը մեր Տէր Յիսուս Քրիստոսի հանդէպ հաւատքի միասնութեան եւ երկու Եկեղեցիներու սերտ յարաբերութիւններու հիանալի վկայութիւնն է:
Սրբազանը ողջունեց Հայ եւ Կաթոլիկ Եկեղեցիներու միջեւ ջերմ յարաբերութիւնները եւ համագործակցութեան ոգին, որ առկայ է նաեւ տեղական մակարդակներու մէջ, ինչպէս օրինակ Սպանիոյ մէջ, ուր շուրջ 40-հազարնոց հայ համայնքի հաւատաւորներուն հնարաւորութիւն կ՛ընձեռուի հայկական պատարագ կատարել կաթոլիկ եկեղեցիներու հիւրընկալութեամբ։
Սրբազանը աւարտեց իր խօսքը մէջբերելով 1996 թ. Դեկտեմբեր 13-ին, Գարեգին Ա․ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի եւ Յովհաննէս Պօղոս Բ․ Պապի կողմէ Վատիկանի մէջ ստորագրուած Համատեղ յայտարարութենէն․ «Յովհաննէս Պօղոս Բ․ Պապը եւ Գարեգին Ա․ Կաթողիկոսը կոչ կ՛ուղղեն իրենց հոգեւորականութեան ու աշխարհական դասին; աւելի աշխոյժ եւ արդիւնաւէտ կերպով առաջ տանիլ իրենց ամբողջական համագործակցութիւնը՝ ծառայութեան բոլոր ասպարէզներուն եւ դառնան հաշտութեան, խաղաղութեան եւ արդարութեան գործակալները, պայքարելու մարդկային իրաւունքներու ճշմարիտ ճանաչման համար եւ իրենք իրենց նուիրելու` զօրավիգ ըլլալով բոլոր անոնց, որոնք կը տառապին եւ հոգեւոր ու նիւթական կարիքի մէջ են ողջ աշխարհի մէջ»։
Ապա, Խաժակ Արք․ Պարսամեան դիմելով Մատրիտի Արքեպիսկոպոսին մաղթեց, որ այդ նորաօծ խաչքարը բոլորին յիշեցնէ երկու Եկեղեցիներու երջանկայիշատակ պետերու կոչի մասին։
....................................................................................
Ուշագրաւ է, որ հայերու եւ Սպանիոյ միջեւ առաջին նշանակալից շփումը տեղի ունեցած է խաչակրաց արշաւանքներու ժամանակ։ Կիլիկիոյ թագաւորութեան անկումէն ետք․ Լեւոն Ե․ արքան 1383 թուականին կը հիւրընկալուի Կաստիլիոյ
թագաւոր Յովհաննէս Ա․-ի կողմէ։ Լեւոն արքայի ներկայութիւնը Սպանիոյ մէջ կը խթանէ երկու մշակոյթներու միջեւ փոխգործակցութիւնը:
ԺԵ․ դարուն Բիւզանդական կայսրութեան անկումէն դրդուած բազմաթիւ հայեր ապաստան փնտռած են Արեւմտեան Եւրոպայի, այդ պարագային Սպանիոյ մէջ։ Հայ վաճառական քանի մը ընտանիքներ հաստատուած են Սպանիոյ հարաւը
գտնուող Քատիս քաղաքին մէջ՝ սահմանակից Ճիպլարթարի նեղուցին, ուրկէ հայ առեւտրականներու նաւերը կ՛անցնէին հասնելով մինչեւ Հնդկաստան:
Առաջին զգալի հայկական համայնքները Սպանիոյ մէջ սկսած են ձեւաւորուիլ Օսմանեան կայսրութենէն գաղթած հայերէ, նախ 17-18-րդ դարերուն եւ յետագային՝ 20-րդ դարու սկիզբը, Հայոց ցեղասպանութեան հետեւանքով։
Ներկայիս, շուրջ 40-հազարնոց հայ համայնքը, բաղկացած է մեծամասամբ 1990-ականներէն սկսած Հայաստանէն արտագաղթած մեր հայրենակիցներէն, որոնք բնակութիւն հաստատած են գլխաւորաբար Մատրիտի, Պարշելոնայի, Վալենսիոյ, Մալակայի եւ Սեւիլիոյ մէջ։





Thursday, 9 May 2024

ՄԱՐԴ, ՈՐԻ ԳԼԽՈՒՄ 44 ՏԱՐԻ «ԱՊՐԵԼ Է» ՓԱՄՓՈՒՇՏԸ

Այս տարի 2024թ. լրանում է սփյուռքում հրատարակվող մեր գործընկեր «Գործարար»  ռուս-հայկական միջազգային երկլեզու ամսագրի 25 տարին, որի հիմնադիրն ու գլխավոր խմբագիրն է ՎԱՀՐԱՄ ԲԵԿՉՅԱՆԸ: Ի դեպ այս հոդվածի հերոսը` Մկրտիչ Արտեմի Մակարյանը, Վահրամ Բեկչյանի պապիկն է, որն իր անխոնջ ու ոչ պակաս հերոսական գործունեությունը ծավալում է լրագրության ասպարեզում:

-----

Ո՜չ ոք չի մոռացվել, ո՜չինչ չի մոռացվի

ՍԽՐԱՆՔ ՈՂՋ ԿՅԱՆՔՈՒՄ

 ՄԱՐԴ, ՈՐԻ ԳԼԽՈՒՄ 44 ՏԱՐԻ «ԱՊՐԵԼ Է» ՓԱՄՓՈՒՇՏԸ

 ՄԱՐԴԻԿ, ՏԱՐԻՆԵՐ, ՃԱԿԱՏԱԳՐԵՐ

Հայրենիքը գերմանա-ֆաշիստական զավթիչներից ազատագրողներից մեկն էլ Մկրտիչ Արտեմի Մակարյանն էր, ով մարտական փառահեղ ուղի է անցել լեգենդար 409-րդ հայկական դիվիզիայում։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ 409-րդ դիվիզիայում ծառայելիս Մկրտիչ Մակարյանը եղել  է այդ դիվիզիայի 684-րդ գնդի դասակի հրամանատարը, մեծ հարգանք վայելել մարտական ընկերների շրջանում։ Մասնակցել է Մոզդոկի, Դնեպրի գետանցման ահեղ մարտերին, Յասսի-Քիշինևյան ռազմագործողությանը, որտեղ էլ աչքի է ընկել իր սխրագործություններով և արժանացել «Կարմիր աստղի» շքանշանի ու տարբեր մեդալների։ 1944 թ. գարնանը Քիշինևից ոչ հեռու մղվող կատաղի մարտերից մեկում նա հրազենային գնդակով ծանր վիրավորվում է գլխից և հոսպիտալացվում։ Առաջին բուժօգնությունը նրան ցույց է տալիս նույն գնդի նախկին սանհրահանգիչ, կիրովականցի Հրանտ Հովհաննեսի Բուլղադարյանը՝ թշնամու ահեղ կրակի տակից դուրս բերելով ու սանգումարտակ հասցնելով հայրենակցին։ Հոսպիտալում մի քանի ամիս բուժվելուց հետո՝ 1944 թ. օգոստոսին, Մ. Մակարյանը՝ որպես երկրորդ կարգի հաշմանդամ, զորացրվում ու վերադառնում է հայրենի քաղաք, աշխատում քաղաքի ժողովրդական տնտեսության տարբեր բնագավառներում։

Հայրենական մեծ պատերազմի և աշխատանքի կոմունիստ վետերան Մկրտիչ Մակարյանը ունեցել է 10 երեխա: Նրա ընտանիքում հիշարժան իրադարձություն էր 1978 թվականը, երբ նշվեց իր և կնոջ՝ Շարմաղի ամուսնության հիսնամյա հոբելյանը՝ «Ոսկե հարսանիքը»: Այդ յուրահատուկ տոնակատարության մասնակիցները հրճվանքով էին նայում տարեց «հարս ու փեսային», որոնց կյանքի օրինակը արժանի էր գովասանքի։

Մկրտիչ Մակարյանը մահացել է 1988 թ. մարտի 22-ին՝ 86 տարեկանում: Պատերազմի ավարտից հետո էլ Մ. Մակարյանի գլխուղեղում «բնակալած» թշնամու գնդակը շարունակեց «քայլել» նրա հետ՝ նրան չկարողանալով զրկել ապրելու տենչից ու ձգտումից։ Միայն ժամանակ առ ժամանակ սաստկացող գլխացավերն էին հիշեցնում գնդակի գոյությունը։ Սա արդեն ինքնին մի յուրօրինակ սխրանք էր՝ 44 տարի գնդակը պահել գլխում։ Դիահերձման ժամանակ անսովոր փաստ է արձանագրվել։ Հանգուցյալի գլխուղեղի աջ կիսագնդի մակերևույթից 7 սմ խորության վրա, անցնելով ուղեղային հյուսվածքի ստվերաշերտը, փամփուշտը հայտնվել էր գլխուղեղի աջակողմյան կիսագնդի խոռոչում։ Գնդակի երկարությունը մոտավորապես 4 սմ է, տրամագիծը՝ 1 սմ, կշիռը՝ գրեթե 14 գրամ։

Դիահերձող բժիշկ, ախտաբան Ա. Ն. Պառավյանը զարմանքով նշել է. «Այս դեպքն ապշեցուցիչ է, եզակի։ Վիրանցքը լիովին սպիացել էր։ Բժշկական պրակտիկայում հազվադեպ է պատահում, երբ կենսականորեն կարևոր օրգաններում (ուղեղ, սիրտ, թոքեր և այլն) օտար մարմինների առկայության դեպքում մարդը շարունակում է ակտիվ ապրելակերպ վարել, աշխատել՝ հուրախություն հարազատների ու բարեկամների»։

Ինչպես վերհիշում և պատմում էր դեպքի ականատես Հրանտ Բուլղադարյանը, Մ. Մակարյանին առաջին օգնությունը ցուցաբերելիս և հոսպիտալ տանելու ճանապարհին Մ. Մակարյանը չէր կորցրել գիտակցությունը, մտակողմնորոշումն ու շարժողականությունը խախտված չէին, անկաշկանդ հաղորդակցվում էր շրջապատի հետ…

Մ. Մակարյանի աղջիկը՝ Լաուրան, մեծ սիրով և ակնածանքով է խոսում իր ծնողին առաջին օգնությունը ցուցաբերած Հրանտ Բուլղադարյանի մասին, ով պատերազմից հետո դարձել էր Մակարյան ընտանիքի ամենամոտ ու ցանկալի բարեկամը։

Մկրտիչ Մակարյանի հետ 44 տարի «քայլած» գնդակը, որն իր գլխից հանվելուց հետո մինչ օրս պահվում է «Մայր Հայաստան» ռազմական պատմության թանգարանում, ցուցադրված է 409-րդ հրաձգային դիվիզիային նվիրված ցուցասրահում։

ՆԱՐԻՆԵ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ՀՀ ՊՆ «Մայր Հայաստան» ռազմական պատմության թանգարանի գիտաշխատող

Խորագիր՝ #09 (1522) 08.03.2024 - 15.03.2024, Պատմության էջերից

http://www.hayzinvor.am/107951.html

Հիշյալ հոդվածը տպագրվել է նաև «Գործարար»  ամսագրում:

Նվիրված էր դիրիժոր-խմբավար, կոմպոզիտոր Վլադիլեն Բալյանի 100-ամյակին

Ալեքսանդր Սպենդիարյանի   տուն-թանգարանում մայիսի 8-ին հիշատակի միջոցառում էր՝ նվիրված թանգարանի հիմնադիր, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտ, դիրիժոր-խմբավար և կոմպոզիտոր Վլադիլեն Բալյանի 100-ամյակին։ Թանգարանի տնօրեն, 2012 թվից մշակույթի վաստակավոր գործիչ, կոմպոզիտոր Մարինե Օթարյանի ղեկավարությամբ կազմակերպված   «Երգ, մեր երգը» տեսահոլովակի շնորհանդեսը մեծ հաճույք պարգևեց գեղեցիկի սիրահարներին։



Բալյանը հեղինակել է կամերային օպերաներ՝ «Սիրո անհուն առեղծվածը» և «Ճակատագիր», «Հազարան բլբուլ» բալետային սյուիտ, պոետորիա -«Ամբոխները խելագարված» Կոնցերտ-ֆանտազիա շեփորի, երգչախմբի ու նվագախմբի համար, «Ռեքվիեմ» նվիրված երկրաշարժի զոհերի հիշատակին, «Աշուն է, գյուղում՝ հարսանիք» գրված երգի-պարի անսամբլի համար, վոկալ-գործիքային շարքեր՝«Քառատողեր»,«Գարունը անտառում», «Երեք էջ կնոջ օրագրից», «Քեզ հետ, Հայաստան», «Վանա ծովը»՝ գրված երգչախմբի համար, դաշնամուրային տրիո, «Էպիտաֆիա» ձայնի և լարային նվագախմբի համար, «Վեց ռոմանս առանց խոսքի» դաշնամուրային տրիո, «Գարունդ հայերեն է գալիս» ձայնի, բլուլի և դուդուկի համար։ Հեղինակել է բազմաթիվ խմբերգեր, ռոմանսներ, երգեր հայ դասական պոետների խոսքերով։

Միջոցառմանը մասնակցում էին հայտնի երաժիշտներ, արվեստի ու մշակույթի գործիչներ։ Հնչեցին Վլադիլեն Բալյանի Ստեղծագործություններից, ցուցադրվեցին տեսահոլովակներ, որոնց ստեղծմանը մասնակցել էին տարբեր թանգարաններ։ Տեսահոլովակները պատմում էին թանգարանի ստեղծման, Վլադիլեն Բալյանի ու հայ անվանիների մասին, ու ամենը զուգակցվում էր Բալյան կոմպոզիտորի մեղմ, քաղցրահունչ ստեղծագործությունների ուղեկցությամբ։ Մարինե Օթարյանի տպավորիչ ու բովանդակալից խոսքից հետո  հավաքված գործիչներն ու ստեղծագործողները, կատարողները պատմեցին  հետաքրքիր դրվագներ ու անմոռանալի հուշեր կոմպոզիտորի կյանքից։ 

Դաշնակահարուհի Մարգարիտ Սարգսյանի խոսքը շատ հուզիչ էր՝ նա ներկայացրեց կատարողի ապրումները։ Հատկապես առանձնացվեց   «Կարոտի կանչ» ստեղծագործությունը։  Տենոր Արսեն Գևորգյանին և մեցցո-սոպրանո Նարինե Անանիկյանին նվագակցեց դաշնակահարուհի Մարգարիտ Սարգսյանը։

Նշվեց, որ Բալյանն արժանացել է Հայաստանի հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչման, Մովսես Խորենացու շքանշանի, աչքի է ընկել ՀՀ-ում մշակույթի զարգացմանը բերած  իր նպաստով, կազմակերպչական գործունեությամբ։  

1965 թ. կազմակերպել է 20-րդ դարի հռչակավոր կոմպոզիտոր Բենջամին Բրիտտենի փառատոնը Երևանում, որին Բրիտտենից բացի մասնակցել են նաև թավջութակահար Մստիսլավ Ռոստրոպովիչը, երգիչներ Գալինա Վիշնեվսկայան և Փիթեր Փիրսը։

 Վլադիլեն Բալյանը, արվեստի վաստակավոր գործիչ էր, Գյումրիի և Երևանի պատվավոր քաղաքացի։ Բալյանի 100-ամյա հոբելյանի առթիվ միջոցառումներ են կազմակերպվել նաև նրա հայրենի Գյումրիում, որտեղ ի հիշատակ կոմպոզիտորի նրա անվամբ պուրակ է բացվել։  Ինչպես Գյումրիում կայացած միջոցառումներին, այնպես էլ Մարինե Օթարյանի կազմակերպած միջոցառմանը մասնակցում էր նաև Վլադիլեն Բալյանի որդին՝ Կարեն Բալյանը, ով հեղինակել է ժամանակակից ճարտարապետության տեսության և պատմության մասին մոտ 100 մենագրություններ և գիտական հոդվածներ, որոնք հրատարակվել են տարբեր երկրներում։ Միջոցառումն անցավ ջերմ մթնոլորտում։











\

\








 

Տեքստը և լուսանկարները Նաիրա Գասպարյանի

բ․գ․թ․, դոցենտ, ԵՊՀ, Երևան

Հատուկ Նիդ.Օրագրի համար


On May 8, a commemorative event was held in Alexander Spendiaryan House-Museum, dedicated to the 100th anniversary of the founder of the museum, the conductor-choirmaster and composer Vladilen Balyan, a graduate of Yerevan State Conservatory named after Komitas. The presentation of the video clip <<Song, our song>>, organized by the director of the museum, an honored figure of culture since 2012, composer Marine Otaryan, gave great pleasure to lovers of beauty. Balyan authored chamber operas: "The Endless Mystery of Love" and "Destiny", ballet suite "A Thousand Nightingales", poetoria - "Crowds Mad" Concert-fantasy for trumpet, choir and orchestra, "Requiem" dedicated to the memory of earthquake victims, "It's autumn, a wedding in the village" written for the song-dance ensemble, vocal-instrumental series: "Quarters", "Spring in the forest", "Three pages from a woman's diary", "With you, Armenia", "Vana sea" written for the choir for piano trio, "Epitafia" for voice and string orchestra, "Six romances without words" piano trio, "Your spring is coming in Armenian" for voice, blul (open single end-blown flute with fingerholes) and duduk. He composed many choruses, romances, songs with the words of classical Armenian poets. Famous musicians, art and culture figures took part in the event, Vladilen Balyan's works were played, videos created by various museums were shown. The video clips told about the creation of the museum, Vladilen Balyan and famous Armenians, and everything was combined with the accompaniment of the soft, melodious compositions of the composer Balyan. After the impressive and meaningful speech delivered by Marine Otaryan, the gathered figures and composers, performers told interesting episodes and unforgettable memories from the composer's life.

Pianist Margarit Sargsyan's speech was very moving, she presented the feelings of a performer. The work "Call of Nostalgia" was especially highlighted.

Tenor Arsen Gevorgyan and mezzo-soprano Narine Ananikyan were accompanied by pianist Margarit Sargsyan.

It was noted that Balyan was awarded the title of People's Artist of the Republic of Armenia, the Order of Movses Khorenatsi , he was distinguished by his contribution to the development of culture in Armenia, and his organizational activities. 

In 1965 he organized the festival of the famous 20th century composer Benjamin Britten in Yerevan, in which, in addition to Britten, cellist Mstislav Rostropovich, singers Galina Vishnevskaya and Peter Pierce also participated.

Vladilen Balyan was an honored artist, an honorary citizen of Gyumri and Yerevan. On the occasion of Balyan's 100th anniversary, events were also organized in his native Gyumri, where a park named after him was opened in memory of the composer. Both the events held in Gyumri and the event organized by Marine Otaryan were also attended by the son of Vladilen Balyan, Karen Balyan, who authored about 100 monographs and scientific articles on the theory and history of modern architecture, which were published in different countries. The atmosphere in the museum-hall was warm and friendly.