Նիդերլանդական կայքը բացահայտում է հայկական խոհանոցի բազմազանությունը

Էմմայի ծնողները հայ են։  Հայաստան և Արցախ Երկիրը հայտնի են իրենց գեղեցիկ բնության պաշարներով, գեղեցիկ մշակույթով եւ հարուստ պատմությամբ: Էմման ավելի շատ է պատմում հայկական խոհանոցի բազմազանության մասին եւ բացատրում, որ միշտ չէ, որ հայերը այդքան խստորեն հետեւում են բաղադրատոմսին, սակայն յուրաքանչյուրն իր յուրահատուկ ձեւով է պատրաստում բաղադրատոմսը:

Էմման բացատրում է, որ հայկական սննդի մշակույթը շատ հարուստ է, ավանդական եւ ծավալուն: Հայկական սննդի մշակույթն առանձնանում է իր բարդ, լավ մշակված եւ բազմազան ճաշատեսակներով: «Եթե ուզում ես հայկական ուտեստ պատրաստել, իսկապես պետք է ժամանակ տրամադրես։ Յուրաքանչյուր ուտեստ ունի իր պատմությունը, պատրաստման տեխնիկան եւ համն ու հոտը»: 

Սնունդը Հայաստանում համարվում է ազդեցություն ստեղծող: Էմման այն նույնիսկ անվանում է «արվեստ», քանի որ յուրաքանչյուրն ունի իր յուրահատուկ պատրաստման եղանակը: «Այս հարցում մեծ դեր ունի նաեւ մեր նախնիների ծագումը: Արդյունքում տարածաշրջանային ճաշատեսակները շատ են եւ ավանդական ուտեստի շատ տարբերակներ կան»։

«Սնունդը Հայաստանում համարվում է «արվեստ», որտեղ յուրաքանչյուրն ունի պատրաստման իր ուրույն ձեւը»:

Հայկական սննդի մշակույթը շատ հին է, դարերից եկած բաղադրատոմսեր են օգտագործվում մինչ այսօր։ արտացոլված է բաղադրատոմսերում: Էմման ասում է. Ավանդույթը շատ կարեւոր է հայերի համար: Օգտագործվում են բազմաթիվ բաղադրիչներ, որոնք ունեն օրիգինալ համեր, որոնք օգտագործվել են նաեւ մեր նախնիների կողմից: Օրինակ, եթե պատրաստում ենք Տոլմա փաթաթված խաղողի տերևներով, օգտագործում ենք կանաչեղեն, որոնք հատուկ բերվել են Հայաստանից»:

Բացի շատ կոնկրետ բաղադրիչներից, հայկական խոհանոցում կան նաեւ հատուկ ճաշատեսակներ, որոնք ուտում են տոնական օրերին: «Յուրաքանչյուր հանրային տոնի ընթացքում մենք ունենում ենք հատուկ ճաշատեսակներ, որոնք հատուկ պատրաստվում են այդ օրերին: Օրինակ, Նոր տարվա նախաշեմին կարելի է տեսնել տոլմա, խոզի բուդ ձուկ կամ խորոված: Զատիկի ժամանակ պատրաստում ենք ձուկ, տարբեր աղցաններ եւ ղափամա (բրինձ՝ չորացրած մրգերով): Ձմռան ցուրտ օրերին ավանդույթ է հայերի համար խաշ ուտել հարազատների հետ»: Էմման նաեւ պատմում է, որ հայերը իսկական հաց ուտողներ են: «Նախընտրում ենք լավաշ ուտել. Սա բարակ հաց է Հայաստանից, որը նախընտրում ենք ուտել ամեն ճաշատեսակի հետ»:

«Եթե ուզում ես հայկական ուտեստ պատրաստել, իսկապես պետք է ժամանակ տրամադրես։ Յուրաքանչյուր ուտեստ ունի իր պատմությունը, տեխնիկան եւ ճաշակը»: 

Էմման երկար չի մտածում և պատասխանում է որ տոլման է իր ամենասիրելի ուտեստը: «Ես իսկապես սիրում եմ տոլման. Տոլման պատրաստում են աղացած մսով, բրինձով և կանաչեղենով։

Բաղադրիչների համադրությունը շատ համեղ է: Ես կարող եմ սա ուտել օրվա ցանկացած ժամին ասում է Էմման»:

Վերջում Էմման բացատրում է, որ հայկական խոհանոցում շատ խոտաբույսեր են օգտագործվում՝ ինչպես թարմ, այնպես էլ չորացրած: «Սամիթ, մաղադանոս, թարխուն եւ համեմ շատ ուտեստներում անփոխարինելի են»: Բացի այդ, լայնորեն օգտագործվում են ցորենը, չիկը, ոսպը եւ սպիտակ ու շագանակագույն լոբին։ Չնայած հայկական ուտեստները շատ են պարունակում միս, կան նաեւ բուսակերական ուտեստներ։

 Smaack.nl կայքից, նիդերլանդերենից թարգմանեց`

ԱՆՆԱ ՄԿՐՏՉՅԱՆԸ

Հիշեք ձեր արմատները և փոխանցեք հայկական մշակույթը (Տեսանյութ)

27 ՄԱՐՏ 2021/Նիդ.օրագիր/ ARM.NL

 «Լուսավոր Ապագա» հոլանդական Հ/Կ կամավոր Արթուր Էբրահիմին Եվրամիության  «Համերաշխության Կորպուս» ծրագրի շրջանակներում, կամավոր հիմունքներով թղթակցելով  «Նիդերլանդական Օրագրին», պատրաստել է  «Դեպի ազգային արմատներն ու մշակույթը» թեմայով տեսանյութ: Տեսանյութում Մարութ Թովմասյանը, Սիրուն Դիգիչին, Վարդան Մանուկյանը և Սանդրա Բեդրոսյանը պատասխանում են հայկական ինքնությանը վերաբերող հարցերին: Պատասխանները ցույց են տալիս, որ յուրաքանչյուր հայ յուրովի է մոտենում թեմային: Բազմաթիվ ընդհանրություններից  բացի, առկա են նաև տարբերություններ: Մտածել եք'  ի՞նչ տեսակետ ունեք  ինքներդ հայ ինքնության վերաբերյալ:

Այս առումով ստորեւ ներկայացված տեսանյութը բավական հետաքրքիր է:

Ընթերցելուց բացի' թղթակցեք համայնքային Niderlandakan Oragir  ինտերակտիվ կայքին և դարձեք մեր թղթակիցը:

***

“Onthoud de wortels en geef de cultuur door…” 

In het kader van het EU-project “Solidarity corps” heeft Arthur Ebrahimi vier Armeense jongeren gevraagd om deel te nemen aan deze video. In de video beantwoorden Maroet Tovmasjan, Sirun Digici, Wartan Manukjan en Sandra Bedrossian vragen over de Armeense identiteit en wat dit voor hun betekent. De antwoorden laten zien dat elke Armeniër op een eigen manier invulling geeft aan het thema. Het is daarom belangrijk om te luisteren naar elkaar en elkaar te respecteren. Naast de vele overeenkomsten, zijn er onderling ook verschillen. Wat is jouw opvatting over de Armeense identiteit?

Bekijk de video hieronder.

Wil jij ook content creëren voor Niderlandakan Oragir? Stuur dan een berichtje en word ook vrijwilliger!

AGBU Europe Spotlight - March 2021

 

March 2021 AGBU Germany   AGBU officially launched its first German chapter on December 10, 2020 in Berlin. Founded by Georgi Ambarzumjan, president, and Ohanes Altunkaya, vice-president, AGBU Germany aims to build a strong network of Armenians in Germany committed to enhance AGBU’s global mission devoted to upholding the Armenian heritage through educational, cultural and humanitarian programmes. Ohanes Altunkaya - Senior Business Consultant Georgi Ambarzumjan - M&A Lawyer   How did you get involved with AGBU and why were you drawn to the organization? O: We share a big admiration for the historic achievements of AGBU and my family has been members of AGBU since early times in Syria. In 2007, I co-founded the German Armenian Student Club HAIK which became a partner of AGBU. We realized early on that AGBU does not only set a great example for Armenian resilience but serves as a blueprint for Armenian institutions in the diaspora due to their professional approach and high standards in community work. G: Alongside our more than 12 years of collaboration with AGBU we both benefited from AGBU scholarships during our studies. Thanks to the recommendation of AGBU France, I also had the privilege of staying at the "Maison des Étudiants Arméniens" in Paris during my studies abroad. Hovig and I are also alumni of AGBU Europe's Goriz Leadership Program and have participated in numerous seminars throughout Europe, Georgia and Turkey, gaining new perspectives and experiences from now good friends and close partners.   Can you please describe the goals of your chapter and how it serves the local community? O: Our Chapter is guided by the intention to serve the promotion of the cultural, social and intellectual development of the Armenian community, as well as the preservation of its identity and heritage. Using the diversity of our community in Germany is the key to create a successful diaspora organization. This means getting all our people involved, in particular those, who weren’t incentivized by the current set-up. We intend to give a home to the professional and passionate people who want to work for our Armenian community and the opportunity to do so in a productive atmosphere in cooperation with all other Armenian associations. Through professional work, we want to gain trust, obtain grants, create projects that promote cultural and intellectual cooperation between Germans and Armenians. Above all, it is important to us, that we help and train our fellow Armenians in many important areas such as teamwork, debate culture, tolerance and respect, and their identity and history, as well as qualifying them with up-to-date skills from the professional world for their future work environment and assisting them on their career paths.   G: In order to serve our community, it is critical to learn about our fellow German-Armenians and their diverse backgrounds. The Armenians in Germany are not a monolithic group as they arrived from various countries in different eras. For example, most Armenian migrants who arrived in the 1990s or later, apart from a number of successful entrepreneurs, had little time for accumulating wealth, while e.g., Armenians who came as guest workers from Turkey in the 1960s are living in the 3rd, sometimes 4th generation, and benefited from the social market economy system in Germany. They predominantly started as small-scale entrepreneurs after the guest worker contract periods had ended and grew their business in the next generations. This diverse structure of the German-Armenian diaspora leads to a segmented assimilation process, various outlooks and interests in engaging within the diaspora. Certainly, not all Armenians with similar backgrounds share the same views or interests, yet it is always valuable to have an understanding of the plethora of cultural influences of all our diaspora members.   If you could describe your programme in only 3 words, what would they be? G: Leadership - Networking - Culture Could you share with us some of your achievements and future plans for the chapter? G: We are currently working on a number of online projects aimed at prospective members because we want to attract the bright minds of our community to join our cause. As a diaspora organization, it is also always important for us to be visible in German society and to give our community a voice. Therefore, we will continue to cooperate with well-known organizations and personalities that will increase our visibility and help us contribute an Armenian perspective to social issues. For example, we gave interviews to the country's largest newspaper during the war in Artsakh and contributed an Armenian perspective to public debates on minority rights issues. One project that left a lasting impression on me was an eyewitness interview with a Holocaust survivor and a Yazidi who fled ISIS and the genocide against his people in 2014.   O: A great example of raising awareness for the Armenian cause was when the Armenian Embassy in Germany invited Georgi to speak about the war in Artsakh at the Federal Press Conference in Berlin as a representative of the Armenian community in Germany. This helped us to point out the serious need for correct reporting and clear naming of the aggressor on the country's most representative press platform. Moreover, this appearance was an opportunity for Georgi to address legal inaccuracies that were also circulating in the German media. Another focus of our work will be the promotion of the IT and tourism sector of Armenia and Artsakh in Germany. The opening of TUMO Berlin is a great milestone for TUMO and also helps us show that even leading IT nations like Germany can learn from Armenian success stories. Another visionary goal is also to add Frankfurt and Berlin as locations for the AGBU Global Leadership Program to find future diaspora leaders.   G: To give another example of our work and future plans: Our online commemoration project on the occasion of April 24, 2020 became the central genocide commemoration event in Germany. All in-person events were canceled and at the beginning of April there was a risk that we would not be able to commemorate our ancestors adequately. Hovig took the initiative to set up an online event and we used our professional and personal networks to reach out to personalities with high public visibility in the German and Armenian cosmos. It was a great opportunity to demonstrate AGBU Germany's ability to represent the German-Armenian community by attracting important personalities to our cause. In total, more than a dozen speakers and musicians came to our event, including leading German political and media figures. Our personal highlight was Srpazan Servopé Isakhanyan, who ended our commemoration with his intercession and gave us his blessing for our chapter.   What is one thing about AGBU that you wish people knew? O: Throughout its 115-year history, AGBU has stood firmly alongside the Armenian people and has been a guarantor of the survival, development and growth of the Armenian community. The unwavering determination of the founders, leaders and members to stand up for the prosperity of all Armenians has moved mountains. Every Armenian should know this.   How has your involvement with AGBU shaped who you are with your family, your friends and in your career? O: Taking responsibility for the community and volunteering was something I experienced with both my parents and their parents, so it was just the most natural thing for me to engage in the community. It is an enrichment and a great motivation to pull together with all friends in the international network of AGBU. This experience has therefore strengthened my view and confirmed that there are advantages in the fate of being a member of a diaspora community. We as Armenians with diverse backgrounds have great potential that must be harnessed for the benefit of the Armenian community around the world, but also an obligation to other vulnerable communities and thus to the world.   G: Working with many successful AGBU leaders has shown me the importance of serving as role models. People who are not yet using their potential for the common good of their Armenian brothers and sisters or the society that surrounds them can use role models as an incentive to think about where their strengths lie that could benefit those around them. Follow AGBU Germany and get the latest news :   @agbugermany   @agbugermany   @AgbuGermany   agbugermany.org   Contact AGBU Germany Office :   info@agbugermany.org AGBU operates a number of programmes and projects with the help of hundreds of volunteers throughout Europe. Our Spotlight series highlights individuals and committees who help make our work possible. To get involved with AGBU, contact europe@agbu.org

AGBU Europe - 200, avenue Louise, 1050 Brussels, Belgium

Հազվագյուտ չղջիկների և Ճապոնական Toyota ընկերության հիմնադրի հինգերորդ «ինչու»-ի մասին

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Ճապոնական Toyota ընկերության հիմնադիր Սակիտի Տոյոտան մշտապես օգտվում էր «5 ինչուների» կանոնից: Անհասկանալի իրավիճակներում հայտնվելիս`  այն միշտ օգնում էր Տոյոտային: Այս կանոնը շատ պարզ է: Ասենք թե` ուզում ես մուշտակ ունենալ:

Դու հարցնում ես ինքդ քեզ:

-Ինչո՞ւ եմ ես ուզում մուշտակ ունենալ:Սա առաջին «ինչու»-ն է։

Պատասխան.

-Որովհետև ես ուզում եմ զարմացնել բոլորին:

Բարի. այդ դեպքում` երկրորդ «ինչու»-ն։

-Ինչո՞ւ ես դու ուզում զարմացնել բոլորին:

Պատասխան.

-Որովհետև ուզում եմ, որ ինձ վրա ուշադրություն դարձնեն:

Երրորդ «ինչու»-ն:

-Ինչո՞ւ ես ուզում, որ քեզ վրա ուշադրություն դարձնեն:

Պատասխան.

-Որովհետև ես ինձ վստահ չեմ զգում:

Չորրորդ «ինչու»-ն:

-Ինչո՞ւ դու քեզ վստահ չես զգում:

Պատասխան.

-Որովհետև ես ոչ մի կերպ չեմ կարողանում ինձ իրացնել` նստած եմ նույն տեղում:

Հինգերորդ «ինչու»-ն:

-Ինչո՞ւ չես կարողանում ինքդ քեզ իրացնել:

Պատասխան.

-Որովհետև ես զբաղվում եմ նրանով, ինչն ինձ դուր չի գալիս:

 Հիմա կասեք, թե ի՞նչ կապ ուներ էստեղ մուշտակը, ասեմ. Տոյոտան ուսուցանում է, որ հինգերորդ «ինչու» -ի պատասխանն այն հիմնական պատճառն է, որն առաջին հայացքից չի երևում։Հինգերորդ «ինչու»-ն լույս է հաղորդում թաքնվածին: Սա շատ արդյունավետ միջոց է ՝ ստուգելու և հասկանալու, թե ինչ եք իրականում թաքցնում, ինչից եք վախենում, ինչն եք վախենում խոստովանել նույնիսկ ինքներդ ձեզ, այն, ինչ իրականում ցանկանում եք և որն, ըստ էության, պարզապես անհեթեթություն է:Հինգերորդ «ինչու»-ն հենց մենք ենք։

^^^^^^^^^^^^^^^^^^

22.03.2021/ Ara Shahbazian / Նիդ.օրագիր

Նիդերլանդների Ստեյնվայկ քաղաքում քանդման նախատեսված մի քանի տներում հազվագյուտ տեսակի 150 չղջիկներ են հայտնաբերվել։ Շինարարական ծրագրերը անորոշ ժամանակով հետաձգվել են, մինչև էկոլոգների հետ համատեղ լուծում գտնեն։ Չղջիկներին ո՛չ միայն չեն անհանգստացրել, այլ և ողջ ձմեռ ջեռուցել են տները, որպեսզի չղջիկները չվնասվեն։ Ողջ աշխարհում այս տեսակի չղջիկներն ավելի քիչ են մնացել, քան փղերը․․․

Ութ տղաներ առաջին անգամ քայլեցին պրոթեզներով՝ նիդերլանդահայերի դրամական օգնությամբ

 

24.03.2021/Ելենա Հարությունյան/Նիդ.օրագիր

Այսօր հայկական բազմաթիվ լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ էին  հավաքվել Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն: Պատերազմում  ոտքը կորցրած  մեր քաջարի 8 տղաներ առաջին անգամ քայլելու էին պրոթեզներով։ Սա տղաների պրոթեզավորման վաղ փուլի քայլքի նախնական ստուգման և պրոթեզի շտկման ծրագրի  մարզումներ էին:

Տղաներին պատերազմը դաժան ճակատագիր է բաժին  հանել, բայց նրանք  հաստատակամ  ու ամուր  կամք ունեն։  Զինվորների  պրոթեզավորումն իրականացրել է  Հայաստան ժամանած Նիդերլանդների լավագույն մասնագետներից` Խայս Վան Խենտը։ Ինչպես  հայտնի է այս գործում ակտիվ աջակցություն է ցուցաբերել Նիդերլանդների ու Բելգիայի  հայ  համայնքը` ի դեմս «Հայաստան»  համահայկական հիմնադրամի Նիդերլանդների մասնաճյուղի։  Դեռ պատերազմական օրերին հիմնադրամը Հայաստանի դեսպանի ու տեղական «Նիդերլանդական օրագիր» կայքի ակտիվ նախաձեռնությամբ  մի քանի անգամ  օնլայն  դրամահավաքներ կազմակերպեցին։  Այս տարվա սկզբից Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնում գործում է նիդերլանդական արտադրության պրոթեզավորման գերժամանակակից լաբորատորիա, որը համալրված է Ottobock գորմանական ապրանքանիշի ոտքի պրոթեզներով։ Պրոթեզավորումը և վերականգնողական բուժումը  համատեղված են, այն հնարավորություն կտա տղաներին վերադառնալ բնականոն կյանք։ 

Տղաներն այսօր հնարավորություն ունեն ժամանակակից մոդելի, անվճար պրոթեզներ ստանալ, առաջնայինը նրանց բնականոն կյանք  վերադարձնելն է, ինչն էլ հնարավոր միջոցներով  իրենից կախվածն անում է Զինվորի տունը։

Հայրենիքի պաշտպանի վերականգողական կենտրոնի տնօրեն Հայկուհի Մինասյան գտնում է, որ պետք է հնարավորություն տալ  ծրագրից օգտվել հին պրոթեզավորում ունեցող հայրենիքի նախկին զինվորներին, ովքեր ունեն որոակյալ պրոթեզների կարիք

Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ռեկտոր Արմեն Մուրադյանը լրագրողներին ասաց, որ  կենտրոնում բուժում է ստացել շուրջ 3000 զինվոր և որ նրանցից յուրաքանչյուրին ցուցաբերվում է հատուկ անհատական մոտեցում։

Տղաների հետ հանդիպման էր եկել հիմնադրամի տնօրեն Հայկակ Արշամյանը։ 

 Պրոթեզավորման ժամանակակից լաբորատորիայում, որտեղ շարունակական օգնություն կլինի  Armeniefonds Nederland-ից, այսուհետ ևս հայրենիքի պաշտպանները կստանան անհրաժեշտ վերականգնողական ծառայությունները՝ բարձրակարգ մասնագետների կողմից։

Գերաշնորհ Տ. Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյանի հարցազրույցը «Նովոստի–Արմենիա» գործակալությանը

 Ստորև ներկայացնում ենք Գերաշնորհ Տ. Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյանի «Նովոստի–Արմենիա» գործակալությանը տված բացառիկ հարցազրույցը

Արքեպիսկոպոս Խաժակ Պարսամյան. «Մեզ` հայերիս անհրաժեշտ է երազանք և նոր ռազմավարություն»

 ԵՐԵՎԱՆ, 23 մարտի./Նովոստի–Արմենիա/. Արևմտյան Եվրոպայի Հայրապետական պատվիրակ Գերաշնորհ Տ. Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյանը «Նովոստի–Արմենիա» գործակալությանը տված բացառիկ հարցազրույցում խոսել է հայերի հերոսության, ճգնաժամից դուրս գալու ելքերի և դրա համար անհրաժեշտ գործողությունների մասին։ 

«Նովոստի–Արմենիա». Գերաշնորհ Սրբազան հայր, նախորդ տարի ապրիլի 24–ի կապակցությամբ Ձեր ուղերձում Դուք ասացիք, որ Հայոց ցեղասպանության զոհերը թույլ տվեցին հայերին պահպանել իրենց ազգային ինքնությունն ու հավատը։ Վերջին պատերազմից հետո մեզ համար առավել քան կարևոր է հասկանալ` ո՞վ ենք մենք` որպես ազգ։ 

Խ. Պարսամյան. Այս հարցը կարելի է բաժանել երկու մասի։ Հայոց ցեղասպանության սուրբ նահատակները, բնականաբար, իրենք են որոշել պահպանել սեփական հավատը, ինքնությունը, ազգային գիտակցությունը և պատրաստ էին դրա համար զոհվել։ Եվ, ինչպես գիտեք, նրանցից շատերը զոհվեցին։ Մեր սուրբ նահատակները, գիտակցում էին, որ իրենց զոհողության գնով թույլ կտան, որպեսզի հայությունը պահպանվի։ 

Ինչպես ասում է Եղիշե պատմիչը (V դ․), խոսելով Սբ․Վարդանանց նահատակության մասին  «Չգիտակցված մահը մահ է, գիտակցված մահը՝ անմահություն»։ Մենք երախտապարտ ենք նրանց դրա համար։

Ամենակարևորն այն է, որ Աստված ստեղծել է մեզ ազատ և օժտել է տարբեր շնորհներով, բայց մենք ենք պատասխանատու սեփական որոշումների և դրանց հետևանքների համար։

Երբեմն, երբ մենք այս կամ այն քայլն ենք կատարում, որը մեզ տանում է սխալ ուղղությամբ, սկսում ենք դրանում մեղադրել ուրիշներին։ Բայց ինքնավստահ և իմաստուն մարդը ինչ–որ մեկին մեղադրելուց առաջ, նախ պետք է ինքնաքննություն անի, իր մեջ փնտրի այս կամ այն արարքի պատճառը։

«Նովոստի–Արմենիա». իսկ մենք ի՞նչ ճանապարհ ենք ընտրել` որպես ազգ։

Խ. Պարսամյան. Հայոց ցեղասպանության նահատակները նախընտրեցին զոհվել, որպեսզի հայության կյանքը շարունակվի։ Իհարկե, շատ վայրերում տեղի ունեցան նաև ինքնապաշտպանական կռիվներ և հերոսական դիմադրության դրվագներ, որոնց մասին առասպելներ են ծնվել։ Ի հեճուկս դժվարությունների, հայության կյանքը շարունակվում է։ Իսկ ձեր հարցի երկրորդ մասը` «Ո՞վ ենք մենք», դա այն է, ինչի մասին մենք միշտ պետք է հարցնենք մեզ։ Ինչպես ասել է Պողոս առաքյալը. «Քննեցեք դուք ձեզ՝ տեսնելու, թե նույն հավատի մե՞ջ եք»: (Բ. Կորնթ. 13:15) «Ո՞վ ենք մենք» հարցին մարդիկ կարող են տարբեր կերպ պատասխանել։

«Նովոստի–Արմենիա». լինելով հոգևոր հովիվ` Դուք ինչպե՞ս կպատասխանեք այդ հարցին։

Խ. Պարսամյան. 1971թ.–ից որպես հոգևորական ծառայելու ընթացքում` ես հանդիպել եմ շատ տարբեր հայերի տարբեր երկրներում։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր բացառիկ կերպարը։ Օրինակ պատմական Արևմտյան Հայաստանում, որը հիմա Թուրքիայի տարածքում է, կան հայկական գյուղեր, և դրանց բնակիչները պահպանել են իրենց ազգային ինքնությունը։ Նրանք չգիտեն հայերեն, երբեմն անգամ թուրքերեն, խոսում են միայն քրդերեն, սակայն պահպանում են իրենց հայ քրիստոնեական հավատքը և ազգային գիտակցությունը։ Ինչպես օրինակ, Սասնա սարերում պատսպարված և եղեռնը վերապրած սասունցիները, որոնցից մի մասը Թուրքիայում 1970-80-ականների ազգային և կրոնական ճնշումների սաստկացման ժամանակ լքեց իր պատմական հայրենիքը։ Երջանկահիշատակ Պոլսո Պատրիարք Շնորհք արքեպիսկոպոս Գալուստյանի աջակցությամբ նրանց մի մասը վերաբնակեցրեց Պոլսում։ Ավելի ուշ որոշ ընտանիքներ ցանկություն հայտնեցին տեղափոխվել և բնակություն հաստատել Հայաստանում։

Յուրաքանչուր անձ ինքն է որոշում իր ով լինելը, իր էթնիկ պատկանելությունը։ Մեզանից ոչ ոք չի կարող վստահ լինել, որ ինքը «անխառն» հայ է։ Ճանաչում եմ ԱՄՆ–ում բնակվող ամերիկահայերի` խառը ամուսնություններից, ովքեր խոսում են միայն անգլերեն, բայց իրենց հայ են համարում, ակտիվորեն մասնակցում են համայնքային կյանքին և պատրաստ են օգտակար լինել Հայաստանին ներածին չափով։ Մինչ այդ, կան հայեր, ովքեր հիանալի տիրապետում են հայերենին, բայց միանգամայն անտարբեր են  հայության և Հայաստանի հանդեպ։ Այս ամենը խիստ անձնական է։ Եվ այստեղ պետք է շատ զգույշ լինել և խուսափել առաջին դեպքի մարդանց պիտակավորել որպես «օտարազգի», խոցելով նրանց հայ լինելու ինքնագիտակցումը։

«Նովոստի–Արմենիա». այսինքն  այն մարդիկ են հայ, ովքեր իրենց հա՞յ են համարում։

Խ. Պարսամյան. այո, բայց երեխաներին դաստիարակում են ծնողները։ Մենք, որպես ազգ, պետք է ստեղծենք ինքնատիպ ուղեցույց, թե ինչպես ենք ուզում նոր սերունդի մեջ զարգացնել հայկական ինքնությունը` հաշվի առնելով սփյուռքի առկայությունը։ Գիտենք, որ մոտ 10 մլն հայերից շուրջ 7 միլիոնը բնակվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս։ Գիտակցելով այդ` պետք է մշակել ռազմավարություն՝ գալիք սերունդի հայեցի դաստիարակման, հայի նոր տիպարի ստեղծման համար՝ Հայաստանում և սփյուռքում տարբեր մոտեցումներ կիրառելով։ 

«Նովոստի–Արմենիա». պահպանե՞լ ենք, արդյոք,  մեր ինքնությունը դարերի ընթացքում։

Խ. Պարսամյան. դա մեր որոշումն էր, և մենք որոշեցինք պահպանել։ Ինձ համար հայկական ինքնության ամենագեղեցիկ դրսևորումներից մեկը Վարդանանց ոգու վեհությունն է, որը արտացոլում է մեր ազգային և հոգևոր գիտակցությունը։ Իսկ Ավարայրի ճակատամարտը (451թ.) հայ ժողովրդի քրիստոնեական ոգու անմահության խորհրդանիշն է։ Հայերը, հրաժարվելով ենթարկվել պարսիկներին և ընդունել զրադաշտականություն, միասնական պայքարում են ի պահ հայ հոգևոր և ազգային կյանքի շարունակության։ Վարդանանց ազատամարտի բոլոր նահատակները սրբադասված են Հայ Եկեղեցու կողմից։

Նոր ազգային հոգեկան կերտվածքի և հերոսական ոգու ձևավորման համար անհրաժեշտ նախապայման դարձավ այն աննախադեպ մշակութային վերելքը, որ բնորոշեց  հայոց պատմության «Ոսկե դարը» (V դար): Այդ նույն ոգով առաջնորդվելով որոշեցին շարունակել իրենց գոյությունը նաև Վարդանանց ժառանգորդները։ Իսկ մենք այսօր ի՞նչ ենք ուզում որոշել։

 «Նովոստի–Արմենիա». Դուք եղել եք հայկական եկեղեցու ներկայացուցիչը տարբեր երկրներում և շփվել եք աշխարհասփյուռ հայության հետ։ Կարելի՞ է խոսել հայության ամբողջականության մասին, թե՞ կենսապայմաններն ու միջավայրն անհաղթահարելի են դարձրել տարբերությունն ու առանձնահատկությունները տարբեր երկրներում բնակվող հայերի միջև։

Խ. Պարսամյան. ես ծնվել եմ պատմական Հայաստանի Արաբկիր համայնքում, մեծացել եմ Կոստանդնուպոլսում (1930թ.–ից` Ստամբուլ), որի հայկական վարժարաններում նախնական կրթություն ստանալուց հետո, ուսումս շարունակել եմ Երուսաղեմի Հայոց Պատրիարքության հոգևոր ճեմարանում։ Այն ավարտելուց հետո ձեռնադրվել եմ հոգևորական, դառնալով Հայ Եկեղեցու սպասավոր։ Այնուհետ բարձրագույն ուսումը շարունակել եմ Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի տարբեր համալսարաններում։  Շուրջ 35 տարի ծառայել եմ ԱՄՆ–ի Հայ Եկեղեցու թեմում։ Տարբեր երկրներում ականատես եմ եղել սփյուռքահայության եռանդուն կյանքին։ Ուշագրավ է, որ հայերն ուր էլ գնային, առաջինը եկեղեցի են կառուցում։ Սինգապուրում առաջին քրիստոնեական եկեղեցին հայկական է։ Ե′վ Չինաստանում, և′ Հնդկաստանում, և′ այլ երկրներում հայերը կառուցում էին եկեղեցիներ և կողքը` դպրոցներ։  Դա շատ անգամ զրկանքների, օր ու գիշեր աշխատելու գնով էր ձեռք բերվում։ Այդ եկեղեցիների եւ վարժարանների միջոցով էլ հայերը կարողացան սփյուռքում պահպանել իրենց հայությունը։ 

«Նովոստի–Արմենա». այսինքն արտասահմանում բնակվող հայերին միավորու՞մ են եկեղեցին ու դպրոցը։ 

Խ. Պարսամյան. հայ եկեղեցին, ուսումնական եւ ազգային հաստատությունները հնարավորինս պահպանում են հայկական կյանքի շարունակությունը։ Սփյուռքի ամեն համայնք ունի իր ինքնուրույն կերպարը։ Եվ դա լավ է։ Տարբեր երկրներում բնակվելու մեր փորձն ու բնիկների հոգեբանությանը հասկանալը կարող է մեզ օգտակար լինել։ Օրինակ, հանգուցյալ գործարար և ազգային մեծ բարերար Գևորգ Հովնանյանը, ում ես շատ լավ ճանաչում էի, ծնունդով Իրաքից էր։ Նա այնտեղ հաջողությունների էր հասել, բայց 1958 թվականին տեղի ունեցած հեղաշրջումից հետո տեղափոխվել էր ԱՄՆ, որտեղ ստեղծել էր շինարարական ընկերություն։ Երբ խնդիրներ սկսվեցին Իրաքի հետ և 2002-ին ԱՄՆ-ի կոնգրեսը որոշում ընդունեց  զինված ուժեր օգտագործել այնտեղ, Հովնանյանը, լինելով ազդեցիկ հանրապետական, նախագահ Բուշին նամակ գրեց, զգուշացնելով հնարավոր բարդությունների մասին, քանի որ լավ էր ճանաչում Իրաքը։ Ու նրա կանխատեսումն արդարացվեց: Այն, որ հայերը բնակվում են տարբեր երկրներում և լավ ինտեգրված են հասարակության սոցիալական կառուցվածքում, նրանց թույլ է տվել ձեռք բերել համակեցության փորձ և տվյալ երկրի մասին խորը իմացություն: Իսկ դա կարող է օգտակար լինել ոչ միայն մեզ՝ հայերիս, այլ ամբողջ աշխարհին։ Մեր պատմության մեջ դրա բազմաթիվ օրինակներ կան։

«Նովոստի–Արմենիա». իսկ կարո՞ղ են այդ հայերն օգնել Հայաստանին այս ծանրագույն պատմական պահին, որը մենք հիմա ապրում ենք։

Խ. Պարսամյան. Անխոս։ Ես ականատես եմ, թե սփյուռքահայությունը ինչ ջանքեր է գործադրել եւ գործադրում իրենց հայրենակիցներին օգնելու համար։ Դրա վերջին օրինակը, Արցախյան պատերազմի ընթացքում և հետպատերազմյան շրջանում ցուցաբերած բացառիկ զորակցությունն է, որ արտահայտվեց բոլոր համայնքներում կազմակերպված հանրահավաքներով և հանգանակությամբ՝ ի օգուտ Համահայկական հիմնադրամին։ Ընդհանրապես, անկախությունից ի վեր`  Հայաստանին օգնության նախաձեռնությունները սփյուռքում նոր թափ են առել։

«Նովոստի–Արմենիա». ես ի նկատի չունեմ փողը։ Պատրա՞ստ են, արդյոք, նրանք վերադառնալ Հայաստան և կառուցել պետություն։

Խ. Պարսամյան. իհարկե։ Լավագույնը հրեական նախօրինակն է։ Իսրայելը սկզբում փոքր պետություն էր, բայց երբ այն սկսեց զարգանալ տնտեսության, քաղաքականության, մշակույթի ոլորտներում, տարբեր երկրներից` նախկին ԽՍՀՄ-ից, հեռավոր Եթովպիայից և անգամ ԱՄՆ–ից աճեց հրեաների ներգաղթը, որը շարունակվում է մինչ օրս։

«Նովոստի–Արմենիա». ավելի քան մեկ դար շարունակ հենց Ցեղասպանության փաստն է եղել աշխարհասփյուռ հայության կապող օղակը, շփման կետը։ Չե՞ք կարծում, որ դա նպաստել է զոհի բարդույթի զարգացմանը, ինչը հանգեցրեց պարտվողական տրամադրությունների։

Խ. Պարսամյան. ես բազմիցս ասել եմ և կկրկնեմ, որ մենք պետք է գտնենք զոհի հոգեբանությունից ազատվելու ուղիներ։ Հայոց ցեղասպանության 100–րդ տարելիցի կապակցությամբ Հայ Առաքելական Եկեղեցին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում կատարեց Հայոց ցեղասպանության նահատակների սրբադասման կարգ։ Դա դարձավ լավագույն առիթը, ըմբռնելու այդ նահատակության արժեքը եւ հզորությունը։ Զոհի հոգեբանությունը տկարացնում է թե՛ մարդուն թե՛ ազգին, կապում է ձեռքերը։ Մենք պետք է ազատվենք դրանից` որ թևեր ձեռք բերենք թռիչք առնելու համար։ 

«Նովոստի–Արմենիա». մենք պետք է մեզ ասենք, որ հերոս ազգ ենք, քանի որ դարերով կարողացել ենք պայքարել սեփական ինքնության համար։

Խ. Պարսամյան. իհարկե։ Վարդան Մամիկոնյանի հետնորդները հերոսներ են, քանի որ զոհվել են սեփական Հայրենիքի և հավատքի համար։ Նույնը արել են Հայոց ցեղասպանության զոհերը։ Նրանք կարող էին ընդունել այլ որոշում (ոմանք այդպես էլ արել են), բայց մնացին անպարտելի։ Նրանք ունեին խիզախություն և ուժ, որոնք մեզ անհրաժեշտ են։ Մենք պետք է չափավորենք Հայոց ցեղասպանության թեմայի շոշափումը երիտասարդ սերնդի դաստիարակության ընթացքում։ Բնականաբար, այն մեր պատմության մասն է, և մենք պետք է ջանքեր գործադրենք, արդարության հաստատման և նման անմարդկային ոճրագործությունների կանխարգելման համար։ Բայց մենք ունենք հազարամյակների հարուստ ու բացառիկ պատմություն, որով նրանք պիտի հպարտանան, այլ ոչ թե տառապեն զոհի բարդույթից։

«Նովոստի–Արմենիա». վերջիվերջո մենք կարողացանք այնպես անել, որ Թուրքիան չկարողանա հասնել հայությանը վերացնելու իր նպատակին։ Մենք կանք, մենք պահպանվել ենք։

Խ. Պարսամյան. իհարկե, և դա մեր որոշումն էր։

«Նովոստի–Արմենիա». մենք երկար ճանապարհ ենք անցել որպես ժողովուրդ, ով առաջինն է ընդունել քրիստոնեությունը` որպես պետական կրոն։ Վերջին տարիներին ճի՞շտ ենք զարգանում հոգևոր տեսակետից։

Խ. Պարսամյան. յուրաքանչյուր ժամանակ ընձեռում է որոշակի հնարավորություններ և ունի իր մարտահրավերները։ Մենք ասում ենք, որ առաջին քրիստոնյա ազգն ենք։ Դա մեր ժողովրդի իմաստության արտահայտությունն է։ Այն ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհը դատապարտում և հալածում էր քրիստոնյաներին, մենք ընդունեցինք Քրիստոսի հավատքը, ուխտն ու ճշմարտությունը` որպես պետական գաղափար։ Հենց սրանում է մտքի սրությունն ու խորը գիտակցումը։ Սա մեր ժողովրդի բնավորության լավագույն դրսևորումն է։ Մեր ժողովուրդն արեց այդ քայլը ավելի քան 1700 տարի առաջ, ինչը դարձավ մեր ինքնության խարիսխը։ Այսօր ո՞ւզում ենք հավատարիմ մնալ այդ արմատներին, թե՞ նրանցից հեռանալ ։

«Նովոստի–Արմենիա». բայց մենք շարունակու՞մ ենք դավանել հիմնական քրիստոնեական արժեքները։

Խ. Պարսամյան. Ըստ ինձ, 19-րդ դարի վերջից սկսած Եվրոպայի աշխարհիկացման գործընթացը, ապա կոմունիստական գաղափարախոսությունը և արդի ժամանակաշրջանի համաշխարհայինացումը և «ազատ հասարակություն» գաղափարը հանգեցնում են նրան, որ մենք հեռանում ենք մեր ակունքներից։ Կարելի ընդօրինակել այն, ինչ նպաստում  է մեր ազգի առաջընթացին, բայց նկատի ունենալով մեր ազգային ինքնության առանձնահատկություննեըը։

«Նովոստի–Արմենիա». «Թավշյա» հեղափոխությունից հետո Հայաստանում հասարակության որոշ շրջանակներ սկսեցին հետապնդումներ իրականացնել եկեղեցու նկատմամբ։ Չե՞ք կարծում, որ դա քայքայում է ոչ միայն հոգևորականության, այլև պետականության հիմքերը, ինչը հղի է նորանոր կորուստներով։

Խ. Պարսամյան. Դարեր շարունակ եկեղեցի-պետություն համագործակցությամբ կարողացել ենք հաղթահարել ամեն դժվարություն և շարունակել մեր գոյությունը։ Պատմության տարբեր փուլերում հայ հոգևորականությունը և հայոց բանակը կարողացան միատեղ պաշտպանել հայ ինքնությունը։ Եվ այդպիսի օրինակները շատ են՝ վկայելու հոգևորականության և պետականություն համագործակցության դրական արդյունքների մասին։ Այսօր մենք պիտի որոշենք, թե կուզենք հավատարիմ մնալ այդ դաշինքին։

«Նովոստի–Արմենիա». հայ հոգևորականությունը միշտ մեծ դերակատարություն է ունեցել հայ ժողովրդի կյանքում։ Նրանք ոչ միայն հոգևոր արժեքների պահապահաններն էին, ուսուցիչներ, պատմաբաններ, այլև հաճախ զենքը ձեռքներին պայքարել են` պաշտպանելով հայրենի հողը։ Չե՞ք կարծում, որ տարիների ընթացքում նվազել է եկեղեցու դերը հայ ժողովրդի կյանքում, և եկեղեցու ու հոգևոր համայքնի միջև չկա երկխոսություն։

Խ. Պարսամյան. եկեղեցին միայն հոգևորականը չէ։ Պողոս առաքյալն իր Կորնթացիներին ուղղված առաջին նամակում (Ա. Կորնթ. 12:12-27) շատ գեղեցիկ կերպով եկեղեցին համեմատում է մարմնի հետ, որի գլուխը Քրիստոսն է, իսկ բոլոր մկրտվածները՝ այլ մասերը։ Արդյոք կարո՞ղ եմ ասել, որ մատն ավելի կարևոր է ականջից։ Ամեն մեկն ունի իր ուրույն դերը։ Մարմնի մասերը ներդաշնակ հաղորդակցելով, մարմինը առողջ են պահում։ Եվ այդ կապը և համագործակցությունը եկեղեցու առողջ լինելու գրավականն է։ Այսօր օբեկտիվ կերպով պետք է քննել այդ կապը՝ հասկանալ որքանով է առկա։ Այդ համագործակցության լիարժեք իրականացումը օգուտ է համայն ազգին։

«Նովոստի–Արմենիա». այսինքն, մենք բոլորս մեղավո՞ր ենք։

Խ. Պարսամյան. Այստեղ մեղավորության հարց չէ։ Եթե ներկա ժամանակաշրջանում  առաջացել են եկեղեցու տարբեր անդամների միջև համագործակցության որոշ հարցեր, պետք է դրանց լուծելու միջոցներ ձեռնարկել։

«Նովոստի–Արմենիա». Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը կոչ արեց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին հրաժարական տալ` քաղաքական ճգնաժամը կարգավորելու համար։ Ձեր կարծիքով,  ինչպե՞ս կարող է լուծվել այս ճգնաժամը, ի՞նչ է պետք անել։

Խ. Պարսամյան. Յուրաքանչյուր հայ, անկախ քաղաքական պատկանելիությունից և բնակության վայրից, հասկանում է, որ ծանր ժամանակներ են, և իրավիճակը խճճված է։ Մենք պարտվեցինք պատերազմում, կորցրեցինք տարածքներ և ունեցանք զոհեր։ Բնականաբար, այդ ամենը հանգեցրել է հոգեբանական տրավմայի։ Մարդիկ զայրացած են, շփոթության մեջ են, հիասթափված են, միմյանց են մեղադրում։ Այդ պատճառով մենք պետք է կանգնենք և մի պահ խորհենք։ Պետք է վերագտնենք մեր  հավատքը և հույսը ապագայի հանդեպ։ Հավատքը և հույսը, անձը և ազգը մեզ կուղղորդեն դեպի հրաշագործություններ։ Ներկայումս, տարբեր երկրներում ինչպես նաև Հայաստանում կան համաշխարհային մակարդակի խելացի, գիտակ և հաջողակ հայեր, որոնց պետք է համախմբել Հայաստանի ու Արցախի շուրջ։ Կարծում եմ նման առաջարկ արվել է Հայ Բարեգործական Ընդհանուր Միության կողմից։ Գրեթե նույնը առաջարկել է Հայաստանի նախագահը։ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը նույնպես հանդես է եկել իշխանություններին ուղղված կոչով։ Բայց ցավոք դա դեռ հնարավոր չի եղել իրագործել։ Պետք է միասնաբար ստեղծել հստակ տեսլական, թե ինչպիսի Հայաստան և սփյուռք են ուզում։ Ընդհանուր համաձայնության գալուց հետո, կմշակվի ռազմավարություն՝ այդ տեսլականը իրականացնելու համար։ Նախկինում որոշակի օգտակար փորձեր եղել են այս աշխատանքի կազմակերպման, բայց շարունակություն չեն ունեցել։ Կրկին որպես օրինակ բերեմ հրեաներին։ Նրանք տարիներ առաջ մշակել էին հստակ տեսլական և ռազմավարություն դա իրականացնելու համար։ Ի մասնավորի` նրանք երազում էին վերադառնալ Երուսաղեմ․․․։ Մեր ազգի առաջնորդները պետք է համախմբվեն հիմա և հանդես գան այս իրավիճակի հանգուցալուծման լուծումներով և խոսքը բնավ ներքին քաղաքական, իշխանական հարցերի մասին չէ։ Վստահ եմ, որ միայն համախորհուրդ պետք է հաջողենք։

«Նովոստի–Արմենիա». երկու հազար տարի կրկնում էին` հաջորդ Ամանորը` Երուսաղեմում։

Խ. Պարսամյան. այո։ Հետևաբար, նրանց տեսլականը հստակ էր։ Սեփական ծրագրի հիման վրա նրանք հասան նպատակին։ Մենք էլ պետք է աշխատենք ծրագրով։ Վստահ եմ, որ այդ ժամանակ կհասնենք հաջողության։

«Նովոստի–Արմենիա». մեր գործակալությունները գործարկել են «Հայաստան. ապագա կա′» հատուկ նախագիծը, որի հիմնական նպատակն է գտնել ճգնաժամից դուրս գալու ուղիներն ու մարդկանց շրջանում սերմանել հավատ ապագայի նկատմամբ։ Եվ ես չեմ կարող չհարցնել` Դուք հավատու՞մ եք Հայաստանի ապագային, այն որ մեր երկիրը կրկին ոտքի կկանգնի և կկարողանա հաղթահարել աղետի հետևանքները։

Խ. Պարսամյան. իհարկե հավատում եմ։ Հակառակ դեպքում չէի շարունակի մնալ հայ հոգևորական։ Ոչ միայն հավատում եմ, այլև պատրաստ եմ օգնել իմ համեստ հնարավորությունների չափով, որպեսզի այդ ամենը հնարավոր դառնա։ Հավատքով, հույսով և սիրով կարելի է անցանկալի իրավիճակները բարելավել։ Կաղոթեմ, որ դա իրականանա

ՏԱՐԲԵՐ ԼՈՒՐԵՐ

Այս անգամ Ալիևը պարտվեց

Բազմաթիվ տիտղոսներ ունեցող Ալիևը ծնկի եկավ Բուդապեշտում տեղի ունեցած ըմբշամարտի օլիմպիական վարկանիշային մրցաշարում.

Հայ մարզիկը` 21-ամյա Վազգեն Թևանյանը 65 կգ քաշային կարգում շանս չթողեց ու 9-0 հաշվով  եզրափակչում ջախջախեց ադրբեջանցի Հաջի Ալիևին։  Ալիևը աշխարհի ու Եվրոպայի եռակի չեմպիոն է, 2019 թվականի Եվրոպական խաղերի հաղթող, օլիմպիական բրոնզե մեդալակիր:

Մեր մարզիկն այս մրցաշարում ապահովել էր իր մասնակցությունը Տոկիոյի օլիմպիական խաղերին:

Մոլուքյան կղզիների բնակիչների հետքերով

Ara Shahbazian

20.03.2021/ Ara Shahbazian/Nid.oragir

70 տարի առաջ Հոլանդիան ստիպված էր հեռանալ անկախություն ստացած Ինդոնեզիայից։ Ինդոնեզական անհամար կղզախմբերից էր Մոլուքյան կղզիները։ Նրա բնակիչների զգալի մասը ծառայում էր Արևելահնդկական ընկերակցությունում, որպես ռազմիկ։ Երբ 1949 -ին չստանալով ՄԱԿ -ի աջակցությունը, Հոլանդիան ստիպված էր հեռանալ, մոլուքները, որոնց կեսը քրիստոնյա էր, հայտնվեցին ռադիկալ իսլամիստական Ինդոնեզիայի մահացու հարվածի տակ։ Որոշվեց նրանց ժամանակավոր տեղափոխել Հոլանդիա։ Ռոտերդամի նավահանգիստ հասած մոտ 12500 ներգաղթյալներին տեղավորեցին նախկին ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարներում։ Ժամանակավորը դարձավ մշտական և արդեն երրորդ սերունդն է, որ ինտեգրվելով Նիդերլանդական հասարակության մեջ, վերջապես իրեն լիարժեք քաղաքացի է զգում։ Մինչև վերջերս այս թեման եղել է զգայուն ու կիսահանրայնացված։ Վաղվանից հեռուստատեսությամբ կցուցադրեն մոլուկ ռեժիսորի նկարած ֆիլմաշարը, որ կպատմի նրա նախնիների ,,ոդիսականի,, մասին։

Հովիկ Ավանեսովի հարցազրույցը «Ձայն արդարության» ռադիոկայանին

Ս.թ. մարտի 16-ին «Ձայն արդարության» ռադիոկայանի հաղորդաշարի եթերում ՄՄՀ Կովկագիտության կենտրոնի գիտաշխատող  Հովիկ Ավանեսովը անդրադարձել է.

Տարածաշրջանում սպասվող զարգացումներին՝ այդ համատեքստում ընդգծելով, որ տարածաշրջանի մի շարք երկրներ պատրաստվում են լայնածավալ ռազմական գործողությունների:

Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի նկատմամբ նոր  ռազմական սադրանքների իրականացման հավանականություններին, որոնք կարող են  լինել  ինչպես դիվերսիոն գործողությունների տեսքով, այնպես էլ նոր պատերազմի ՝ կիրառելով  գերժամանակակից  ռազմական տեխնիկա:

Հայկական նոր բնակավայրերի բռնազավթման թուրք-ադրբեջանական քաղաքականությանը՝ մասնավորապես նշելով, որ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի առաջիկա նպատակներից է զավթել Զանգեզուրը, Մեղրին և Տավուշի մարզի որոշ բնակավայրերը:

Սահմանազատումների իրականացման ոչ իրավաչափ գործողություններին,

Թուրք-ադրբեջանական ռազմաքաղաքական ղեկավարության կողմից իրականացվող հակահայկական քաղաքականությանը և դրանից բխող հայկական պետականության անվտանգային համակարգի սպառնալիքներին:

Սահմանամերձ բնակավայրերի անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությանը, որի չիրականացաման պարագայում նոր տարածքների կորուստները կլինեն անխուսափելի:

Հայ-ռուսական համագործակցությանը՝ մասնավորապես ռազմական ոլորտում:

Արցախի Հանրապետության անվտանգության ապահովման իրավական ասպեկտներին:

Ադրբեջանի արհեստածին պետության ստեղծմանը և նրա հիմքում դրված հակահայկական ֆաշիզմին, ցեղասպանությանը և վանդալիզմին:

Ադրբեջանա-արցախյան հակամարտությանը:

Արցախի Հանրապետության կարգավիճակին՝ մասնավորապես ընդգծելով ԱՀ դե յուրե ճանաչման անհրաժեշտությունը:

Նիդերլանդներում խորհրդարանական ընտրություների օր էր.

 17.03.2021.Պարզվել է ընտրության եկած առողջապահության, բարեկեցության և սպորտի նախարար, փոխվարչապետ Հուգո դե Յոնգի անձնագիրը ժամկետանց է եղել, վարորդական իրավունքի վկայական էլ  չի եղել նրա մոտ: Նա ստիպված  վերադարձել է տուն `վավեր փաստաթուղթ բերելու համար: «Օրենքը վերաբերվում է նաև նրան: Նույնիսկ եթե նա լիներ թագավոր Վիլեմ-Ալեքսանդրը, մենք  թույլ չէինք տա նրան քվեարկել », - ասել է ընտրատեղամասի նախագահը:

20 րոպե է պահանջվել փոխվարչապետին օրենքով ու  օրինականորեն իր պարտականությունը կատարելու  համար:

AGBU Europe Newsletter - March 2021

 

AGBU Holds First Virtual Resilience Summit to Help Armenians Cope with Crises   In response to the collective toll the global pandemic and the trauma of the Artsakh War has taken on Armenians everywhere, a virtual summit on the psycho-social dynamics of these transformative crises was organized by AGBU in conjunction with the American University of Armenia (AUA) and the Armenian Mental Health Initiative (AMHI). The two-part virtual event, which took place on February 21 and February 22, was hosted by the AGBU Armenian Virtual College (AVC), enabling a diverse panel of experts to connect with an audience of over 200 participants across 26 countries....read more AGBU Goriz launches its 2021 digital programme   The AGBU Europe Goriz Leadership Development Programme was pleased to launch its 2021 digital programme with an insightful first webinar by Lara Tcholakian Doudaklian on “the role of collective traumas in the development of historically conscious leaders”. This year programme includes 6 webinars with top professionals from Armenia and the diaspora focusing on the leadership challenges during and after the Artsakh war, amidst the pandemic. To stay updated about the 2022 in person programme, please sign up here: http://www.leadership.am/ Conversation with Young Armenian Filmmaker Spotlights Women of Artsakh & Raises Awareness on Post-War Issues   Director Silva Khnkanosian shared insights about her film "Nothing to be afraid of" portraying the patient, painstaking and highly tensed work of women deminers in Artsakh. Organized by Bozar Center for Fine Arts,in partnership with AGBU Europe, the conversation was also an opportunity to inform on the current post-war humanitarian and security situation in the region....watch the conversation EU Ambassador to Armenia attends Volunteer Appreciation Day organized by AGBU Armenia   AGBU Armenia organized an evening in Yerevan to show gratitude to all those who contributed to the EU's "Rapid Emergency Response to Families from Nagorno Karabakh" programme, helping with the delivery of humanitarian aid to displaced families from Artsakh. Attending the evening, EU Ambassador Andrea Wiktorin thanked the Armenian American University, the Yerevan State University, the Armenian Educational Institution, Birthright Armenia, Armenian Volunteer Corps, as well as AGBU Young Professionals for their support....read more Creating Impact: Datev Soulian   Since 2015, Datev Soulian is the chairman of the Armenian Cultural Association of Barcelona (ACAB), which serves as a bridge to AGBU, AGBU Europe and AGBU Armenia. Find out more about his story and his engagement in this interview published in The Insider....read more

Articles in French by AGBU in NAM Nouvelles d'Arménie Magazine - UGAB France: bilan de l'année 2020 - UGAB Europe: bilan de l'année 2020 - UGAB Valence: les bénévoles viennent en aide aux populations réfugiées Read the articles in French AGBU Events Near You