The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր

The Netherlands Diary/Նիդ.օրագիր
The Netherlands Diary

Wednesday, 2 December 2020

Լապշինը վաճառել է Բաքվում գերեվարության ժամանակ հագած բաճկոնը

 Александр Лапшин



Ընկերներ, ուզում էի ասել, որ իմ հայտնի կարմիր բաճկոնը, որի մեջ Մինսկից Բաքու եմ թռել 2017 թվականի փետրվարի 7-ին, վաճառվել է 2700 դոլարով: Բաճկոնը պահվել է վակուումային պայուսակում ամբողջ ժամանակ երբեք չի լվացվել եւ պահպանում է Ադրբեջանի ղեկավարի, նրա ընտանիքի անդամների եւ այլ կոների հոտը այս ռեժիմի կառավարությունում:
Գումարը կգնա վիրավոր հայ զինվորներին օգնելու եւ բառացիորեն վաղը այս գումարը կբաժանենք Երեւանի հիվանդանոցներում մոտ 15-20 տղաների: Դա փոքր բանն է, որ կարող եմ անել:
Վաղը երեկոյան կամ մյուս օրը առավոտից վիդեոն ենք խմբագրելու, թե ինչ ենք անում այս օրերին ։ Կարծում եմ Վադիմ Հարությունովի ′′ Անտիտոպոր ′′ ալիքով դուրս կգա, նա ինձ հետ Երեւանում է ։
Հ.Գ- Ալեքսանդր Լապշինի հայտնի բլոգը PUERRTTO անվամբ https://puerrtto.livejournal.com/ «Նիդերլանդական օրագրի» հետ մեկտեղ https://niderlandakan.livejournal.com/, որպես բարեկամ գտնվում է միևնույն (
LiveJournal
)
LiveJournal Russia
կայքում:
Լապշինի հարցազրույցը` 1in am եթերում Գոհար Հայրապետյանի հետ` այստեղ


Друзья, хотел сказать, что моя знаменитая красная куртка в которой я летел персональным джетом президента Алиева из Минска в Баку 7 февраля 2017 продана за 2700 долларов США. Куртка все это время хранилась в вакуумном пакете, ни разу с тех пор не стиралась и хранит запахи кресла, в котором не раз сидел глава Азербайджана, члены его семьи и другие шишки в правительстве этого режима.
Деньги пойдут на помощь раненным армянским солдатам и буквально завтра разделим эту сумму примерно на 15-20 парней в больницах Еревана. Это то малое, что могу сделать.
Завтра вечером, или послезавтра утром смонтируем видео, где расскажем о том, чем занимаемся эти дни. Думаю, выйдет на канале Вадима Арутюнова "Антитопор", он тут со мной в Ереване.
На изображении может находиться: 1 человек, стоит
3 827
Охват (люди)
339
Взаимодействия
60
Комментарии: 1
Поделились: 8
Нравится
Комментировать
Поделиться

Tuesday, 1 December 2020

Նիդերլանդների արտակարգ և լիազոր դեսպանի ու Համահայկական հիմնադրամի Հոլանդիայի մասնաճյուղի տնօրենի այցը «Զինվորի» տուն վերականգնողական կենտրոն

 



  · 

28 ноября в 23:06 : Նիդերլանդների թագավորության արտակարգ և լիազոր դեսպան Նիկոլաս Սխերմերսին Համահայկական հիմնադրամի Հոլանդիայի մասնաճյուղի տնօրեն Հարություն Սիմոնյանի ուղեկցությամբ այցելել էր «Զինվորի» տուն վերականգնողական կենտրոն։ ԵՊԲՀ ռեկտոր Արմեն Մուրադյանը և վերականգնողական կենտրոնի տնօրեն Հայկուհի Մինասյանը պատվիրակությանը ծանոթացրել են վերականգնողական կենտրոնի հնարավորություններին, ներկայացրել կենտրոնում առկա բուժսարքավորումները:Դեսպանին ներկայացվել է կենտրոնի պատմությունը, առաքելությունը և զարգացման տեսլականը։ Այցի ընթացքում քննարկվել են համագործակցության հետագա ծրագրեր՝ ուսումնական և կլինիկական ոլորտներում, ինչպես նաև պայմանավորվածություններ են ձեռք բերվել փոխայցեր կազմակերպելու՝ մասնագիտական փորձի փոխանակմանը նպաստելու նպատակով:Նիդերլանդների թագավորության արտակարգ և լիազոր դեսպան Նիկոլաս Սխեմերսին տեղեկացվել է նաև, որ Զինվորի տանը բուժում են ստանում ինչպես Արցախյան առաջին պատերազմում, այնպես էլ Ապրիլյան և 2020 թվականի պատերազմների ընթացքում վիրավորում ստացած զինվորները:Դեսպանը տպավորված էր Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնի աշխատանքներով, հնարավորություններով և մասնագիտական հաջողություններով։ Նիկոլաս Սխեմերսին հաճելիորեն զարմացրել է նաև այն փաստը, որ մինչ այս պահը որևէ COVID-19-ի դեպք չի արձանագրվել վերականգնողական կենտրոնում։Հանդիպման ավարտին դեսպանը վերականգնողական կենտրոնում բուժվող տղաներին մաղթել է արագ ապաքինում՝ նշելով, որ այս հաստատությունը չափազանց կարևոր է ոչ միայն մատուցվող բարձրորակ ծառայություններով ու ժամանակակից սարքերով, այլև իր բովանդակությամբ ու ջերմ միջավայրով։Հյուրերը տեղեկացել են, որ վերականգնողական կենտրոնը հիմնադրվել է ՀՀ Պաշտպանության նախարարության, Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի, «Աջակցություն վիրավոր զինվորներին և զինհաշմանդամներին» հասարակական կազմակերպության, ինչպես նաև մի շարք նվիրյալների ու բարերարների համատեղ ջանքերով:


 1 декабря в 17:39  · Ինչպես արդեն ավելի վաղ տեղեկացրել էինք` Նիդերլանդների թագավորության արտակարգ և լիազոր դեսպան Նիկոլաս Սխեմերսը, Համահայկական հիմնադրամի Հոլանդիայի մասնաճյուղի տնօրեն Հարություն Սիմոնյանի հետ  այցելել էր Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն։ Հյուրերին ներկայացվեցին  Զինվորի տան պատմությունը, առաքելությունը և զարգացման տեսլականը։ Այցի ընթացքում քննարկվեցին նաև համագործակցության հետագա ծրագրերը: Վերականգնողական կենտրոնը հիմնադրվել է ՀՀ Պաշտպանության նախարարության, Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի, «Աջակցություն վիրավոր զինվորներին և զինհաշմանդամներին» հասարակական կազմակերպության, ինչպես նաև մի շարք նվիրյալների ու բարերարների համատեղ ջանքերով:Նկարում `դեսպան Նիկոլաս Սխերմերսը և Համահայկական հիմնադրամի Հոլանդիայի մասնաճյուղի տնօրեն Հարություն Սիմոնյանը  Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնում:

Հայ ազնվական տոհմեր. ԱՄԱՏՈՒՆԻՆԵՐ

 ՈՒշադրություն

Հայ ազնվական Ամատունի տոհմի մասին պատմող «Նիդերլանդական օրագրի» այս բացառիկ նախագծի հեղինակն է Վահան Ամատունին (Հայ Ազիանը): Այն նպատակ ունի սփյուռքի և Հայաստանի մեր ընթերցողներին ծանոթացնել հայ ազնվական դասին, բացահայտել նրանց մասին գրված ու ավելի շատ չգրված էջերը, վեր հանել հայ ժողովրդի պատմության պայծառ էջերն ու պատմել մեր անվանի զավակների մասին: Այն շարունակական է, առաջին անգամ բացառիկ իրավունքով տպագրվում է ԳՈՐԾԱՐԱՐ հայ-ռուսալեզու միջազգային ամսագրում


Ամատունիների նախարարական տոհմի
 նշանակը՝ հաստատված՝ Վրաց Հերակլ Բ
թագավորի կողմից՝ 1784 թ-ին հունվար 1-ի
հրովարտակով ևշնորհված իշխան
 Պետրոս ԱզարյանԱմատունուն
 (Զինանշանի հեղինակ՝ Սուրբ
Տրդատ Մեծի ասպետական
միաբանություն, 2016 թիվ):
 Ամատունիների շառավիղները 

Հայոց պատմության մութ ու լուսավոր խորշերից առանձնակի պայծառությամբ ու շեշտադրությամբ փայլատակում ու առանձնանում է ազնվական ծագում ունեցող ԱՄԱՏՈՒՆԻՆԵՐԻ տոհմը:
Ովքե՞ր են նրանք, որտե՞ղ են հասնում նրանց շառավիղները...
ԱՄԱՏՈՒՆԻՆԵՐ: Որքան էլ պատմական տվյալները ժլատ լինեն, այնուամենայնիվ Ամատունիների մասին մեզ հասած տեղեկությունները խորհելու, վերլուծելու և հետագա եզրահանգումների տեղիք են տալիս, Այս տոհմը ներկայացնողներն աչքի են ընկնում իրենց բացառիկ ընդունակություններով, կողմնորոշվելու ու խելացի որոշումներ ընդունելու ունակաությամբ:Ովքե՞ր են Ամատունիները Նրանց մասին հայկական սովետական , Վիքիպեդիա ինտերնետային և այլ հանրագիտարաններում կարող ենք կարդալ հետևյալը՝ արիական ծագում ունեցող հայ նախարարական հնագույն տոհմ. ԱՐՏԱԶ գավառը Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգում, Ամատունիների նախարարական տոհմի ժառանգական տիրույթներից է:  Հայոց արքունիքում ունեցել են ազդեցիկ դիրք , վարել են հազարապետության պաշտոնը։ Զորանամակում Ամատունիների զորաբաժինը չի հիշատակվում։ Ըստ Մովսես խորենացու՝ «Հայոց Ամատունի նախարարությունը դրանք բնիկ հրեաներ են, որ եկել են արյաց երկրից, մի ոմն Մանուից, որը մի ուժեղ մեծահասակ որդի ուներ, Սամսոն անունով, ինչպես հրեաների մեջ սովորություն կա՝ նախնիների անունները դնել ըստ հույսի: Եվ այս ճշմարիտ է, ինչպես այժմ էլ նկատվում է Ամատունիների սերնդի մեջ, որ նրանք հաղթանդամ, վայելչակազմ և ուժեղ մարդիկ են, պատշաճ ամեն բանում: Սրանք տարածված են եղել Արշակի ձեռքով, որ պարթևական ցեղից առաջինը թագավոր դարձավ, և առաջադիմելով Պարսկաստանում է՛լ առավել պատվի հասան: Իսկ թե ինչ պատճառով նրանք մեր երկիրը եկան՝ չգիտեմ, միայն թե Արտաշեսից պատիվներ են գտնում գյուղերով ու դաստակերտներով և կոչվում են Ամատունիներ, այսինքն՝ եկվորներ»։  (Պատմություն Հայոց, Վենետիկ, 1881, էջ 288-289)
Թովմա Արծրունին գրում է՝ «Իսկ զանուն քաղաքին կոչեցին Արտամատ, որ թարգմանեալ ստուգաբանի Արտաշէսի ձեռակերտ կամ թէ Արտաշէսի եկք, զի ըտ պարսիկ ձայնի Մատ եկք թարգմանի»: (Պատմություն Արծրունեաց, Կ.Պ., 1852, էջ 57)
Զարմանալին այն է, որ Խորենացին ԱՀՄԱՏԱՆ-ի նմանությունից չի ստուգաբանում նրանց անվան ծագումը, որը Ղուկաս Ինճիճյանի (1758-1833) համաձայն հնարավոր է (Հնախօսութիւն, Բ., էջ 164, ծն. 1): Կամ նույնիսկ չի բխեցնում ՄԱՆ բառից:
Ըստ Բարսեղ Սարգիսյանի (1852-1921), Մովսես Խորենացու «հնարագիտութիւնն» է Ամատունիների հրեական ծագումը: Այն միտված է ընդունելու թե «ի ժամանակս Տիգրանայ հանդիպեցաւ նոցա մուտքն ի Հայս ...» (Ագաթանգեղոս եւ իր բազմադարեան գաղտնիքը, Վենետիկ, 1890, էջ 89):
Գրիգոր Ղափանցյանը (1887-1957) գրում է՝ «Խոռից Խորենացին կազմում է Խոռխոռունի նախարարությունը, այսինքն պիտի ընունենք, որ այդ ազդեցիկ իշխանությունը խուռիական ծագում ունի, ինչպես Մանդակունիները Manda ցեղից, Սլկունիները Sale ցեղից (Salak և Malak անուններից), Ամատունիները Mada (Մեդացի) ցեղից և այլն» (Պատմութիւն Ուրարտուի, Երևան, 1940, էջ 34-35):
Ամատունիները կարող են նաև «ուրարտական» սերունդ լինել: Բասմաջյանը Ամատունին նույնացնում է Ամադանի հետ, իսկ ուրիշները Շամատուանի հետ (Նիկոլսկի):
Ն. Ադոնցը նրանց անվան ծագումը կապում է Հերոդոտոսի հիշատակած մատիեններ ցեղանվան հետ։ Բազմաթիվ հետազոտողներ Ամատունի ազգանվան ծագումնաբանությունը հետևյալ կերպ են ներկայացնում՝ Ամո - վերածնունդ և տուն (ծուխ, տուն , օջախ): Այսպիսով ազգանվան հիմքում կա բարձր տան ներկայացուցիչ, նախարար, ազնվական բացատրությունը:

3-րդ, 4-րդ դարերից հայտնի է Օտա Ամատունի իշխանի անունը: Նրա ծննդյան և մահվան տարեթվերն անհայտ են: Տրդատ Գ թագավորի բացակայության ժամանակ պաշտպանել է Անի բերդը, ինչպես նաև արքունի բոլոր գանձերը, Անահիտի և Արամազդի ոսկյա արձանները։ Խոսրով Բ Մեծի սպանությունից հետո մինչև Տրդատ Գ Մեծի գահակալությունը, Պարսից կոտարծից փախցրել և խնամել է Խոսրով Բ-ի դստերը՝ Խոսրովիդուխտին: Իսկ երբ Տրդատ Գ-ն հաստատվել է գահին, Օտա Ամատունին նշանակվել է նախարարապետի պաշտոնին։ Ըստ Ագաթանգեղոսի` «...Թագավորի վախեցած քույրը եւ մյուս մերձավորները վերջ ի վերջո խորհրդակցում են եւ որոշում Օտա անունով ավագ նախարարին ուղարկել Արտաշատ` Գրիգորիսին բանտից հանել-բերել»: Խոսքը Գրիգոր լուսավորիչի մասին է, երբ քրիստոնեա ապստամբները ճնշում են գործադրել Տրդատ Գ Մեծ թագավորի վրա:
Վարկած կա, և դա մասնավորապես հաստատում են Օտյան առանձնահատուկ ազգանվան կրողները, որ իրենց գերդաստանի ակունքները գալիս են Օտա Ամատունուց: Այս ընտանիքից են սերում Գրիգոր Օտյանը, երկիծաբան Երվանդ Օտյանը և էլի շատ ուրիշ անվանի մարդիկ:

Փավստոս Բուզանդի «Հայոց պատմություն» գրքից տեղեկանում ենք. Սանեսան թագավորի զորքերի դեմ (336թ) Օշականի ճակատամարտում Ցլու գլուխ կոչվող բլրի մոտ տարած հաղթանակի առթիվ Հայաստանի Խոսրով Գ Կոտակ թագավորը, որն ստիպված հեռացել էր Կոգովիտ գավառի Դարույնք բերդը, փայլուն հաղթանակից հետո Ամատունի իշխան Վահանին է նվիրում Օշականը, որն այնուհետև Ամատունիների ավանդական նստավայրը դարձավ: Եվ ընդհանրապես Օշականը Ամատունիների համար այն բնակավայրն է, որ համեմատաբար անապական է մնացել, չի ասպատակվել օտար նվաճողների ավերվածություններից, հետևաբար հանդիսացել Ամատունիների շառավիղների մի ճյուղի պահպանման լավագույն նախապայմանը, ինչին դեռ կանրադառնանք:
Օշականը Դիդի կոնդ կոչվող բարձրունքից:Այստեղ է
 թաղված վարդապետ Սահակ Ամատունին

IV դ. վերջերին հիշատակվում է Պարգև Ամատունի իշխանի անունը, որը համագործակցելով Շավարշ Կամսարականի հետ, փորձում էր պարսից գերությունից ազատել Հայաստանի  Խոսրով Դ.  թագավորին: փորձը ձախողվում է Սասանյան պարսից Արտաշիր թագավորը Ամատունուն և Կամսարականներին հայրենական գահից իջեցրեց կրտսեր նախարարների կարգը։
Վահան Ամատունու շառավիղից, հաւանաբար` թոռը, Վահան Բ. Ամատունի իշխանը, որ Մեսրոպ Մաշտոցի աշակերտներից էր , հայտնի իր իմաստութեամբ, խոհեմութեամբ եւ արժանիքներով իր ուսուցիչ Սեսրոպ Սաշտոցի դին էջմիածնից տեղափոխում է Օշական՝ նրա գերեզմանի վրա կառուցում կենտրոնագմբեթ եկեղեցի-դամբարան։ 439-ին Մաշտոցի վախճանվելուց հետո Վէճ ծագեց թէ ո՞ւր պիտի հանգչի վարդապետի մարմինը: Մեծ հեղինակություն վայելող Վահան իշխան Ամատունին կարողացավ բոլորին համոզել , որ Մաշտոցին տեղափոխեն իր նստավայր Օշական: 442-ին իշխանը նրա գերեզմանին կառուցում է գմբեթաւոր կլոր եկեղեցի: Ինքը' Վահան Ամատունին, Օշականում բնակվող իր հարազատներին կտակում է իրեն թաղել Մաշտոցի շիրիմից 40 բազուկ հեռավորությամբ:
Իշխան Վահան Ամատունու գերեզմանը(5-րդ դար, հուշակոթողը տեղադրվել է 1880թ.)


Ավարայրի պատերազմից առաջ, երբ պարսից Հազկերտ շահը փորձեց հայ ժողովրդի վզին փաթաթել զրադաշտականությունը , Տիզբոն գնացող նախարարների մէջ էր Վահան Ամատունի Հայոց Հազարապետը, որը մերժեց պարսից շահի ստորացուցիչ առաջարկը: Արտաշատում հրավիրված հատուկ ժողովովում Վահան Ամատունին վերհաստատվում է , որպես հազարապետ: Մասնակիցների թվում էին նաև Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի աշակերտները, որոնք քաջատեղյակ էին ժամանակի աստվածաբանական ու փիլիսոփայական գրականությանը: Պարսից արքունիքին ուղղված պատասխան նամակում նրանք

Հայերեն տառերի հուշարձան Օշականում
հիմնավորապես պաշտպանում էին քրիստոնեական հավատքի ճշմարտացիությունը: «Այս հավատից մեզ ոչ ոք չի կարող խախտել, ո՛չ հրեշտակները և ո՛չ մարդիկ, ո՛չ սուրը և ո՛չ հուրը, ո՛չ ջուրը և ո՛չ էլ որևէ այլ դառն հարված»,- գրում էին նրանք: Այսպիսով, հայերը կտրուկ մերժեցին կրոնափոխության առաջարկը: Պարսիկները ներխուժեցին Հայկական տարածք իշխան Առանձար Ամատունին հետախուզեց հակառակորդի տեղաշարժերը, զորքերի քանակը, կազմը և դիրքավորումը, ապա 2000 մարտիկով դարանակալեց և ոչնչացրեց շրջակա հայկական բնակավայրերն ասպատակող պարսկական զորամասը, իսկ մնացածներին հալածեց մինչև նրանց զորաճամբարը:

Առյուծին նետահարող, ձի հեծած Մանուել Ամատունու
 քանդակը

VI-ից – VII դարերի Պտղնի գյուղում գտնվող վաղ միջնադարյան հայկական ճարտարապետական անզուգական ու եզակի` Պտղավանք հուշարձանից,  հայտնի է դառնում, որ այն կառուցել է իշխան Մանուել Ամատունին, պատկերաքանդակներից  մեկը փորագրված է «ՄԱՆՈԻԵԼ ԱՄԱՏՈԻՆԵԱՑ ՏԵՐ» մակագրությամբ։
Մի կողմ թողնելով կիսավեր այս կառույցի եզակի ու վեհաշուք ճարտարապետական ոճին անդրադառնալը, նշենք, որ այն հարուստ է  բարձրարվեստ զարդաքանդակներով ու

Նիզակով մենամարտող Սահակ Ամատունին
պատկերաքանդակներով: Եզակի են  հարավային մուտքի զարդակամարի ձախ` հորիզոնական մասում, առյուծին նետահարող, ձի հեծած Մանուել Ամատունու քանդակը, իսկ զարդակամարի աջ  մասում`առյուծի հետ նիզակով մենամարտող Սահակ Ամատունին ՝  Մանուելի որդին: Ուշագրավ է  նաև հարավային շքամուտքի կամարի կենտրոնում, մեդալիոնի մեջ Աստվածածնի պատկերաքանդակը` երկու կողքերին հրեշտակներով, սափորների քանդակաշարը և արմավենու ծառի տակ նստած առյուծի քանդակը: Շատերն այն նույնացնում են  Աստվածաշնչի Դանիելի` գբում պահվող առյուծներին: Այստեղ մեկ կարևոր հանգամանք պետք է հաշվի առնել, որ ամատունիների իշխանական նշանակում (գերբում) առկա են թե արմավենին և թե խոցվող առյուծը, որ հզոր, բայց պարտվող թշնամու  խորհրդանիշ է: Այս տեսանկյունով Պտղավանքի հիշյալ խորհրդանիշերը տարբերվում են մյուս վայրերի հին հուշարձանների զարդաքանդակներում պատկերվածներից:

Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս, նշանավոր հայագետ Գարեգին Հովսեփյանը մանրամասն վերլուծել է այս արձանագրությունը և  իմի բերել Պտղնավանքի և Ամատունյաց տոհմի մասին եղած տեղեկությունները  գրել է.

«Հինգերորդ դարի վերջում և 6-ի սկզբում Ամատունեաց նահապետն էր Մանդեն,որ մասնակից էր   Բաբկեն  կաթողիկոսի ժողովին, 505 թվին։ Այնուհետև Ամատունի իշխանի հիշատակություն չունենք մինչև 6-րդ դարի վերջը, երբ հանդես է գալիս Կոտիտ Ամատունեաց տէրը, որը պետք է ապրեր 590- 600 թթ  հետո։  Պատկերաքանդակին հիշատակված Մանուել Ամատունեաց տերը պետք է ապրեր 510—590 թվերի մեջ»: 
Պտղավանքի պատերից մեկի վրա քանդակած  ամատունիների իշխանական նշանակի (գերբի) առկա
արմավենին և խոցվող առյուծը
Գիրք թղթոցի  552-53 թվականի մի այլ վավերականում  Ներսես Բ-ի միաբանական թղթին  ստորագրում են մի շարք իշխաններ, ոմանք իրենց տոհմական, և ոմանք միայն հայրանունով։  Դրացանից մեկը` «Սահակ   Մանուելյան», որին պիտի համարել տաճարի հիմնադրի որդին։ 
Այս հավանական ենթադրությունների և տվյալների վրա Պտղավանքի շինության ժամանակր ենթադրվում է 6-րդ դարի երկրորդ քառորդը` Մանուել Ամատունեացին համարելով Մանդենի որդին, իսկ Կոտիտին  Սահակ   Մանուելի Ամատունու որդին:
Մեր ժամանակների համշենյան պատկեր
Ըստ հայ պատմիչ Ղեւոնդի տեղեկության` 789-ին, արաբական հալածանքներից խույս տալով, 12 հազար հայ` տղամարդ, կին եւ երեխա, Ամատունեաց տոհմի նախարար Շապուհի եւ նրա որդի Համամի գլխաւորութեամբ` այլ հայ նախարարների եւ իշխանների, նաև` նրանց հեծելազորի հետ թողնում են Հայաստանի կենտրոնական շրջաններ` մասնավորապես Վասպուրականի Արտազ գավառից (մասամբ՝ Այրարատից) և ուղեւորւում հունաց աշխարհ, այսինքն` Բիուզանդիա Խաղտիք (Խալդիա)  : Արաբական զորքերը հետապնդում են երկրից հեռացող հայերին, որոնք Կոխ գավառում նրանց պարտության մատնեցին, իսկ իրենք, անցնելով Ակամսիս կամ Ճորոխ գետը, Եգերների երկրով մտան Պոնտոս: Բիուզանդական կայսր Կոնստանտինը նրանց ընդունեց բարեհոգաբար, հաստատեց նրանց նախարարական իրավունքները և նրանց բնակեցրեց բարեբեր երկրամասում: Տամբար վայրում Համամ իշխանը հիմնել է Համամշեն (Համշեն) ավանը, որի անունով կոչվել է գավառակը:
Ահա այսպեսի ճակատագրով հայ իշխանական տները կորցրել ու վերականգնել են իրենց իրավունքներն ու կոչումները: Այդ արտագաղթի առիթով հիշատակվում են ոչ միայն Շապուհ եւ Համամ իշխանները, այլև` հայոց կաթողիկոս Եղիպատրուշեցին (775-788): Համշենի հայկական իշխանութեան ստեղծումը կարելի է թվագրել 789 կամ 790 տարեթվերով` Նրանց բնակավայրը կոչվեց Համամշեն (Համամ իշխանի անունով), իսկ իրենք՝ համշենցիներ:  Քաջքար լեռան հյուսիսային լանջերի և շրջակա ձորերի հետ կազմել է Համշենի կիսանկախ իշխանության կորիզը։ Համշեն կամ Համամշեն, հայկական կիսանկախ իշխանություն, ապա՝ հայաբնակ գավառակ Սև ծովի հարավարևելյան ափին, VIII դարի վերջից-XX դարի սկզբին։ Ներկայումս քաղաք Թուրքիայում։  Ցավոք վերջին դարերում, սկսած 1690-1700 թվականներից համշենահայությունը ենթարկվել է բռնի իսլամացման: Հր. Աճառեանի տվյալներով մինչև հայոց ցեղասպանությունը Թուրքիայում բնակւում էր 20 հազար քրիստոնյա համշենցի եւ մոտ նոյնքան էլ մուսուլման  համշենցի:

Քրիստոնյա համշենահայությունը հայոց ցեղասպանության ժամանակ դարձավ թուրք վանդալների զոհը: Բացառված չէ, որ նրա մի մասը ընդունել է իսլամը և առ այսօր բնակվում է Թուրքիայի տարբեր վայրերում` պահպանելով իր բարբառն ու սովորույթները: Սկսած 19-րդ դարի 60-ական թթ., բայց առավել զանգվածաբար` 1877-1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմից հետո համշենահայերն սկսեցին վերաբնակվել Սև ծովի հյուսիսարևելյան ափերում և հաստատվեցին Սուխումում, Սոչիում, Մացեստայում, Մծարայում, Ծեբելդայում, Ադլերում, Շապշուղում, Նոր Աֆոնում և այլ բնակավայրերում: Հետագայում նրանք տարածվեցին Կուբանի եւ Եկատերինոդարի ուղղութիւններով` հիմնելով նոր բնակավայրեր: Այսպիսով Ամատունիների մի ճյուղից ձևավորվում է համշենահայությունը, որի մասին հպանցիկ հակիրճ անրադարձ կատարեցինք:
Այսօրվա համշենահայուհի


Դժբախտաբար պատմական անցյալից Ամատունիների մասին ամբողջական ու մանրամասն տեղեկություններ անհնար է հավաքել, քանզի հայոց պատմության ողբերգական էջերում, միշտ էլ թշնամու հետապնդման թիրախում հայտնվել են հայոց արքայական ու նախարարական տոհմերը ու նրանց ժառանգների մասին ժամանակագրությյան տրամադրած տվյալներն ընդհատվում են: Հայ միջնադարյան իշխանությունները բազմաթիվ հարվածներ են կրել, նաև մոնղոլ-թաթարական հորդաներից։ Հայ իշխանությունների զգալի մասը (այդ թվում Վահրամյանները, Դոփյանները, Իվանյաները, Խաղբակյան-Պռոշյանները) կործանվեցին. միայն մի քանի իշխանական տներին հաջողվեց պահպանել իրենց իշխանությունները. մասնավորապես Խաչենի Հասան-Ջալալյաններին, Սյունիքի Օրբելյաններին։ Հայ իշխանական տոհմերից ոմանք փրկվեցին Վրաց Թագավորությունում և ընդրկվեցին վրաց իշխանական դասի մեջ (այդ թվում Թումանյանները, Ամատունիները, Արղությանները և այլք)։ Այդ իսկ պատճառով Հայոց պետականության կորստի պայմաններում հայ ազնվական շատ գերդաստաններ հանգրվան են գտել օտարության մեջ: Վրաստանի և Ռուսաստանի արքունիքներում ըստ արժանվույն իրենց դրսևորել են Ամատունիները:

Գրիգորը (Գեորգի) , Վահանը ծառայել են իրանական շահին և եղել են Նախիջևանի մելիքները, հենց նրանց հետնորդներն էլ, որոնց հետ կապ ենք գտել Օշականում ապրող Ամատունիների հետ, տեղափոխվել են Վրաստան: 1784 թ. վրաց Հերակլ Երկրորդ թագավորը հատուկ հրովարտակով Սարգիս (Սերգեյ)Ազարյան Ամատունուն շնորհեց վրաց արքունիքի ազնվական-իշխանի տիտղոս,հաստատելով Ամատունիների գերբը: Վրացական թագավորների կողմից նման կարգի վավերացում պատմության մեջ աննախադեպ է և հայտնի չէ: իսկ 1826 թ. Նիկոլայ Առաջինը Գերասիմ Սերգեյի Ամատունուն և նրա որդիներ Ռաֆայելին և Միխաիլին, ինչպես նաև եղբորորդի Իվան Գեորգիի Ամատունուն շնորհում է ռուսական արքունիքի ազնվականական տիտղոս: 1850թ. նոյեմբերի 30-ի, 1858թ.դեկտեմբերի 17-ի և 1859թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ էլ իշխանական տոհմի շնորհին է արժանանում նրանց որդիները' Պետրոս, Միխայիլ, Նապոլիոն Հովհաննեսի (Իվանի) , Գեորգի Միխայիլի և Նիկոլայ Ռաֆայելի Ամատունիները: Հիշյալ տվյալները, ինչպես նայև Ամատունիների այս տոհմածառը, ձեզ ենք ներկայացնում 1996թ Մոսկվայում հրատարակված «Дворянские роды российское империй» գրքի 4-րդ հատորից, որը հետագա հիմք հանդիսացավ մեր լրացուցիչ ուսումնասիրությունների:
Ցարական Ռուսաստանում
 բարձր պաշտոն զբաղեցրած
 իսկական պետական
 խորհրդական, իշխան
 Նիկոդիմոս Ամատունին

Եթե ուշադիր նայենք «Дворянские роды российское империй» գրքում հրապարակված այս տոհմածառին, ապա հստակ է, որ այն ամբողջական չէ: Ազարբեկի որդի Պետրոսը (Պյոտր) ունեցել է երեք որդի' Իվանը (Հովհաննես), Սերգեյը (Սարգիս) և Գասպարը: Թերևս այս տոհմածառում ընդգրկված են Սերգեյի (Սարգիսի) ժառանգորդները, ովքեր ազդեցիկ գործունեություն են ունեցել Ռուսաստանի ու Վրաստանի հասարակական-քաղաքական, մշակութային կյանքում, զբաղեցրել են պատասխանատու պաշտոններ:
Թերևս այստեղ ամբողջական չեն Ազարբեկի որդի Պետրոսի մյուս որդիների' Իվանի (Հովհաննես) և Գասպարի ժառանգների մասին տեղեկությունները:
Ամատունի Իվանի (Հովհաննեսի) մասին հետևյալը պարզեցինք, կրկին Վրաստանում ապրած ամատունիներից` խոշոր մեծահարուստ-բարերար է եղել, , ծնվել է Նունիս գյուղում, Պետրոս Ամատունի Ազարյանի որդին է: 1777-84 թթ. իր որդու հետ վերանորոգել է Ջգրաշենի եկեղեցին ու զանգակատունը, որի վերաբերյալ պահպանվել է համապատասխան վիմագիր: Բնակվել է Թիֆլիսին Չուղուրեթի պետական կալվածք-գյուղում, որը նրանց տոհմական սեփականությունն է եղել: Այս բնակավայրը հետագայում միացվել է Թիֆլիս քաղաքին՝ որպես արվարձանային թաղամաս: Նրա որդիներն են՝ Սարգիս, Կարապետ և Հակոբջան (Յակով),Ամատունիները:
Վերջինս' Հակոբջանը (Յակով) ևս բարերար-մեծահարուստ է եղել և շարունակել է հոր գործը:
Թբիլիսիի Ջիգրաշենի եկեղեցին Իրակլին թագավոր հրամանով 1795թ. մշտապես հանձնվում է Ամատունիներին:Ոչնչացվել է Բերիայի հրամանով 1937-38 թթ.
Ի դեպ Թբիլիսիի Ջիգրաշենի եկեղեցին վրաստանի թագավոր Իրակլին 1795թ. մշտական վերահսկողության է հանձնել Ամատունիների տոհմաճյուղին, որի նախնիները, ինչպես արդեն նշեցինք եղել են Նախիջևանի մելիքներ:Ջիգրաշեն Ավետյաց եկեղեցի հայկական եկեղեցի էր Հին Թբիլիսիում, Վրաստանում։ Ոչնչացվել է 1937-38 թթ. ընթացքում Լավրենտի Բերիայի հրամանով` այլ 10 հայկական եկեղեցիների հետ միասին։
Կրկին խնդրում ենք ուշադրություն դարձնել «Дворянские роды российское империй» 1998. том 4. գրքում զետեղված ամատունիների տոհմածառին:
Ազարբեկի որդի Պետրոսի 3-րդ որդին Գասպարն է, այս ճյուղը Ղազարից (Լազար) ու Եսայուց (Իսայի) հետո հասնում է Նիկոդիմոս Ամատունուն: Նույնպես հստակ է, որ գրքում ներկայացված Գասպարի տոհմածառի ճյուղը լրիվ չէ, նրա 3 որդիներից նշված է Ղազարի (լազար), իսկ վերջինիս 5 որդիներից միայն Եսայու (Իսայի) անունը: Այս տոհմածառը սահմանափակվում է Եսայու 3 որդիներից ավագի` Նիկոդիմոս Ամատունու
անունով: Թեև Նիկոդիմոս Ամատունին գործունեություն է ծավալել Վրաստանում, ապա և Ռուսաստանում, անվերապահորեն ճշտվեց այն կապը, որ նա ունեցել է Օշականի Ամատունիների հետ` հետևաբար Թբիլիսիի Ամատունիների հետ Օշականի Ամատունիների ազգակցական սերտ կապը:

Թիֆլիսի Ամատունիների  տոհմածառը



Дворянские роды Российской империи. Том 4 գրքում զետեղված ամատունիների
 տոհմածառը
Օշականի Ամատունիների  տոհմածառը


Ինչպես տեսանելի է Նիկոդիմոս Ամատունու միջոցով հայտնի է դառնում Թբիլիսիի և Օշականի ամատունիների ազգակցական կապը


Այս կապն ամբողջությամբ բացահայտվեց, երբ Ամատունիներին նվիրյալ Օշական գյուղում Արամ Հայրապետյանը մեզ տրամադրեց Ամատունիների մեկ այլ տոհմածառ: ՈՒրախալին նա էր , որ այն համընկավ մեզ մոտ եղած  «Дворянские роды российское империй». 1998. том 4 գրքի տոհմածառի սխեմայի ձախ հատվածում նշված ճյուղին: Ազարյայի որդի Գասպարի ճյուղն այստեղ արդեն ամբողջական լրացված տեսքով էր, կային Գասպարի որդի Լազարի (Ղազարի) արդեն հինգ զավակների անունները' Թաթոսի, Գևորգի, Վարդանի, Ավագի և մեզ արդեն հայտնի' Նիկոդիմոսի հոր Եսայու անունները: Սա արդեն իսկական հայտնագործություն էր: Մեզ մնում էր բացահայտել և փնտրել Օշականում ծնված Նիկոդիմոսի հոր` Եսայի քահանայի, նրա եղբայրների ու հետնորդների մասին տեղեկությունները:

Եսայի Ղազարի (ռուս.Լազար) Ամատունին
Ինքը` Օշականի ավագ քահանա Եսայի Ղազարի Ամատունին, թաղված է Օշականի եկեղեցու բակում՝ Մեսրոպ Մաշտոցի դամբարանի և Վահան Ամատունու գերեզմանի ճիշտ միջնամասում: Նա մեծ նպաստ է ունեցել 1879 թվականի Օշականի եկեղեցու նորոգման, նոր դպրոցի կառուցման ու 1884 թվականի եկեղեցու զանգակատան շինարարության աշխատանքներին: Միջնակ որդին` Գարեգինը եղել է դպրոցի հոգեբարձուների խորհուրդի նախագահը, գյուղի տանուտեր, այսպես ասած՝ Գլավնի, որն իր մեջ ներառում է ևս մի քանի գյուղերի վարչական ղեկավարումը: Մյուս որդին` Վահանը, Օշական գյուղի բանկի վարչության անդամն էր ու բանկի հաշվապահը: ՀՀԴ անդամ էր, մասնակցել է Սարդարապատի ճակատամարտին: Եսայու եղբայրներից մեկի` Գևորգի որդին, հայ գիտնական, բանասեր, հոգևորական, ձայնագրագետ, շարականագետ, մանկավարժ և բառարանագիր վարդապետ Սահակ Ամատունին է:
Դժբախտաբար, ինչպես վիքիպեդիայի հանրագիտարանում է նշված, Օշականում ապրող Ամատունիների մեծամասնությունը հեռացել են կյանքից, մյուսները տեղափոխվել են բնակության այլ վայրեր ու հայտնի այս գյուղում իրական Ամատունիների շառավիղից
Գարեգին Ամատունի(Օշական գ.տանուտեր)  
քիչ մարդ է մնացել , Մի մասն էլ այս ազգանունը փոխակերպել է պապական անուներով` ինչպես Ալավերդյանները (Ալավերդիենց), Կուրղինյաններ (Կուրղինենց), կամ հենց Ամատունիների տոհմածառը մեզ տրամադրած Արամի նախնիներն իրենց Ամատունի ազգանունը դարձրել են Հայրապետյաններ : Մինչդեռ այս մարդիկ մեզ հայտնի Գասպար Ամատունու ճյուղից են: Ազգանունների ձևափոխությունները ստալինյան դարաշրջանի հետևանք է, երբ մարդկանց ստիպել են կրել իրենց պապի անունը` ավելացնելով յան ածանցը:


Նիկոդիմոս Ամատունու հոր` Օշականի
 ավագ քահանա Տեր Եսայու գերեզմանը
Հիմա կարելի է հակառակ դրսևորումների էլ հանդիպել : Ոմանց դուր է գալիս իշխանական այս ազգանունը և նորաձևության պատյանի քողի տակ պարզապես իրենց համարում են Ամատունի :
Օշականում մենք հանդիպեցինք Գարեգին Ամատունուն, ում պապի հայրը` վերևում հիշատակված Եսայի քահանայի տղա Գարեգինն է եղել, գյուղի տանուտերն ու Նիկոդիմոսի եղբայրը: Այս փաստն էլ մեզ հարուստ տեղեկություններ հավաքելու հնարավորություն տվեց պարզելու և ուսումնասիրելու Օշականի Ամատունիների մասին մի քանի անհայտ ու հանրությանը հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի մասին: Մենք Գարեգինից ստացանք արժեքավոր լուսանկարներ, որ մինչև օրս հրատարակված չեն եղել որևէ տեղ և հրապարակման հեղինակային իրավունքը Նիդերլանդական Օրագրին է պատկանում:
Հույս ունենք, որ մի օր Գարեգինին կհաջողվի իրականացնել իր երազանքը և հայրենի Օշական գյուղում իշխանական ծագում ունեցող իր նախնիների մասին պատմող թանգարան կհիմնադրի:

Հավաքեց, պատրաստեց Վ.Ամատունին, (Hay Azian-ը)
«Նիդերլանդական օրագիր»

Շարունակելի

Նիդերլանդներում գործող «Գլաձոր» ուսանողական կազմակերպությունն ընտրեց 15-րդ խորհրդի նոր ղեկավար կազմը

Նիդերլանդներում գործող «Գլաձոր» ուսանողական կազմակերպությունն ընտրեց 15-րդ խորհրդի նոր ղեկավար կազմը: Նրանք արդեն ներկայացրել են իրենց տարեկան կատարվելիք աշխատանքների ծրագիրը:

 ՈՒսանողներն  իրենք են ներկայացել` պատմելով իրենց մասին:

 Իմ անունը Լինետ Բողոսյան է եւ ես իսկապես սիրում եմ, որ կարող եմ հետեւել գալիք տարվա PR հանձնակատարի պարտականություններին: Ուզում եմ ներկայացնել ինձ դեռ չճանաչողների համար 

Beste leden van Gladzor,

Mijn naam is Linet Boghossian en ik vind het hartstikke leuk dat ik voor het komend jaar de taken van de PR-commissaris in het bestuur kan opvolgen. Graag wil ik mijzelf even voorstellen, voor diegene die me nog niet (goed) kennen.

Ik ben 17 jaar oud, zit momenteel in mijn examenjaar van het VWO (NG), ben woonachtig in Hengelo en ik ben een Iraanse-Armeniër (Parskahay). Ik ben via familie in aanraking gekomen met Gladzor en zelf heb ik familieleden die deel hadden genomen aan het oude bestuur. Mijn eerste echte kennismaking met Gladzor was tijdens een borrel in Enschede, ongeveer 1,5 jaar geleden, en mijn leukste evenement was de succesvolle barbecue in juli. Ik heb sinds mijn eerste evenement al een superfijne ervaring gehad, ik werd hartelijk verwelkomd en leerde al gelijk nieuwe mensen kennen. Ook door de ervaringen van mijn familieleden werd ik super enthousiast om dus deel te nemen aan het bestuur!

De reden dat ik denk dat ik geschikt ben om deze functie te kunnen vervullen is vooral omdat ik al ervaring heb van een bestuur waar ik in het verleden aan heb deelgenomen (de BLV), dit is een feestcommissie bij mij op school. Hier was ik ook een PR-commissaris en was mijn taak o.a. om posters te maken en evenementen te promoten. Ik ben verder erg sociaal en open, dit is een goede kwaliteit om te hebben als een PR-commissaris.

Ondanks de lastige situaties waar wij ons nu in bevinden, kijk ik erg uit naar het komend bestuursjaar en hoop ik jullie bij de evenementen te kunnen zien en beter te kunnen leren kennen. Ik sta gerust open voor vragen.

Liefs,

Linet Boghossian 

ASV Gladzor, PR-commissaris bestuur 15


Գլաձորցիներ ջան, Իմ անունը Թրիսթն Արզմանյանս է եւ մեծ ուրախությամբ ուզում եմ հայտարարել, որ ես նոր PR հանձնակատարն եմ գալիք խորհրդի տարվա համար!

Beste Gladzorianen, 

Mijn naam is Tristen Arzmanians en met veel blijdschap wil ik bekend maken dat ik de nieuwe PR-commissaris ben van aankomend bestuursjaar! 

Een korte introductie over mij: Ik ben 19 jaar oud, ik woon in Vlaardingen (omgeving Rotterdam) en ik ben een Iraanse-Armeniër (Parskahay). Ik zit nu in het eerste jaar van Mechanical Engineering aan de Technische Universiteit Delft. Buiten de universiteit om heb ik ook een baantje bij de Lidl. Vrije tijd is ook belangrijk natuurlijk, daarom speel ik piano, game en houd ik ervan om tijd door te brengen met familie en vrienden.  

Ik ben zelf in aanraking gekomen met Gladzor aan het einde van 2019, doordat ik via via te horen had gekregen dat er een Armeense Studenten vereniging was in Nederland. Aan het begin van 2020 heb ik de keuze gemaakt om naar Arnhem te gaan voor de borrel. Dit was naar mijn mening één van de beste keuzes die ik gemaakt heb. Dit was natuurlijk een goede manier om op gezellige wijze in contact te komen met Armeniërs. Helaas kwam corona een rol spelen en gingen veel activiteiten niet door. 

De reden dat ik de functie als PR-commissaris tot me wil nemen is omdat ik ervan hou om sociaal contact te leggen met anderen. Ik vind dat onze vereniging steeds meer leden moet hebben zodat onze kring groter en groter wordt. Hier wil ik op deze manier mijn steentje bijdragen! 

Ik ben zeer enthousiast voor aankomend bestuursjaar, vooral omdat het het derde lustrum is van ASV Gladzor. Ik kan vol trots zeggen dat wij, bestuur 15, heel veel leuke ideeën hebben om een succesvol jaar te maken voor jou en voor ons. Ik kan niet wachten totdat ik iedereen persoonlijk kan ontmoeten en een drankje kan doen met jullie. 

Ik heb veel vertrouwen in ons bestuur en onze leden, samen staan we sterk! Hopelijk zien wij elkaar zo snel mogelijk bij één van onze evenementen. 

Groetjes, Tristen Arzmanians 

PR-commissaris, ASV Gladzor bestuur 15


Գլաձորի հարգելի անդամներ, Իմ անունը Սանդրա Ֆահեմ է եւ ես ուրախ կլինեմ սկսել այս տարի որպես արտաքին համակարգող ԱՍՎ Գլաձորում!ASV Gladzor


Beste leden van Gladzor,

Mijn naam is Sandra Fahem en met veel plezier zal ik dit jaar beginnen als externe coördinator bij ASV Gladzor! Ik ben 22 jaar en woon in Voorschoten. Hiervoor heb ik de bachelor Bio-Farmaceutische Wetenschappen afgerond en ben ik momenteel bezig met het tweede jaar van de master Farmacie aan de Universiteit Leiden. 

Tot een paar jaar terug wist ik niet dat er een Armeense vereniging bestond in Nederland totdat ik tijdens mijn bachelor Tatewik tegenkwam. Zij vertelde mij met veel enthousiasme over Gladzor, waardoor ik steeds meer interesse kreeg. Ondanks dat ik geen event heb kunnen bijwonen heb ik besloten om gelijk de diepte in te springen door bij het bestuur te gaan. Als half Armeense en half Afghaanse heb ik nooit de Armeense taal kunnen leren gezien wij thuis Russisch spreken. Ik kijk er dan ook erg naar uit om nog dichter bij mijn afkomst te komen en daarnaast veel meer te leren over de taal, cultuur, geschiedenis en over het Armeense volk.

Als externe coördinator zal ik het contact beheren naar andere organisaties en mij bezighouden met de samenwerkingen. Daar heb ik al ervaring mee dus ik kijk ernaar uit om hierin een bijdrage te kunnen leveren. Naast mijn functie vind ik het ,vooral sinds de huidige omstandigheden, nóg belangrijker om als Armeniërs samen te komen en elkaar te steunen. Ik hoop dat wij als bestuur hierin kunnen bijdragen en er een heel mooi jaar van zullen maken. Ik kijk ernaar uit om dit te vervullen en iedereen snel te kunnen ontmoeten!

Veel liefs, Sandra

Externe coördinator, ASV Gladzor bestuur 15


Իմ անունը Դիանա Ագաբեկյան է, իսկ այս տարի Գլաձորի փոխնախագահն եմ ։
Թույլ տվեք ինձ ներկայացնել կարճ ։ Ես 24 տարեկան եմ ։ Ես հոգեբանություն եմ սովորում Նիջմեգենի Բաց համալսարա

Beste leden, 

Ik ben Diana Agabekian en dit jaar ben ik vicevoorzitter van Gladzor. 

Ik zal mezelf even kort voorstellen. Ik ben 24 jaar oud. Ik studeer Psychologie aan de Open Universiteit in Nijmegen. Momenteel ben ik bezig met mijn minor Gezondheidspsychologie. Naast het studeren houd ik mij bezig met werken, sporten en breng ik mijn tijd door met familieleden.

Buiten deze hobby's om vind ik het belangrijk om mezelf te blijven uitdagen en te blijven leren. Deze combinatie van uitdaging, persoonlijke ontwikkeling en plezier heeft ertoe geleid dat ik de functie als vicevoorzitter wil gaan vervullen.  

Ik kijk er naar uit om je te leren kennen bij Gladzor of tijdens onze activiteiten. Ik kan vooral niet wachten om ons lustrum met jullie te vieren. Laten we er een jaar van maken dat we nooit zouden vergeten!

Liefs,

Diana Agabekian

Vicevoorzitter, ASV Gladzor bestuur 15


ՀՊՎ Գլաձորի հարգելի անդամներ,

Իմ անունը Hovik Sepoyan է եւ մեծ ոգեւորությամբ կարող եմ հայտարարել, որ գալիք խորհրդի նախագահն եմ լինելու

Beste leden van ASV Gladzor,

Mijn naam is Hovik Sepoyan en met veel enthousiasme kan ik bekendmaken dat ik de voorzitter van het aankomende bestuursjaar zal zijn.

Ik ben 20 jaar en op dit moment bezig aan mijn derde jaar van de bacheloropleiding International Business Administration aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Ik ben voor het eerst in aanraking gekomen met ASV Gladzor in 2018, waarna ik een lange periode niet aanwezig ben geweest. Toen ik het afgelopen gala bezocht, realiseerde ik mij wat ik al die tijd gemist had. Het gala was mij heel erg bevallen en ik voelde me dan ook gelijk thuis. Dit heeft ertoe geleid dat ik gemotiveerd werd om actiever betrokken te zijn bij de vereniging.

Verder hebben de tragische gebeurtenissen in ons land een belangrijke rol gespeeld bij mijn beslissing. Ik zie ASV Gladzor als de perfecte kans om Armeniërs bij elkaar te brengen in deze moeilijke periode en om een bijdrage te leveren aan onze gemeenschap. Als Armeniër met van één kant wortels in ons historische West-Armenië en van de andere kant in het huidige Armenië, begrijp ik al te goed hoe belangrijk het is dat wij vandaag de dag één zijn. Door voorzitter van ASV Gladzor te worden, hoop ik dan ook om hier mijn steentje aan bij te kunnen dragen.

Ik zal ervoor zorgen dat alles binnen de vereniging soepel verloopt en dat er alles aan gedaan zal worden om aan de verwachtingen van onze leden te voldoen. Gezien de situatie rond het Coronavirus, staan we voor een ingewikkelde periode met betrekking tot het organiseren van evenementen. Echter, deze situatie biedt ook kansen om door middel van creativiteit met unieke en leuke activiteiten te komen. Ik kijk er erg naar uit om deze activiteiten te kunnen organiseren, verbondenheid te creëren en daarnaast ook plezier te hebben. Het staat bij ons voorop dat elke Armeniër, ongeacht achtergrond, zich welkom voelt.

Ik heb veel vertrouwen in dit jaar en hoop jullie zo snel mogelijk persoonlijk te ontmoeten en te leren kennen.

Tot ziens bij de aankomende evenementen!

Hovik Sepoyan

Voorzitter ASV Gladzor, bestuur 15

 

Հարգելի անդամներ,

Իմ անունը Անուշ վան դե Ֆելդեն է եւ ես այս տարի մեծ ոգեւորությամբ կկատարեմ քարտուղարուհու պարտականությունը...



Beste leden,

Ik ben Anoush van de Velde en ik zal dit jaar met veel enthousiasme de functie van secretaris vervullen.

Om mezelf even kort voor te stellen. Ik ben 19 jaar en zit in mijn eerste jaar rechten aan de universiteit Utrecht. Ik ben half Armeens en half Nederlands. Al iets meer dan een jaar ben ik lid van ASV Gladzor. Daarnaast heb ik een half jaar als secretaris in bestuur 13 gezeten. Ik heb dus al ervaring als secretaris en daarom wilde ik graag ook weer deze functie vervullen.

Vanaf het moment dat ik voor het eerst naar ASV Gladzor ging voelde ik mij er erg welkom. Ik heb heel veel leuke mensen ontmoet en evenementen bijgewoond. De leukste evenementen waren het gala van bestuur 13 en de kleine reis naar Brussel van bestuur 14. Ik wilde weer in het bestuur van ASV Gladzor, omdat ik het belangrijk vind dat er een plek is waar Armeense studenten elkaar kunnen ontmoeten. Hier wil ik mij ook graag voor blijven inzetten.

Dit jaar is het 15 jaar bestaan van ASV Gladzor en kijken wij er als bestuur 15 erg naar uit om dat met jullie te vieren. Ik hoop jullie allemaal tijdens een van onze events te ontmoeten!

Groeten, Anoush

Secretaris, ASV Gladzor bestuur 15


Բարև բոլորին, իմ անունը` Արման Աբրահամյան է, ես լինելու եմ «Գլաձորի» գանձապահը...



Hallo allemaal! 

Mijn naam is Arman Abrahamjan en ik zal dit jaar de penningmeester zijn van ASV Gladzor. Ik ben 22 jaar oud en momenteel bezig met mijn MSc Strategic Management aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. 

Ik ben geboren in ‘s-Hertogenbosch maar opgegroeid in het kleine dorpje Winssen in de omgeving van Nijmegen. Van jongs af aan heb ik gevoetbald in teamverband en daarnaast ook de mooie sport judo beoefend tot aan mijn 17e. Nu sport ik af en toe nog in de sportschool of samen met vrienden en familie. Naast sporten neem ik ook graag deel aan verschillende sociale activiteiten en sta ik altijd open voor iets nieuws. 

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Gladzor was tijdens een gezellige borrel in Arnhem. Als gevolg daarvan kreeg ik meer interesse in de vereniging. Uiteindelijk heeft dit zoals jullie kunnen zien geleid tot een bestuursfunctie! Het beste aan onze vereniging, naar mijn mening, is het samenbrengen van de Armeense jongeren op landelijk niveau. Vooral aangezien we maar een kleine minderheid zijn in Nederland. Graag wil ik dan ook mijn eigen inbreng toevoegen aan het samenbrengen van Armeense jongeren door het bekleden van een bestuursfunctie. 

Ik kijk er enorm naar uit om aankomend jaar iedereen te ontmoeten. Als jullie nieuwe penningmeester zal ik ervoor zorgen dat het meeste eruit gehaald zal worden bij elke activiteit van dit bijzondere lustrum jaar, waarbij Gladzor haar 15e verjaardag viert!

Tot snel, 

Arman Abrahamjan

Penningmeester, ASV Gladzor bestuur 15